Πόσο σημαντικό είναι ένα "σπιτικό" για ένα παιδί; Όχι απλά ένα σπίτι, αλλά σπίτι και οικογένεια μαζί. Οι μόνοι ίσως που είναι σε θέση να μας απαντήσουν είναι οι ασυνόδευτοι ανήλικοι, όπως νομικά κατηγοριοποιούνται τα παιδιά που φτάνουν στη χώρα μας είτε έχοντας χάσει τους γονείς τους πίσω στην πατρίδα τους, είτε τα παιδιά που έχουν χωριστεί από τους γονείς τους.
Έξι από αυτά τα παιδιά που αφήσαν την παιδική τους ηλικία στην τελευταία φορά που είδαν το σπίτι ή τη μητέρα τους, βρήκαν μια αγκαλιά μέχρι να βρουν ξανά τους συγγενείς τους σε άλλη χώρα - μέλος της Ε.Ε. μέσα από το πρόγραμμα "Ένα σπίτι για τα ανθρώπινα δικαιώματα" που υλοποιεί η ΜΕΤΑδραση στο πλαίσιο του προγράμματος «Είμαστε όλοι πολίτες», το οποίο είναι μέρος του συνολικού Χρηματοδοτικού Μηχανισμού του ΕΟΧ για την Ελλάδα (EEAGrants), με διαχειριστή επιχορήγησης το Ίδρυμα Μποδοσάκη.
«Ήταν αναπάντεχη και συγκινητική η ανταπόκριση του κόσμου. Εκατοντάδες οικογένειες επικοινώνησαν μαζί μας για να προσφέρουν φιλοξενία και φροντίδα σε ασυνόδευτα παιδιά. Επίσης, εντυπωσιακά ήταν τα θετικά αποτελέσματα στις 5 πρώτες οικογένειες που φιλοξένησαν τα 6 πρώτα παιδιά» δηλώνει η Κυριακή Κουρτίδη, κοινωνική λειτουργός, μέλος της ομάδας έργου στην ημερίδα που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Πέμπτη, όπου και παρουσιάστηκαν οι εμπειρίες οικογενειών και παιδιών.
«Στην αρχή ήμουν πολύ φοβισμένος. Βρέθηκα σε έναν καινούργιο χώρο και ανησυχούσα μήπως κάνω κάτι λάθος, δεν ήξερα πώς να συμπεριφερθώ. Όλοι στην οικογένεια που με φιλοξενεί έκαναν προσπάθειες να με βοηθήσουν να χαλαρώσω, να αισθανθώ άνετα, μου έλεγαν 'εδώ είναι σαν το σπίτι σου'. Είναι ωραίο κάποιος να μοιράζεται με σένα τα πάντα, χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα, πέρα από το να σε βλέπει χαρούμενο... Ποτέ δεν θα ξεχάσω την καλοσύνη τους» αφηγείται ο μικρός Μαλίκ, που φιλοξενείται από μια οικογένεια εδώ και περίπου τρεις μήνες.
«Με την οικογένεια (που μας φιλοξενεί) και τον αδερφό μου ζήσαμε στιγμές και μοιραστήκαμε πράγματα που δεν τα είχαμε ζήσει ποτέ στη ζωή μας. Άρχισα να νιώθω ότι ανήκω κάπου... Αγάπη, ζεστασιά, ενδιαφέρον, φροντίδα, γέλιο, ανεμελιά» λέει η Αμπίντα, ενώ η Μαρία, που φιλοξένησε ένα παιδί από το Ιράκ, διηγήθηκε: «Ομολογώ ότι στην αρχή ανησυχούσα. Ο μικρός είχε βιώσει τραυματικές εμπειρίες στην πατρίδα του και δεν ήμουν σίγουρη ότι θα μπορούσα να τον βοηθήσω σωστά να τις ξεπεράσει. Με τη βοήθεια, όμως, της κοινωνικής λειτουργού και της ψυχολόγου της ΜΕΤΑδρασης, καθώς και του μέλους του Δικτύου Επιτροπείας Ασυνόδευτων Ανηλίκων της ΜΕΤΑδρασης, είδαμε εντυπωσιακά αποτελέσματα στα ψυχοσωματικά προβλήματα που είχε το παιδί. Ένα μικρό θαύμα συντελέστηκε μέσα στο ίδιο μου το σπίτι! Χαίρομαι πολύ που γνώρισα τον Αχμέντ. Μας έχει προσθέσει μια άλλη δυναμική στην οικογένεια!»
Στο πλαίσιο της δράσης αυτής, η ΜΕΤΑδραση έχει επιστρατεύσει από τον Ιούνιο του 2015 τρεις δικηγόρους στη Χίο, τη Σάμο και τη Λέσβο για ενημέρωση και νομική στήριξη σε ασυνόδευτα παιδιά που φτάνουν στη χώρα, ενώ, όπως σημειώνει η οργάνωση, έχουν βοηθήσει μέχρι σήμερα περισσότερα από 750 παιδιά.
Ε.Ζ.
