Την πιο δύσκολη από τις εκλογικές αναμετρήσεις στα 12 χρόνια παραμονής του στην εξουσία αναμένεται να δώσει τον επόμενο μήνα ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ακόμη και αν ο Τούρκος πρωθυπουργός ξεπεράσει τη ζημιά που προκάλεσε, αυτή την εβδομάδα, η δημοσιοποίηση των αυθεντικών ή μονταρισμένων τηλεφωνικών συνομιλιών του, προβλέπεται να υπάρξουν και νέες "αποκαλύψεις", ενώ τίποτε δεν αποκλείει και ένα ακόμη κύμα αντικυβερνητικών διαδηλώσεων στα πρότυπα του περασμένου καλοκαιριού.
Χιλιάδες άνθρωποι ξεχύθηκαν και πάλι στους δρόμους των μεγάλων πόλεων της Τουρκίας ζητώντας την παραίτηση του Ερντογάν. Στην πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης και στη συγκέντρωση που διοργάνωσε το κεμαλικό Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, ο υποψήφιος δήμαρχος του κόμματος στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 30ής Μαρτίου μοίραζε πλαστά χαρτονομίσματα, το σύμβολο της αντιπολίτευσης για την κυβερνητική διαφθορά. "Είσαι αρχιληστής" δήλωνε άλλωστε ανοιχτά ο ηγέτης του κόμματος Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου καλώντας τον Τούρκο πρωθυπουργό να εγκαταλείψει τη χώρα με ελικόπτερο.
Στις συνομιλίες, ο Ερντογάν εμφανίζεται να ζητάει από τον γιο του να απομακρύνει από το σπίτι το αστρονομικό ποσό του ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων, ενώ πατέρας και γιος συζητούν και για το πώς θα "εκμηδενίσουν" τα κονδύλια διαμοιράζοντάς τα σε διάφορους επιχειρηματίες. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς συμπαθών του πολιτικού Ισλάμ στην Τουρκία για να έχει επιφυλάξεις για τη γνησιότητά τους.
Ακόμη και να θέλεις να παραβλέψεις το γεγονός ότι ο Μπιλάλ δεν θα χρειαζόταν απλώς κάποια χαρτόκουτα, αλλά ολόκληρο φορτηγό για να μεταφέρει ένα τέτοιο ποσό και το ότι συνήθως οι επιχειρηματίες είναι εκείνοι που μοιράζουν χρήματα στους πολιτικούς, είναι δύσκολο να φανταστείς ότι οι διεφθαρμένοι κρατικοί αξιωματούχοι στην Τουρκία έχουν μείνει στην εποχή του Νασραδίν Χότζα. Δεν έχουν υποψιαστεί τίποτε για τις οφσόρ και τους φορολογικούς παραδείσους και επιμένουν να κρατούν τα λάφυρα στις ντουλάπες των σπιτιών τους.
Και φυσικά δεν έχουν ακούσει ποτέ τίποτε για NSA, Prism και τον Έντουαρντ Σνόουντεν ή τέλος πάντων για το πόσο εύκολη και διαδεδομένη είναι πια η παρακολούθηση τηλεφωνικών συνομιλιών. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ερντογάν μίλησε για κατασκευασμένες συνομιλίες χωρίς να αρνηθεί ότι είναι η φωνή του εκείνη που ακούγεται. Όπως υποστήριξε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος του, τα αποσπάσματα των συνομιλιών είχαν μονταριστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να δίνεται το επιθυμητό αποτέλεσμα για τους σκευωρούς.
Ένα 24ωρο μάλιστα πριν τη δημοσιοποίηση των επίμαχων συνομιλιών, την Τουρκία είχε συγκλονίσει η είδηση ότι χιλιάδες πολίτες της χώρας, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του Ερντογάν, παρακολουθούνται εδώ και τρία χρόνια με εισαγγελική εντολή, στο πλαίσιο μάλιστα αντιτρομοκρατικής έρευνας. Πριν από λίγες εβδομάδες, ο Τούρκος πρωθυπουργός είχε καταγγείλει ότι οι τηλεφωνικές του συνομιλίες του υποκλέπτονται αναγνωρίζοντας έτσι εμμέσως ότι οι λογαριασμοί του με το "βαθύ κράτος" παραμένουν ανοιχτοί παρά τις καταδίκες των στρατηγών για την υπόθεση Εργκένεκον.
