Τις προηγούμενες ημέρες η Κύπρος έδωσε μια άνιση μάχη απελπιστικά μόνη. Η κυβέρνηση Σαμαρά όχι μόνο δεν βοήθησε τη Μεγαλόνησο στις σκληρές διαπραγματεύσεις με την τρόικα αλλά έδειξε να αιφνιδιάζεται μετά το ηχηρό "όχι" της κυπριακής Βουλής στην πρώτη εξευτελιστική απόφαση του Eurogroup, στην οποία συναίνεσε ο Στουρνάρας.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, η κυβέρνηση Σαμαρά, έδειξε να προσδοκά την αποτυχία των σκληρών διαπραγματεύσεων της Κύπρου με την τρόικα ενστερνιζόμενη την ίδια την ουσία της τιμωρητικής πολιτικής του Βερολίνου. Κώφευσε αν δεν συναίνεσε στις ασφυκτικές πιέσεις για αναγκαστική υποχώρηση της Λευκωσίας υπό τον φόβο της άτακτης χρεωκοπίας.
Δυστυχώς η ελληνική μνημονιακή κυβέρνηση δεν φάνηκε ούτε μια στιγμή να ελπίζει ούτε καν σε έναν συμβιβασμό μην τυχόν και δημιουργηθούν ελπίδες ότι ο δρόμος της τρόικας δεν είναι μονόδρομος. Μετά την αναδίπλωση Αναστασιάδη, δηλαδή του Σαμαρά της Κύπρου, αναθάρρησαν στην Ελλάδα και οι... λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις με επικεφαλής τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, που επιτέθησαν στον ΣΥΡΙΖΑ επειδή ως γνωστόν για όλα φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ...
Η Λευκωσία δεν μπορούσε αβοήθητη να δώσει με επιτυχία μια άνιση μάχη την ώρα που η Αθήνα εκώφευε, αν δεν προσδοκούσε(φευ) την αποτυχία της, ο ευρωπαϊκός Νότος παρακολουθούσε περιδεής τα τεκταινόμενα και η γεωπολιτική σκακιέρα εμφανώς την υπερέβαινε.
Οι συνέπειες της καθυπόταξης της Κύπρου, με πρόσχημα αυτή τη φορά τα υπαρκτά προβλήματα του τραπεζικού της τομέα (σ.σ.: άραγε τι έκανε τόσα χρόνια η ΕΚΤ και οι άλλες εποπτικές αρχές), είναι μπροστά τόσο για την ίδια όσο και για την Ευρωζώνη.
Τις επιπτώσεις που θα έχει το νέο αυτό τοπίο στην Κύπρο και την Ευρωζώνη επιχειρούν να ιχνηλατίσουν κορυφαίοι επιστήμονες και πολιτικά στελέχη που γράφουν σήμερα στην Αυγή της Κυριακής.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΠΑΚΟΣ
