Νόμιμη για τους πελάτες οικιακής χρήσης, όχι όμως και για τους παραγωγούς Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), κρίθηκε από την ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας η επιβολή του ειδικού τέλους μείωσης εκπομπών αερίων ρύπων (ΕΤΜΕΑΡ) που εισπράχθηκε το 2013 μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, με το σκεπτικό ότι συνιστά φόρο για σκοπούς δημοσίου συμφέροντος. Αντίστοιχα, προσδιορίζοντας το ΕΤΜΕΑΡ ως φόρο, το ΣτΕ απεφάνθη ότι η επιβολή του δεν είναι νόμιμη για τους παραγωγούς ΑΠΕ, δεδομένου ότι εκπληρώνει τον εθνικό στόχο για καθαρή ενέργεια.
Σύμφωνα με τις υπ' αριθμόν 3366 και 3367/2015 αποφάσεις της ολομέλειας, το ΕΤΜΕΑΡ για τους οικιακούς καταναλωτές "συνιστά φόρο υπέρ τρίτων επί της ηλεκτρικής ενέργειας και δεν έχει τον χαρακτήρα Τμήματος / ανταλλάγματος καταβαλλόμενου για τη χρήση συγκεκριμένου δημοσίου αγαθού ή συγκεκριμένης δημόσιας υπηρεσίας".
Εξετάζοντας εξάλλου την προσφυγή της Motor Oil που ζητούσε να ακυρωθεί απόφαση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ) με την οποία καθορίστηκαν οι τιμές του ΕΤΜΕΑΡ για το β' εξάμηνο του 2013, το δικαστήριο κατέληξε ότι οι αυτοπαραγωγοί ενέργειας από ΑΠΕ και από μονάδες Συμπαραγωγής Ηλεκτρισμού και Θερμότητας Υψηλής Ανταποδοτικότητας (ΣΗΘ / ΣΗΘΥΑ) "δεν περιλαμβάνονται μεταξύ των υποκειμένων στον ΕΤΜΕΑΡ".
Σύμφωνα με την απόφαση, "η ενέργεια που παράγεται από ΣΗΘ / ΣΗΘΥΑ, οι οποίες εξομοιώνονται με μονάδες παραγωγής από ΑΠΕ, αποτελεί καθαρή ενέργεια και συνεπώς, είτε αυτή εγχέεται στο σύστημα είτε αυτοκαταναλώνεται από τον παραγωγό της, συμβάλλει αποτελεσματικά στη διείσδυση καθαρής ενέργειας στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας, χάρι της προστασίας του περιβάλλοντος μέσω χρήσεων φιλικών προς αυτό πηγών ενέργειας".