Η νέα απειλή που επικαλείται ο Ερντογάν έχει το πρόσωπο ενός ιμάμη που κατοικεί πλέον στην Πενσυλβάνια των ΗΠΑ. "Βλέπουν ότι δεν τα καταφέρνουν στην κάλπη ούτε μπορούν να κάνουν πραξικόπημα. Στηρίζουν τις ελπίδες τους στη βοήθεια στην άλλη πλευρά του ωκεανού" τόνισε φωτογραφίζοντας έτσι τον άλλοτε σύμμαχο του και σήμερα ορκισμένο εχθρό του Φετουλάχ Γκιουλέν, που ο Ερντογάν θεωρεί ότι βρίσκεται πίσω από την πολύκροτη δικαστική έρευνα του Δεκεμβρίου για την κυβερνητική διαφθορά στην Τουρκία.
Το σκάνδαλο περιλάμβανε τους γιους τριών υπουργών, που ανακρίθηκαν από τις αρχές για ξέπλυμα μαύρου χρήματος και δωροδοκίες. Δύο από αυτούς τελικά θα αντιμετωπίσουν τη Δικαιοσύνη. Ο Ερντογάν αποκάλεσε τις συλλήψεις και τη δικαστική έρευνα "βρόμικη επιχείρηση" με στόχο την αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης των ισλαμιστών και την υπονόμευση της διεθνούς θέσης της Τουρκίας.
Ακολούθησε το μαζικό "ξήλωμα" αστυνομικών και δικαστικών, κίνηση που αντί να αποτελέσει επίδειξη δύναμης φανέρωσε μάλλον αδυναμία και ανασφάλεια για μια κυβέρνηση που παραμένει σταθερά στην εξουσία από το 2002. Στο ίδιο πλαίσιο, η κυβέρνηση κατέθεσε νομοσχέδια για τον στενότερο έλεγχο του Ίντερνετ, του δικαστικού σώματος και των μυστικών υπηρεσιών. Αν ο νόμος για το Ίντερνετ είχε ήδη εγκριθεί από την Εθνοσυνέλευση, η κυβέρνηση θα μπορούσε να μπλοκάρει την πρόσβαση των χρηστών στη συγκεκριμένη σελίδα, συγκρατώντας έτσι σε μεγάλο βαθμό το πολιτικό κόστος.
Όσο απίθανο όμως και αν είναι το περιεχόμενο των συνομιλιών, άλλο τόσο παράδοξο είναι να πιστεύει κανείς ότι η παραθρησκευτική οργάνωση του Γκιουλέν έχει από μόνη της τη δυνατότητα να διεξάγει μια τόσο παρατεταμένη και σφοδρή επίθεση κατά του κυβερνώντος κόμματος της Τουρκίας. Αν υπάρχει ένα κέντρο που να επιδιώκει την ανατροπή της κυβέρνησης Ερντογάν, αυτό είναι πολύ ισχυρότερο και ενδεχομένως δεν βρίσκεται μόνο στο εσωτερικό της χώρας. Άλλωστε ο κατάλογος των υπόπτων είναι μακρύς με δεδομένη τη γεωστρατηγική σημασία της χώρας και την εμπλοκή της σε όλα σχεδόν τα ανοιχτά μέτωπα της περιοχής: Συρία, Ιράν, Αίγυπτος, κουρδικό και παλαιστινιακό, για να μην φτάσουμε μέχρι την όχι και τόσο μακρινή χερσόνησο της Κριμαίας.
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις φέρνουν το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) να διατηρεί σημαντικό ποσοστό δημοτικότητας που αγγίζει το 40%. Ωστόσο, όλα δείχνουν ότι οι ισλαμιστές ακολουθούν πλέον καθοδική πορεία και έχουν μπροστά τους τρεις εκλογικές αναμετρήσεις: τις αυτοδιοικητικές του Μαρτίου, τις προεδρικές του Ιουλίου και τις κοινοβουλευτικές του Ιουνίου 2015. Το συνεχιζόμενο μπαράζ κατά του ΑΚΡ φαίνεται να θάβει τις προεδρικές φιλοδοξίες του Ερντογάν. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου, ο Τούρκος πρωθυπουργός έχει ήδη αποφασίσει να προτείνει τον Αμπντουλάχ Γκιούλ ως υποψήφιο του κόμματός του για τις εκλογές αυτές.
