Φόβους ότι η αλλαγή στον ορισμό της εγκληματικής οργάνωσης, που πλέον θα προσδιορίζεται με τον προσπορισμό οικονομικού οφέλους, ισοδυναμεί με "συγχωροχάρτι" για τους κατηγορούμενους χρυσαυγίτες εκφράζουν κύκλοι του Εφετείου με αφορμή το σχέδιο του νέου Ποινικού Κώδικα που ήρθε στο φως της δημοσιότητας. Το υπουργείο Δικαιοσύνης από την πλευρά του διαμηνύει ότι οι προτάσεις της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής δεν είναι δεσμευτικές για τον υπουργό Χαρ. Αθανασίου, ωστόσο η ανησυχία παραμένει καθώς επίκειται το βούλευμα για την πολύκροτη υπόθεση.
Ο δικηγόρος Θανάσης Καμπαγιάννης, μέλος της κίνησης "Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος" εξηγεί: "Η προσθήκη του 'προσπορισμού οικονομικού οφέλους' στον ορισμό της εγκληματικής οργάνωσης, στο πλαίσιο των αλλαγών που συζητούνται στον Ποινικό Κώδικα, μπορεί να σημάνει την απαλλαγή των κατηγορούμενων στην ποινική δίωξη μελών της Χρυσής Αυγής για το κακούργημα της σύστασης, διεύθυνσης και συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση. Κι αυτό γιατί σε περίπτωση έναρξης ισχύος της αναθεωρημένης διάταξης, θα εφαρμοστεί αυτή ως επιεικέστερη για τους κατηγορούμενους, ακολουθώντας την πάγια αρχή στο ποινικό μας σύστημα της εφαρμογής του ευνοϊκότερου για τον κατηγορούμενο νόμου".
Ο δικηγόρος επίσης υπογραμμίζει ότι "προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι η δράση της οργάνωσής τους δεν είχε οικονομική αλλά ιδεολογική στόχευση, οι ηγέτες και τα μέλη της Χρυσής Αυγής μπορούν να επιτύχουν την απαλλαγή τους από τις κατηγορίες για το κακούργημα του άρθρου 187 παρ. 1 (περί εγκληματικής οργάνωσης) και να πέσουν στα μαλακά διωκόμενοι για το πλημμέλημα της παραγράφου 3 του ίδιου άρθρου (περί συμμορίας)".
Παραμένουν οι ανθρωποκτονίες
Ωστόσο, σύμφωνα με τον Θ. Καμπαγιάννη, ακόμα κι αν υπάρξει η αλλαγή στον Ποινικό Κώδικα αυτή θα αφορά τις κατηγορίες για την εγκληματική οργάνωση και όχι για τις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις εγκληματικών πράξεων που τέλεσαν μέλη της Χρυσής Αυγής. Έτσι, τυχόν αλλαγή του α.187ΠΚ δεν θα επηρεάσει την ποινική δίωξη των κατηγορούμενων για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας του Παύλου Φύσσα, για την απόπειρα ανθρωποκτονίας των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ στο Πέραμα, για την απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά των Αιγύπτιων αλιεργατών. Ούτε θα μεταβάλει την τύχη των κατηγορούμενων σε ποινικές διώξεις που εξελίσσονται ανεξάρτητα, για παράδειγμα τη δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν (όπου οι δύο δράστες έχουν ήδη πρωτόδικα καταδικαστεί σε ισόβια) ή την επίθεση στο στέκι Αντίπνοια (όπου οι κατηγορούμενοι διώκονται για απόπειρα ανθρωποκτονίας και αναμένεται να δικαστούν σε πρώτο βαθμό τον Σεπτέμβρη στο Μικτό Ορκωτό της Αθήνας).
Οι δικηγόροι που έχουν αναλάβει να παρασταθούν ως πολιτική αγωγή στις δίκες με τους χρυσαυγίτες υπογραμμίζουν τέλος ότι "αιτία μιας τυχόν απαλλαγής των Χρυσαυγιτών και απελευθέρωσης των ηγετών τους, δεν θα είναι η τροποποίηση ενός άρθρου του Ποινικού Κώδικα, αλλά η μακροχρόνια ανοχή και συγκάλυψη των εγκληματικών πράξεων των νεοναζί για ολόκληρες δεκαετίες από το επίσημο κράτος. Αν οι διωκτικές και δικαστικές αρχές είχαν κινηθεί στοιχειωδώς τυπικά, τότε δεν θα είχαμε ποτέ φτάσει στην είσοδο της Χρυσής Αυγης στη Βουλή και στο όργιο βίας που την ακολούθησε και τώρα διώκεται συνολικά με τις διατάξεις του α.187.
Και καταλήγουν: "Σε κάθε περίπτωση, ο κόσμος που ακούει ότι τυχόν τροποποίηση του άρθρου 187ΠΚ θα σημάνει την απελευθέρωση των Χρυσαυγιτών είναι απόλυτα νομιμοποιημένος να τη θεωρήσει ως φωτογραφική διάταξη που δίνει συγχωροχάρτι στον Μιχαλολιάκο στο πλαίσιο ενός βρόμικου ντιλ με την κυβέρνηση και το βαθύ κράτος. Η συζήτηση στον νομικό κόσμο για το άρθρο 187ΠΚ και τις τροποποιήσεις του μπορεί να διαρκεί δεκαπέντε χρόνια τώρα. Αλλά όσο κι αν οι νομικοί κολακεύονται να θεωρούν τον κλάδο τους επιστήμη με ιδιαίτερη αυταξία, η παραγωγή των νόμων υπόκειται τελικά στις επιταγές της πολιτικής συγκυρίας και η διαπίστωση αυτή δεν ισοδυναμεί με οποιονδήποτε νομικό ή ηθικό σχετικισμό".
Ειρήνη Λαζαρίδου
