Ως άνδρας δημοσιογράφος που κλήθηκα να τοποθετηθώ στο ερώτημα γιατί είμαι κατά της βίας κατά των γυναικών, η σκέψη μου πάει στο γεγονός ότι συχνά για τόσο σημαντικά κοινωνικά θέματα ενδέχεται να έχουμε και κάποια αμηχανία. Η απάντηση βέβαια είναι άμεση και αυθόρμητη: καταδικάζω κάθε μορφής βία (λεκτική, ψυχολογική, σωματική) πάνω σε γυναίκες και κορίτσια. Αδιαπραγμάτευτα.
Προφανώς, καταδικάζω επίσης τον σεξισμό που τελευταία εμφανίζεται όλο και πιο συχνά στον δημόσιο βίο και δημόσιο λόγο. Λόγω επαγγέλματος, θεωρώ ότι οφείλω να συμβάλω ώστε να προάγονται ιδέες, αιτήματα και πρότυπα που σέβονται τα δικαιώματα και εν προκειμένω τα δικαιώματα των γυναικών σε μια ζωή χωρίς διακρίσεις και βία. Έχουμε συνηθίσει σε δύο "κόνσεπτ" για τις γυναίκες, το "γυναίκα-γκόμενα" και το "γυναίκα- μάνα", τα οποία μάλιστα σπάνια ταυτίζονται αν και πρόκειται για κόνσεπτ μάλλον "χρηστικά"... Όταν πάψουμε να βάζουμε ταμπελάκι που θα καθορίζει τη συμπεριφορά μας, θα έχουμε κάνει το πρώτο βήμα.
Χρέος μας είναι να βάλουμε όλοι και όλες «πλάτες», ώστε αυτό το κρίσιμο για την ποιότητα της δημοκρατίας, της κοινωνικής ζωής και των σχέσεών μας θέμα να αντιμετωπιστεί με τον καλύτερο τρόπο. Και θα αντιμετωπιστεί όταν ο καθένας μας θέσει τον εαυτό του όχι στο απυρόβλητο του αυτονόητου «αυτά συμβαίνουν αλλού», αλλά προβληματιστεί και αναλάβει την ευθύνη της αμφισβήτησης των στερεότυπων για άνδρες και γυναίκες στην καθημερινή του ζωή. Γιατί δεν υπάρχουν "παντελονάτες" συμπεριφορές, μόνο ανθρώπινες.
* Ο Γιώργος Κυρίτσης είναι δημοσιογράφος
