Απροστάτευτοι παραμένουν οι σημαντικότεροι βιότοποι θαλάσσιων χελωνών στον κόλπο του Λαγανά στη Ζάκυνθο και τον νότιο Κυπαρισσιακό, παρά τις επαναλαμβανόμενες συστάσεις της Σύμβασης της Βέρνης για την προστασία της άγριας ζωής και των φυσικών οικοτόπων και την περσινή καταδίκη από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ελλιπή προστασία των περιοχών Natura.
Οι επιτόπιες παρατηρήσεις που διεξάγει κάθε χρόνο το MEDASSET (Μεσογειακός Σύνδεσμος για τη Σωτηρία των Θαλάσσιων Χελωνών) και φέτος πιστοποίησαν πλήθος παραβιάσεων των μέτρων προστασίας των παραλιών ωοτοκίας και παρουσιάστηκαν ως αναλυτικές αναφορές στην 41η Μόνιμη Επιτροπή της Σύμβασης της Βέρνης στο Συμβούλιο της Ευρώπης (29 Νοεμβρίου - 03 Δεκεμβρίου 2021).
Το αποτέλεσμα είναι, όπως ανακοίνωσε χθες το MEDASSET, οι δύο υποθέσεις να παραμένουν ανοιχτές στο πλαίσιο της Σύμβασης.
Στον κόλπο του Λαγανά στη Ζάκυνθο, τη δεύτερη σημαντικότερη περιοχή ωοτοκίας των χελωνών Caretta Caretta στην Ελλάδα, αλλά και στη Μεσόγειο, διαπιστώθηκαν πολλαπλές παραβιάσεις της Σύστασης της Σύμβασης της Βέρνης Νο. 9 (1987), μεταξύ των οποίων η παράνομη κυκλοφορία σκαφών στην προστατευόμενη θαλάσσια περιοχή και η ελεύθερη πρόσβαση πολιτών και οχημάτων στις παραλίες ωοτοκίας εξαιτίας της έλλειψης φύλαξης.
Μείζονα θέματα παραμένουν η μη εφαρμογή των πράξεων κατεδάφισης παράνομων κατασκευών που βρίσκονται εντός του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου και η έλλειψη ολοκληρωμένου «Σχεδίου Διαχείρισης» της περιοχής. Ο φάκελος της Ζακύνθου ξανάνοιξε πέρυσι, ύστερα από 21 ολόκληρα χρόνια, με την πρώτη Σύσταση της Μόνιμης Επιτροπής να εκδίδεται από το 1987. Όταν ιδρύθηκε το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκου Ζακύνθου (ΕΘΠΖ) τον Δεκέμβριο του 1999, η υπόθεση της Ζακύνθου «έκλεισε» από το Συμβούλιο της Ευρώπης.
Πάνω - κάτω τα ίδια παρατηρούνται στον νότιο Κυπαρισσιακό κόλπο, τη σημαντικότερη περιοχή ωοτοκίας χελωνών Caretta Caretta στη Μεσόγειο, με πολλαπλές παραβιάσεις της Σύστασης Νο. 174 (2014), μεταξύ των οποίων η κατασκευή παράνομων κτηρίων, οι καλλιέργειες ξενικών ειδών και η καταστροφή των αμμοθινών, η έλλειψη διαχείρισης σε ομπρέλες και ξαπλώστρες, η φωτορύπανση, η ανεμπόδιστη πρόσβαση οχημάτων στις παραλίες ωοτοκίας και η παράκτια αλιεία.
Πέντε χρόνια μετά την καταδίκη της χώρας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και τρία χρόνια μετά την έκδοση του Προεδρικού Διατάγματος για την προστασία του Κυπαρισσιακού Κόλπου, σχεδόν καμία απτή πρόοδος για την προστασία της περιοχής δεν έχει σημειωθεί, ενώ ακόμα εκκρεμεί το απαιτούμενο «Σχέδιο Διαχείρισης» της περιοχής, που αναμένεται να διευθετήσει πολλά κρίσιμα ζητήματα, σημειώνει η οργάνωση. Ακόμη, επισημαίνει πως για τις δύο περιοχές συνεργάστηκε με τον Αρχέλων και το WWF Ελλάς.
