Τέτοιες μέρες πριν από τρία χρόνια το μαχαίρι του Γιώργου Ρουπακιά καρφώνονταν στο σώμα του Παύλου Φύσσα κόβοντας το νήμα της ζωής τού αντιφασίστα ράπερ μουσικού. Ταυτόχρονα, όμως, έκοψε και τον ομφάλιο λώρο που συνέδεε τη Χρυσή Αυγή με το πέπλο συγκάλυψης που απλώνονταν πάνω από τα ειδεχθή εγκλήματα των νοσταλγών του Χίτλερ σε βάθος χρόνου τουλάχιστον εικοσαετίας. Πράγματι, η δολοφονία Φύσσα σήμανε και την αντίστροφη μέτρηση για να λογοδοτήσει στη Δικαιοσύνη ο εσμός του φασιστικού υπόκοσμου, οι φονιάδες και οι μαχαιροβγάλτες που δρούσαν πίσω από τη βιτρίνα του πολιτικού κόμματος. Από αυτή και μόνο την άποψη, η δίκη της Χρυσής Αυγής κατέχει δεσπόζουσα θέση όχι μόνο στα ελληνικά αλλά και τα διεθνή νομικά χρονικά, καθώς για πρώτη φορά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο βουλευτές δικάζονται ως μέλη εγκληματικής οργάνωσης...
Ούτε μία, ούτε δύο, αλλά συνολικά τριάντα δύο υποθέσεις, που αναφέρονται στην ξύλινη υπηρεσιακή γλώσσα ως "περιστατικά", αράχνιαζαν στα αστυνομικά γραφεία πριν από τη δολοφονία του Φύσσα που αναδείχτηκε σε κομβικό σημείο. Από τον θανάσιμο τραυματισμό του Πακιστανού Σαχζάτ Λουκμάν στα Πετράλωνα, μέχρι τους άγριους ξυλοδαρμούς αλλοδαπών ή μελών αριστερών οργανώσεων και τα πογκρόμ σε βάρος μεταναστών, δεκάδες επιθέσεις είτε παρέμεναν απλώς καταγεγραμμένες στα αστυνομικά βιβλία συμβάντων, είτε σχηματίζονταν "χλιαρές" δικογραφίες που σε κάποιες περιπτώσεις οδηγούνταν στη Δικαιοσύνη και σε ελάχιστες περιπτώσεις υπήρχαν καταδίκες, είτε δεν διερευνώνταν ποτέ και καταχωρούνταν στα αρχεία ως περιστατικά "αγνώστων δραστών".
Η δολοφονία Φύσσα έγινε σε μια χρονική στιγμή που η Χρυσή Αυγή θεωρούσε τον εαυτό της άτρωτο και παντοδύναμο. Το απύθμενο θράσος των βουλευτών της εκδηλώνονταν με κάθε ευκαιρία και σε κάθε τόνο. Η λογική που είχε επικρατήσει στην κοινωνία ήταν "Κάτσε καλά γιατί θα σου στείλω τη Χρυσή Αυγή" και οι εξόφθαλμες παραβιάσεις του νόμου, ακόμα κι όταν γίνονταν σε ζωντανή τηλεοπτική κάλυψη, έμεναν στο απυρόβλητο. Και ίσως αυτή η αίσθηση της παντοδυναμίας ήταν που οδηγούσε τους βουλευτές να "βγάζουν γλώσσα", κατά το κοινώς λεγόμενο, ακόμα κι όταν το αίμα του Παύλου ήταν "ζεστό" στο πεζοδρόμιο της Παναγή Τσαλδάρη στο Κερατσίνι. Αυτή ακριβώς η αίσθηση ότι θα παραμείνουν εσαεί ατιμώρητοι τους κατεύθυνε στο να ζητούν άμεσα τη διεξαγωγή της δίκης για να έρθουν "όλα στο φως" και για "να γελάσει ο κάθε πικραμένος" κατά την προσφιλή έκφραση του Κασιδιάρη.
Όλα στο φως λοιπόν; Όχι ακριβώς. Από τη πρώτη ημέρα που ξεκίνησε η πολύκροτη δίκη, στις 20 Απριλίου 2015, η χρυσαυγίτικη τακτική άλλαξε άρδην, με στόχο όχι να λάμψει η αλήθεια, σύμφωνα με τις διακηρύξεις τους, αλλά να απαξιωθεί πλήρως η διαδικασία. Είναι χαρακτηριστικό ότι την πρώτη ημέρα της δίκης μόλις 44 από τους συνολικά 68 κατηγορούμενους παραβρέθηκαν και από αυτούς μόλις ελάχιστοι, "δευτεροκλασάτοι" βουλευτές ή πρώην βουλευτές, όπως ο Ευστάθιος Μπούκουρας. Μέχρι σήμερα κανένας από την ηγετική ομάδα (Μιχαλολιάκος, Παππάς, Κασιδιάρης, Γερμενής, Λαγός, Παναγιώταρος) δεν έχουν παραβρεθεί ούτε σε μία συνεδρίαση, ενώ πριν από μία βδομάδα στο εδώλιο των κατηγορουμένων καθόταν μόνο ένας... Ακόμα και κατά τη διάρκεια της πολύμηνης αποχής των δικηγόρων δεν υπήρξε συνήγορος υπεράσπισης που να προσφύγει στον σύλλογό του για άδεια έτσι ώστε να συνεχιστεί η δίκη.
Η υπεράσπιση των χρυσαυγιτών δεν έδειξε να ενοχλείται από το γεγονός ότι για περισσότερο από έναν χρόνο η δίκη διεξαγόταν στην παντελώς ακατάλληλη από κάθε άποψη αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού, που συν τοις άλλοις υποβάθμιζε και τη σπουδαιότητά της. Δεν θέλησε την τήρηση μαγνητοφωνημένων πρακτικών, διαδικασία που τηρείται ακόμα και στις πιο απλές υποθέσεις διαζυγίων. Για τη ραδιοτηλεοπτική κάλυψη ούτε λόγος, ενώ πολλές φορές οι δικηγόροι των χρυσαυγιτών έχουν έρθει σε προστριβή και με τους φωτορεπόρτερ, στους οποίους έχουν απαγορεύσει όχι μόνο να τραβάνε τους κατηγορούμενους και τους μάρτυρες που έχουν προτείνει αλλά ακόμα και τους ίδιους. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Δήμητρας Βελέντζα, που συνεχώς διαμαρτύρεται για τους φωτορεπόρτερ, αν και η ίδια είναι εκλεγμένη δημοτική σύμβουλος με τη Χρυσή Αυγή, με ό,τι σημαίνει αυτό για τη δημοσιότητα στην οποία έχει υποβληθεί...
Τέλος, αξιοσημείωτη είναι η παντελής απουσία οποιασδήποτε πληροφόρησης για τη διεξαγωγή της δίκης από την επίσημη ιστοσελίδα της Χρυσής Αυγής. Πέρα από κάποιες αναφορές τις παραμονές ή τις πρώτες ημέρες, ποτέ και για κανένα λόγο τα τεκταινόμενα στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων δεν υπάρχουν και η οποία η ειδησεογραφία περιορίζεται στις εκδηλώσεις στις χρυσαυγίτικες φιέστες σε Μελιγαλά και Θερμοπύλες και σε αναλύσεις περί ελληνικής ανωτερότητας, "γυφτοσκοπιανούς" και "λαθρομετανάστες"...
