«Στο πρόσωπο του Χρήστου καθρεφτίζεται η εν γένει αντιμετώπιση, από τους κοινωνικούς και πολιτικούς θεσμούς, των ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία ή/και με πολλαπλές ταυτότητες, που πυροδοτούν στους ‘κανονικούς’ πολίτες και αστυνομικούς το μίσος, την οργή και τον στιγματισμό. Ένα αντιφατικό κράτος, που καλείται να σε προστατεύσει αλλά σε αφήνει και ανάπηρο, παραβιάζοντας βασικά δικαιώματα ελευθερίας και αξιοπρέπειας. Ένα κράτος που βάζει τη σφραγίδα της κουλτούρας της καταστολής και όχι της κουλτούρας του ανθρωπισμού. Δεν είναι τυχαίο που η Ελλάδα έχει καταδικαστεί επανειλημμένως από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την αστυνομική βία και την καταστολή μέσα στα αστυνομικά τμήματα. Η δίκη αυτή συμπυκνώνει την επιτακτική ανάγκη για δικαίωση σε όλες τις δίκες (παρωδίες) αστυνομικής βίας που έχουν καταλήξει να ξεπλένουν τους μπάτσους και την κατάχρηση εξουσίας που συστηματικά επιδεικνύουν» αναφέρει η Πρωτοβουλία Ψ για ένα Πολύμορφο Κίνημα για την Ψυχική Υγεία.
Όλα αυτά με αφορμή ακόμα μία απόφαση της Δικαιοσύνης που κήρυξε μεν ένοχους τους αστυνομικούς βασανιστές του Χρήστου Χρονόπουλου, που το 2007 κυριολεκτικά σακατεύτηκε στα κρατητήρια του Α.Τ., Καλλιθέας αλλά επί της ουσίας δεν τους έστειλε τελικά ούτε μία ημέρα στη φυλακή. Πριν από 15 χρόνια, ο Χρήστος βίωσε άγριο ξυλοδαρμό από δύο αστυνομικούς κατά την κράτησή του στο Α.Τ. Καλλιθέας, με αποτέλεσμα τη συντριπτική του αναπηρία και την παρ’ ολίγον απώλεια της ζωής του. Επιβλήθηκε η ποινή των τριών χρόνων με αναστολή. Η οικογένεια δηλώνει μερικώς ικανοποιημένη, μιας και μένει το παράπονο ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έμειναν ούτε μία μέρα στη φυλακή παρότι ο Χρήστος μπήκε στο Τμήμα στις 11 η ώρα και βγήκε στη 1 τη νύχτα με φορείο και όλα αυτά για έναν διαπληκτισμό ενός ανθρώπου με ψυχικά προβλήματα στο καφενείο της γειτονιάς.
