Πέρα από τα όσα συμβαίνουν στη Γάζα, ενδεικτικές της ραγδαίας επιστροφής στη βαρβαρότητα που ζούμε είναι και οι τελευταίες εξελίξεις στις ΗΠΑ. Εκεί που παράτυποι μετανάστες φορτώνονται καθημερινά σε φορτηγά και αεροπλάνα και στέλνονται είτε σε μακρινές χώρες που τους κλείνουν σε ειδικά στρατόπεδα συγκέντρωσης είτε φυλακίζονται σε απάνθρωπες συνθήκες στις ίδιες της ΗΠΑ.
Η πρόεδρος του Μεξικού, Κλαούντια Σέινμπαουμ επιβεβαίωσε την Τρίτη πως 14 πολίτες της χώρας της κρατούνται στο διαβόητο «Alligator Alcatraz» της Φλόριντα, η κατασκευή και λειτουργία του οποίου έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων από οργανώσεις για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που ζητούν το άμεσο κλείσιμο του.
Οι εγκαταστάσεις είναι, σύμφωνα με όλες τις μαρτυρίες, απαράδεκτες με τους κρατούμενους μετανάστες να στοιβάζονται σε κελιά πλημμυρισμένα από νερό και λύματα χωρίς τη δυνατότητα πρόσβασης σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Όλα αυτά δεν συμβαίνουν βέβαια από ανάγκη. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ και οι σύμβουλοι του επέλεξαν επίτηδες μια εξαιρετικά αφιλόξενη περιοχή για να χτίσουν την τρομακτική φυλακή που οραματίζονταν. Το όνομα που επέλεξαν και ανακοίνωσαν με τυμπανοκρουσίες είναι άλλωστε ενδεικτικό αφού πρόκειται για έναν βαλτότοπο γεμάτο αλιγάτορες, κροκόδειλους, πύθωνες και σμήνη από κουνούπια.
Η φυλακή χτίστηκε μέσα σε λίγες εβδομάδες και ο Τραμπ την επισκέφτηκε κομπάζοντας για το ακραία αφιλόξενο περιβάλλον. «Είναι τόσο καλή όσο και το αυθεντικό Αλκατράζ» διαπίστωσε αναφερόμενος στη διαβόητη φυλακή-κολαστήριο που καταργήθηκε πριν από δεκαετίες εξαιτίας της αφάνταστης σκληρότητας των συνθηκών κράτησης.
Όλα αυτά δεν σταματούν, δυστυχώς, στους βάλτους της Φλόριντα. Το Εσουατίνι, παλαιότερα γνωστό ως Ζουαζιλάνδη, είναι ένα μικροσκοπικό περίκλειστο κράτος στριμωγμένο ανάμεσα σε Νότια Αφρική και Μοζαμβίκη. Αποτελεί το τελευταίο βασίλειο της Αφρικής με τελευταίο μονάρχη τον Μσουάτι τον Τρίτο που βασιλεύει από το 1986.
Είναι με τέτοιες «τρίτες χώρες» που η κυβέρνηση των ΗΠΑ κλείνει διμερείς συμφωνίες για την απέλαση μεταναστών που στη συνέχεια φυλακίζονται σε ειδικά κέντρα όπου κανείς δεν μπορεί να ελέγξει τι πραγματικά συμβαίνει. Τοπικές οργανώσεις στο Εσουατίνι καταγγέλλουν την συμφωνία με τις ΗΠΑ ως «trafficking μεταμφιεσμένο ως απελάσεις».
Μετανάστες από το Βιετνάμ, τη Τζαμάικα, το Λάος, την Υεμένη και την Κούβα είδαν έτσι το αμερικανικό όνειρο τους να μετατρέπεται στον χειρότερο εφιάλτη κλεισμένοι στη φυλακή μιας χώρας που οι περισσότεροι ούτε που γνώριζαν την ύπαρξη της.
'Ενας συνδυασμός φτώχειας, έλλειψης θεσμών και αυταρχικής διακυβέρνησης είναι αυτό που φαίνεται να αναζητά η κυβέρνηση Τραμπ όταν ψάχνει «τρίτες χώρες» με τις οποίες μπορεί να συνάψει συμφωνίες (με το αζημίωτο) για την εξαγωγή μεταναστών. Δεν είναι τυχαίο ότι στο σχετικό κατάλογο βρίσκει κανείς το Νότιο Σουδάν, το Τζιμπουτί και το Ελ Σαλβαδόρ.
Κατά τα άλλα, για να καταλάβει κανείς το μέγεθος της υποκρισίας για τον παγκόσμιο υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έναν τίτλο που διεκδικούσαν παραδοσιακά οι ΗΠΑ προτού φτάσει ο Τραμπ, αρκεί να αναφέρουμε πως η τελευταία έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ καταγγέλλει το Εσουατίνι για σωρεία παραβιάσεων.
«Εξωδικαστές εκτελέσεις, βασανιστήρια, βάναυση και ταπεινωτική συμπεριφορά από κυβερνητικούς αξιωματούχους, σοβαρά προβλήματα με την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και πολιτικούς κρατουμένους» αναφέρονται στη σχετική έκθεση για το αφρικανικό κρατίδιο. Ό,τι δηλαδή χρειάζεται για να στηθεί άλλο ένα «μεγάλο, όμορφο» Αλκατράζ, όπως θα έλεγε και ο ίδιος ο Τραμπ.
