Λίγες μέρες πριν η Βουλγαρία ενταχθεί στη ζώνη του ευρώ, την 1η Ιανουαρίου 2026, μεγάλο μέρος της βουλγαρικής κοινωνίας εκφράζει την αντίθεσή της στην ένταξη. Το αποτέλεσμα των μαζικών διαδηλώσεων ήταν η παραίτηση της κυβέρνησης, η οποία ελέγχεται εκτός των άλλων για διαφθορά και φυσικά για την οικονομική της πολιτική.
Η Βουλγαρία είναι η τελευταία χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε όλους τους δείκτες, είναι η φτωχότερη χώρα. Αυτή την αδύναμη οικονομία ένα διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα αποφάσισε να την εντάξει στο ευρώ, με μεγάλη πιθανότητα πλέον οι Βούλγαροι να γίνουν ακόμα φτωχότεροι. Το ακόμα πιο περίεργο είναι ότι η Ε.Ε. δέχτηκε να ενταχθεί η χώρα στη ζώνη του ευρώ, στηριζόμενη στους τυπικούς οικονομικούς δείκτες σε ό,τι αφορά τα δημόσια οικονομικά. Μια απόφαση που κρύβει πολιτικά και γεωπολιτικά κίνητρα. Οι Ευρωπαίοι δεν επιθυμούν η Βουλγαρία να έχει δυνατότητες διαμόρφωσης πολιτικών που μπορεί να προσεγγίζουν τη Ρωσία.
Το θέμα τους δεν είναι η ευημερία του βουλγαρικού λαού, ούτε καν η σταθερότητα της ζώνης του ευρώ, όπως δημοσίως λένε, αλλά η γεωπολιτική επιρροή της Ευρώπης.
Πολιτική διαφθορά και αστάθεια
Η κυβέρνηση του Ρόζεν Ζελιάζκοφ είναι η 11η που πέφτει από το 2021 και μετά. Είναι και αυτή κυβέρνηση με κορμό το κεντροδεξιό κόμμα του Μπόικο Μπορίσοφ. Ενός ανθρώπου που ήταν πρωθυπουργός από το 2009 έως το 2021 με κάποια διαλείμματα (2009-2013, 2014-2017, 2017-2021), ο οποίος ξεκίνησε ως φρουρός του τελευταίου κομμουνιστή ηγέτη της Βουλγαρίας, Τοντόρ Ζίβκοφ. Ο Μπορίσοφ έκανε καριέρα και ως άνθρωπος της νύχτας (μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος). Ο ίδιος και το κόμμα του παρέμεινε ο κεντρικός κορμός του πολιτικού συστήματος, νομιμοποιώντας την παρανομία και τις διάφορες μαφίες του χρήματος. Μοιράζοντας λεφτά και δουλειές, διαμόρφωσε ένα δίκτυο στην κοινωνία και στην οικονομία που δεν αφήνει τίποτα άλλο να ανθίσει. Μαζί του σήμερα είναι ο μεγιστάνας του χρήματος (αν και νέος) ο Ντελιάν Πεέφσκι, ένας από τους σημαντικούς παράγοντες που πίεσε για την ένταξη της Βουλγαρίας στο ευρώ.
Είναι αυτό το πλέγμα εξουσίας (Μπορίσοφ, Πεέφσκι κ.ά.) που κρατάνε τη Βουλγαρία στη φτώχεια, τη στιγμή που, παραλλήλως, ο πληθυσμός της έχει μειωθεί στα 6,5 εκατομμύρια εξαιτίας της μεγάλης φυγής. Η αγοραστική δυνατότητα είναι η μικρότερη στην Ε.Ε., ενώ οι κάθε είδους μαφίες δυναστεύουν την οικονομική δραστηριότητα.
Το πρόσφατο κύμα δυσαρέσκειας άρχισε να διογκώνεται στα τέλη Νοεμβρίου, όταν η κυβέρνηση επιχείρησε να επισπεύσει την έγκριση του προϋπολογισμού για το 2026, λόγω της ένταξης στο ευρώ. Ένας προϋπολογισμός με μεγάλες μειώσεις στις κοινωνικές δαπάνες και ταυτόχρονα με αυξήσεις φόρων και ασφαλιστικών εισφορών. Οι αυξήσεις αυτές είχαν σχεδιαστεί για να καλύψουν υπεξαίρεση δημόσιων πόρων, σύμφωνα με διαδηλωτές και την αντιπολίτευση. Και ήταν αυτός ο λόγος της εξέγερσης. Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να αποσύρει το σχέδιο προϋπολογισμού στις 3 Δεκεμβρίου.
Πλέον το κόμμα του Μπορίσοφ αναζητά προθύμους ώστε να σχηματιστεί μία ακόμα θνησιγενής κυβέρνηση, η οποία να υποδεχτεί τουλάχιστον την 1η Ιανουαρίου το ευρώ. Το ποια ακριβώς θα είναι η υποδοχή από την βουλγαρική κοινωνία, μένει να το δούμε.
