Η σχέση του ανθρώπου με το Διάστημα είναι μακρά, παλιά και σηματοδοτεί την προσπάθειά του να κατακτήσει το αδύνατο. Είναι, μάλιστα, τόσο άρρηκτα συνδεδεμένο με την ανθρώπινη φύση, που όσα κρίνονται αναγκαία για την ύπαρξη της ανθρωπότητας, αν το καλοσκεφτείς, προέρχονται από το Διάστημα.
Ο ήλιος, για παράδειγμα, που αποτελεί την πηγή της ζωής βρίσκεται στο Διάστημα. Διότι όπως είναι γνωστό από το μάθημα της βιολογίας, τα λουλούδια και τα φυτά για να ευδοκιμήσουν χρειάζονται ήλιο για να φωτοσυνθέσουν και έπειτα να ανθίσουν και να αναπαραχθούν. Στο Διάστημα βρίσκεται και το φεγγάρι. Στοιχείο αναγκαίο για την ανθρώπινη ύπαρξη επίσης. Διότι όπως ο ήλιος βοηθά τα φυτά να αναπαραχθούν, έτσι και το φεγγάρι βοηθά τους ανθρώπους να ζευγαρώνουν και να αναπαράγονται. Ο ρομαντισμός, άλλωστε, είναι ένα από τα λίγα πρωτογενή χαρακτηριστικά που μας ξεχωρίζουν από τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Αμφότερα, δε, χρησιμεύουν και ως φωτιστική πηγή. Ο μεν ήλιος παράγει αρκετό φως και ανεξάντλητη ενέργεια καθ’ όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ύπαρξης αλλά και πριν από αυτή. Ενώ το φεγγάρι, αντίστοιχα και αντίθετα, φωτίζει για να καλύψει τις βασικές ανάγκες των ανθρώπων όσο η Γη περιστρέφεται σε τροχιά και ο ήλιος φωτίζει άλλους πολιτισμούς και άλλες χώρες. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, βέβαια, το φεγγάρι δεν είναι αυτόνομη πηγή φωτός αλλά λειτουργεί περισσότερο ως ανακλαστήρας του ήλιου που βρίσκεται απέναντί του. Απόδειξη πιθανόν πως κάτι που είναι φωτεινό δεν σημαίνει απαραίτητα πως είναι και αυτόφωτο.
Το Διάστημα δεν είναι κάτι που ανακαλύφθηκε πρόσφατα, έχει αποτελέσει αντικείμενο επιμελούς παρατήρησης και έρευνας ήδη από την εποχή των αρχαίων ανθρώπων. Εξάλλου, ο καθορισμός του κύκλου του έτους και του ημερολογίου ήταν αποτέλεσμα αυτής ακριβώς της παρατήρησης. Η οποία, μάλιστα, γινόταν και με πενιχρά μέσα σε σχέση με τα νέα και εξελιγμένα συστήματα παρατήρησης που έχουμε στη διάθεσή μας τα τελευταία χρόνια. Το γεγονός πάντως πως πριν από 2200 χρόνια ο Ερατοσθένης ο Κυρηναίος κατάφερε να μετρήσει με ακρίβεια της περίμετρο της Γης, που ήταν και η βάση για την ορθή μέτρηση του ημερολογιακού έτους, αποτελεί οπωσδήποτε ένα κορυφαίο επιστημονικό γεγονός, παρά τα πενιχρά μέσα που διέθετε.
Αν θέλαμε τώρα να προχωρήσουμε τον συλλογισμό μας, θα μπορούσαμε να πούμε πως αν δεν γνωρίζαμε την περίμετρο και άρα τον χρόνο περιστροφής της Γης γύρω από τον ήλιο, τότε δεν θα μπορούσαμε να στοχεύσουμε χρονικά στις διαστημικές μας αποστολές και να επιτύχουμε τελικά τον στόχο μας. Βέβαια, όλοι οι στόχοι που επιτυγχάνονται σε σχέση με το Διάστημα απαιτούν και τη σχετική τεχνολογία. Αυτήν την τεχνολογία την ονομάζουμε διαστημική και έχει πολλές μορφές. Από πυραύλους που μπορούν να ταξιδεύουν με ακρίβεια και ταχύτητα, μέχρι και μικρά αντικείμενα που είναι αναγκαία.
Είναι γνωστή, άλλωστε, και η ιστορία με το στιλό που κατασκεύασαν οι Αμερικανοί και που μπορούσε να γράφει σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας, ενώ οι Σοβιετικοί απλά έγραφαν με μολύβι. Στην πραγματικότητα βέβαια αυτή η ιστορία δεν είναι καθόλου αληθινή. Είναι απλά μία διαστημική παραπληροφόρηση. Διαστημική λόγω του μεγέθους της και του χώρου αναφοράς της. Οι Σοβιετικοί πάντως όντως έγραφαν με μολύβι στις πρώτες αποστολές, αλλά μετά έγραφαν με κηρομπογιές σε πλαστικές επιφάνειες γιατί τα υπολείμματα γραφίτη δημιουργούσαν πρόβλημα στους διαστημανθρώπους και στα μηχανήματα.
Εδώ θα πρέπει να επισημάνουμε πως είναι άλλο ο διαστημάνθρωπος και άλλο ο εξωγήινος. Όπως αντίστοιχα είναι το ίδιο ο αστροναύτης και ο κοσμοναύτης, παρότι ο ένας είναι Αμερικανός και ο άλλος Σοβιετικός. Αντίστοιχες ομοιότητες μπορούμε να εντοπίσουμε και σε άλλες πτυχές της ανθρώπινης ζωής ή και της φιλοσοφίας. Όπως ισχύει, για παράδειγμα, στην Αριστερά. Όλοι μιλούν για μέτωπα, αλλά είναι διαφορετικό να επικαλείσαι την ενότητα με αποκλεισμούς, με διάλυση ή αυτονομία και άλλο να επιδιώκεις την ενότητα μέσα από την ενίσχυση, που στο κάτω κάτω λειτουργεί και πολλαπλασιαστικά.
