«Νέο πρόσωπο, παλιός κόσμος». Ο εύγλωττος τίτλος της γαλλικής ερευνητικής ιστοσελίδας Mediapart σχετικά με τον Σεμπαστιάν Λεκορνί, τον νέο πρωθυπουργό του Μακρόν, αποτυπώνει την πραγματικότητα. Πρόκειται για τον απόλυτα μακρονικό 39χρονο υπουργό Άμυνας, προερχόμενο από τη Δεξιά πριν γίνει σταθερός υποστηρικτής του Μακρόν από το 2017. Το πόσο στραμμένος προς το διεφθαρμένο χθες είναι ο νέος πρωθυπουργός φάνηκε και από το ποιον επέλεξε να συναντήσει πρώτο πριν καν ξεκινήσει τις επίσημες διαβουλεύσεις με κόμματα, συνδικάτα, φορείς: τον πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας Νικολά Σαρκοζί, καταδικασμένο σε ουκ ολίγες υποθέσεις διαφθοράς (φορά πλέον ηλεκτρονικό βραχιολάκι) και εκφραστή ακροδεξιών ιδεών! Συναντήθηκαν την περασμένη Πέμπτη το πρωί στο γραφείο του Σαρκοζί στο 8ο Διαμέρισμα του Παρισιού. Ο πρώην Πρόεδρος είχε τη «χαρά» να συναντήσει τον Λεκορνί και του επανέλαβε «τη φιλία και την υποστήριξή» του σύμφωνα με δημοσιογραφικές πηγές. Οι δυο τους είχαν μάλιστα μιλήσει τηλεφωνικά ήδη την περασμένη Τρίτη, όταν ανακοινώθηκε ο διορισμός του Λεκορνί από τον Μακρόν, συμφωνώντας για την άμεση συνάντησή τους.
Της επιλογής Λεκορνί είχε προηγηθεί, όπως αναμενόταν, η καταψήφιση της πρότασης εμπιστοσύνης που είχε ζητήσει ο τελευταίος πρωθυπουργός Φρανσουά Μπαϊρού για την επικύρωση του σκληρού προγράμματος λιτότητας ύψους 44 δισ. ευρώ, το οποίο είχε ανακοινώσει στα μέσα Ιουλίου. Αλλαγή προσώπων, ίδια αντικοινωνική πολιτική: ο Γάλλος Πρόεδρος συνεχίζει πεισματικά να περιφρονεί την κλιμακούμενη κοινωνική δυσαρέσκεια και προκλητικά να αγνοεί τα αποτελέσματα των πρόωρων βουλευτικών εκλογών που ο ίδιος προκάλεσε πέρσι τον Ιούλιο, με αποτέλεσμα να έχει καταστεί ο ίδιος παράγοντας πολιτειακής και πολιτικής κρίσης σε συνδυασμό με την οικονομική καταβύθιση της χώρας εξαιτίας των δικών του στρατηγικών επιλογών. Ένας τέλειος συνδυασμός που οδηγεί, σύμφωνα με όλες τις έρευνες, την Ακροδεξιά σε τροχιά εξουσίας. Ενδεικτικό το ότι, παρά τις πολύ καλές σχέσεις μαζί της, η Λεπέν άφησε να εννοηθεί ότι είναι πολύ πιθανό να καταθέσει πρόταση μομφής εμμένοντας στην πρόωρη διάλυση της Βουλής: «Ο Πρόεδρος παίζει το τελευταίο του χαρτί για να διασώσει τον μακρονισμό οχυρωμένος από τον στενό κύκλο των υποστηρικτών του».
Τον διορισμό Λεκορνί κατήγγειλε η Αριστερά. «Απάντηση του Μακρόν στην ανατροπή Μπαϊρού: το μέλλον είναι απολύτως όπως το παρελθόν. Μόνο η αποχώρηση του ίδιου του Μακρόν μπορεί να βάλει τέλος σ’ αυτή τη θλιβερή φάρσα της περιφρόνησης της Βουλής, των ψηφοφόρων και της πολιτικής αξιοπρέπειας» σχολίασε ο Ζαν Λικ Μελανσόν, ηγέτης της Ανυπότακτης Γαλλίας, που κατέθεσε ήδη αίτηση καθαίρεσης του Μακρόν - μια συμβολική κίνηση (που είχε κάνει και πέρσι), μολονότι δεν έχει καμία πιθανότητα υλοποίησης λόγω της περιπλοκότητας της διαδικασίας. Πράσινοι και Κομμουνιστές εξέφρασαν απογοήτευση για το ότι δεν υπήρξε προσέγγιση της «δύναμης που ήρθε πρώτη στις βουλευτικές εκλογές» (Μαρίν Τοντελιέ, επικεφαλής των Οικολόγων) και για το ότι επέλεξε «κάποιον από το στρατόπεδό του ενώ τα αιτήματα αλλαγής είναι τεράστια», όπως παρατήρησε ο Φαμπιέν Ρουσέλ, εθνικός γραμματέας του ΚΚΓ.
