"Θα έλεγα κυρίως ότι θα είμαι ευτυχισμένος αν μπορέσω να συμβάλω στη βελτίωση των συνθηκών στις ελληνικές φυλακές, ώστε όσοι βγαίνουν από αυτές να επανεντάσσονται ομαλά στον κοινωνικό χώρο, δηλαδή με έμφαση στη λέξη επανένταξη". Μ' αυτά τα λόγια είχε περιγράψει το προσωπικό του στοίχημα για τη θητεία στο υπουργείο Δικαιοσύνης ο Νίκος Παρασκευόπουλος στην πρώτη του συνέντευξη στην "Αυγή" της Κυριακής. Τρεις μήνες μετά, ο υπουργός φαίνεται ότι κερδίζει σιγά - σιγά το στοίχημα, καθώς το πρώτο νομοθέτημα που φέρει την υπογραφή του θεραπεύει αδικίες και προβλήματα δεκαετιών στον ευαίσθητο χώρο του σωφρονιστικού συστήματος.
Η κατάργηση των φυλακών τύπου Γ, που χαρακτηρίστηκαν ως το ελληνικό Γκουαντάναμο, η αποφυλάκιση βαριά ασθενών που αργοπεθαίνουν στο κολαστήριο του Κορυδαλλού, η κατάργηση των φυλακών ανηλίκων, η ρύθμιση ειδικών διατάξεων προκειμένου να προτάσσεται η θεραπεία έναντι του εγκλεισμού για τους χρήστες ναρκωτικών και η κατάργηση του κουκουλονόμου, που μετέτρεπε ένα απλό πλημμέλημα σε κακούργημα, ήταν το πρώτο δείγμα γραφής του υπουργείου Δικαιοσύνης που έδωσε "ανάσα" σε εκατοντάδες κρατούμενους αλλά και υπόδικους.
Πρόκειται για έναν νόμο που υπηρετεί στο ακέραιο τον νομικό πολιτισμό και τα ανθρώπινα δικαιώματα και ίσως γι' αυτό πολεμήθηκε λυσσαλέα από την αντιπολίτευση, που είδε σε αυτό "φωτογραφικές" διατάξεις για να οδηγηθεί εκτός φυλακής ο ισοβίτης της 17Ν Σάββας Ξηρός. Την άποψη αυτή υιοθέτησε από την αρχή και η αμερικανική κυβέρνηση χαρακτηρίζοντας "μη φιλική πράξη" την αποφυλάκιση Ξηρού για λόγους υγείας, αλλά και η Μεγάλη Βρετανία, που έσπευσε να καταθέσει διά του πρέσβη της στεφάνι στο μνημείο του λοχία Στίβεν Σόντερς που δολοφονήθηκε από την οργάνωση.
Ο Ν. Παρασκευόπουλος, όμως, έκανε ακόμα ένα βήμα. Σε αντίθεση με τους προκατόχους του, δήλωσε έτοιμος να βάλει την υπογραφή του έτσι ώστε να υλοποιηθεί η απόφαση του Αρείου Πάγου που δικαίωνε τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας στο Δίστομο. Το μόνο που απομένει είναι η κυβερνητική εντολή...
Ειρήνη Λαζαρίδου
