Ο Γάλλος πρωθυπουργός Φρανσουά Μπαϊρού διασώθηκε την Τετάρτη από την πρόταση δυσπιστίας χάρη σε δύο ψήφους δυσπιστίας στο κοινοβούλιο, ανοίγοντας το δρόμο για την έγκριση του προϋπολογισμού του 2025 που καθυστερούσε πολύ, ο οποίος θεωρείται βασικός για τη μείωση των ακρωτηριαστικών χρεών της Γαλλίας.
Τις προτάσεις μομφής είχε ζητήσει η Αριστερά, αλλά ήταν καταδικασμένες να αποτύχουν, αφού η ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση και οι κεντροαριστεροί Σοσιαλιστές δεν υποστήριξαν τις προτάσεις.
Συνολικά, 128 βουλευτές ψήφισαν υπέρ της πρώτης πρότασης και 122 υπέρ της δεύτερης πρότασης, πολύ λιγότερο από τις 289 ψήφους που χρειάζονταν.
Οι Αριστεροί βουλευτές είχαν εισαγάγει τις δύο προτάσεις μομφής κατά του πρωθυπουργού αφού επικαλέστηκε ειδικές συνταγματικές εξουσίες για να επιβάλει τον προϋπολογισμό του 2025.
Το εργαλείο, γνωστό ως άρθρο 49.3, επιτρέπει στην κυβέρνηση μειοψηφίας να εγκρίνει τη νομοθεσία χωρίς κοινοβουλευτική ψηφοφορία.
Τόσο η Εθνική Συσπείρωση όσο και το Σοσιαλιστικό Κόμμα είχαν σηματοδοτήσει πριν από τις ψηφοφορίες ότι δεν θα υποστήριζαν την πρόταση επειδή η Γαλλία χρειαζόταν προϋπολογισμό, αν και οι Σοσιαλιστές είπαν ότι θα εισαγάγουν σε μεταγενέστερη ημερομηνία ξεχωριστή πρόταση δυσπιστίας σχετικά με τα πρόσφατα σχόλια του Μπαϊρού για τη μετανάστευση.
Η Γαλλία έχει εμπλακεί σε πολιτική αστάθεια από τότε που ο Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν αποφάσισε να προκηρύξει αιφνιδιαστικά πρόωρες εκλογές τον Ιούνιο, μια κίνηση που οδήγησε σε ένα διχασμένο κοινοβούλιο στο οποίο κανένα κόμμα δεν κατέχει την πλειοψηφία.
Η διαμάχη για τον προϋπολογισμό έχει δημιουργήσει αναστάτωση στις αγορές και ανέτρεψε την κυβέρνηση του προκατόχου του Μπαϊρού, Μισέλ Μπαρνιέ, μετά από μόλις τρεις μήνες. Η κυβέρνηση Μπαϊρού, με τη σειρά της, επέζησε λόγω ακριβών παραχωρήσεων προς την αριστερά και την ακροδεξιά για την προώθηση της νομοθεσίας.
«Αυτός ο προϋπολογισμός δεν είναι τέλειος. Είναι ένα βήμα έκτακτης ανάγκης καθώς η χώρα μας δεν μπορεί να ζήσει χωρίς προϋπολογισμό», είπε ο Μπαϊρού στους νομοθέτες πριν από την ψηφοφορία.
Ο προϋπολογισμός στοχεύει στη μείωση του ελλείμματος, στην αύξηση των φόρων στις μεγάλες επιχειρήσεις και στους πλούσιους και στη μείωση των δαπανών.