Οι Σοσιαλιστές κρατούν το κλειδί
Τέλος, το Σοσιαλιστικό Κόμμα, που διά στόματος του γραμματέα του Ολιβιέ Φορ δήλωνε έτοιμο για πολιτική «συγκατοίκηση» με τον Μακρόν, εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του. Η ιδιαιτερότητα όμως με τους Σοσιαλιστές είναι ότι ο Μακρόν κάλεσε τον Λεκορνί να εργαστεί μαζί τους καθώς, με τους 60 βουλευτές τους, κρατούν το κλειδί για την πολιτική του επιβίωση και κατ’ αρχάς για την ψήφιση του προϋπολογισμού, που πρέπει να γίνει εντός του φθινοπώρου. Ωστόσο, οι Σοσιαλιστές απορρίπτουν τη συμμετοχή τους σε κυβέρνηση με μακρονικούς και δεξιούς Ρεπουμπλικάνους, καθώς είναι νωπή η αρνητική τους εμπειρία από τη διαπραγμάτευση με τον Μπαϊρού για τον προϋπολογισμό, όπου δεν κατάφεραν να περάσουν καμία πρότασή τους. Πλέον ζητούν αφενός να μην υπάρξει προσφυγή στο άρθρο 49.3 του συντάγματος που παρακάμπτει τη Βουλή στην ψήφιση των νομοσχεδίων και αφετέρου να αλλάξει ρότα η οικονομική πολιτική, να φορολογηθούν οι πολύ πλούσιοι, να μην εφαρμοστεί η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση κ.ά. Μέτρα που όμως δύσκολα θα γίνουν δεκτά από τον Λεκορνί γιατί έρχονται σε ρήξη με τον πυρήνα της πολιτικής Μακρόν από το 2017: απαιτούν αλλαγή του «λογισμικού» του Γάλλου Προέδρου, κάτι που αρνείται πεισματικά να κάνει. Μπορεί ο νέος πρωθυπουργός να μίλησε για «ρήξεις» κατά την ανάληψη των καθηκόντων του, αλλά το ίδιο είχαν κάνει ο Μισέλ Μπαρνιέ πέρσι τον Σεπτέμβριο, όταν αναλάμβανε καθήκοντα, μιλώντας για «νέα σελίδα αλλαγών και ρήξεων», και ο Φρανσουά Μπαϊρού τρεις μήνες μετά, λέγοντας ότι θα κάνει τα πάντα για «έναν πρωτόγνωρο δρόμο». Η συνέχεια είναι γνωστή.
Στους δρόμους η απάντηση στον Μακρόν
Απέναντι στους σχεδιασμούς επί χάρτου του Μακρόν σε βάρος της κοινωνίας, οι πολίτες αντιδρούν μαζικά, δυναμικά, πολύχρωμα, όπως φάνηκε την περασμένη Τετάρτη 10 του μήνα, που το διαδικτυακό κίνημα Bloquons Tout οργάνωσε συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα με σύνθημα τρεις λέξεις: μποϊκοτάζ, απείθεια, αλληλεγγύη. Παρά την προσπάθεια του υπουργού Εσωτερικών Μπρινό Ρεταγιό να αποθαρρύνει τους πολίτες να μετέχουν εκφοβίζοντάς τους με την κινητοποίηση... 80.000 αστυνομικών (περισσότερων κι από τους Ολυμπιακούς Αγώνες!), που σε πολλές περιπτώσεις αντιμετώπισαν βίαια τους διαδηλωτές, 250.000 άτομα διαδήλωσαν σε όλη τη χώρα (σύμφωνα με το μεγαλύτερο συνδικάτο CGT). Μετείχαν σε περίπου 850 δράσεις -596 συγκεντρώσεις και 253 αποκλεισμοί-, ενώ υπήρξαν και πολλές ενέργειες, όπως η χρήση ρευστού και όχι καρτών -«για να μην κερδίζουν οι τράπεζες»- σε συνεργασία με πολλούς επαγγελματίες. Και έπεται συνέχεια στις 18 του μήνα, με συγκεντρώσεις και γενική απεργία που έχει κηρύξει το συντονιστικό όλων των συνδικάτων.
