ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΔΕΙΠΝΟ ΚΥΑΝΙΟΥ
Αχός
Πίστευα ότι ο προηγούμενος δίσκος του Θ.Π., το Ο Άλλος Εαυτός του '11, αποτελούσε μία από τις πιο συναρπαστικές αυτοανατροπές που έχουν συμβεί στην ελληνική μουσική, τίποτα όμως δεν με είχε προετοιμάσει για το Πρόσκληση Σε Δείπνο Κυανίου, το οποίο... ανατρέπει τα εφ' όλης της ύλης δεδομένα! Εδώ ο Θ.Π. ξαναπιάνει το νήμα της πλέον ανανεωτικής μέχρι τώρα για εμένα δουλειάς του, του οργανικού Η Βροχή Από Κάτω του '06 και το ξετυλίγει μέχρι σχεδόν εξ ολοκλήρου απάτητες διαδρομές. Για το τι συμβαίνει με τη δομή των συνθέσεων, αλλά και με τις ενορχηστρώσεις, μπορεί να δώσει μιαν ιδέα τo ότι ο Θανάσης σχεδόν εγκαταλείπει τα λαϊκά νυκτά έγχορδα για να πιάσει την... ηλεκτρική κιθάρα (!) αλλά και το synthesizer Moog, (!!) ενώ δεν διστάζει να περάσει ακόμα και την μπουζουκομάνα του από... ενισχυτή. Ένας αυτοδίδακτος τραγουδοποιός με λαϊκές καταβολές που υπερβαίνει εαυτόν, κάθε άλλον ομότεχνο του, ακόμα και τις όποιες προσδοκίες του κοινού του, και ξανοίγεται άφοβα στον ωκεανό της μουσικής τού σήμερα. Το αποτέλεσμα δεν είναι τίποτα λιγότερο από τον πιθανότατα καλύτερο και πλέον ενδιαφέροντα ελληνικό δίσκο της χρονιάς, σημείο αναφοράς σίγουρα στο μέλλον για άλλους και ορόσημο για τον ίδιο τον Θ.Π., τόσο που να μην μπορώ καν να φανταστώ τι θα ακολουθήσει αν αυτή είναι μόνον η αφετηρία του για τη συνέχεια!
Θάνος Μαντζάνας
