Συγκλονίζει η μαρτυρία νοσηλευτή των Γιατρών χωρίς Σύνορα που τα τελευταία 15 χρόνια εργάζεται στην κλινική εγκαυμάτων στη Γάζα. Ο Λοάι Χαρμπ τονίζοντας ότι «δεν υπάρχει ασφαλές μέρος στη Γάζα», περιγράφει με τα μελανότερα χρώματα την απελπιστική κατάσταση που επικρατεί μετά το ξέσπασμα του πολέμου στην περιοχή.
Ο ίδιος περιγράφοντας ότι δεν υπάρχει ούτε φαγητό, ούτε νερό ούτε ηλεκτρικό ρεύμα σημειώνει χαρακτηριστικά «οι οικογένειές μας και τα παιδιά μας μετακινούνται από το βορρά στο νότο και από το νότο οπουδήποτε αλλού. Δεν έχουμε κανένα ασφαλές μέρος για να μείνουμε».
Σύμφωνα με την ίδια μαρτυρία, που δημοσιεύει η επίσημη ιστοσελίδα των Γιατρών χωρίς Σύνορα, στο νοσοκομείο Al Shifa στην πόλη της Γάζας το οποίο βομβαρδίστηκε πρόσφατα από τους Ισραηλινούς σκοτώνοντας εκατοντάδες τραυματίες πολέμου, «υπήρχε τεράστιος αριθμός ανθρώπων».
«Νομίζουν ότι το νοσοκομείο είναι ένα ασφαλές μέρος, αλλά δεν υπάρχει ασφαλές μέρος. Η πλειονότητα των τραυματιών είναι σε πολύ κρίσιμη κατάσταση» τονίζει ο Λόαι Χαρμπ και προσθέτει «δεν υπάρχει αρκετός χώρος. Υπάρχουν κάποιοι ασθενείς που χρειάζονται χειρουργικές επεμβάσεις και βρίσκονται στο πάτωμα λόγω του μεγάλου αριθμού ανθρώπων στο νοσοκομείο».
Επιπλέον, ο νοσηλευτής σημειώνει ότι αποφάσισε να μείνει στο σπίτι του το οποίο είναι κοντά στο γραφείο και στην κλινική των ΓχΣ, καθώς «δεν υπάρχει ασφαλές μέρος στη Γάζα».
«Εξακολουθώ να εργάζομαι σε καθημερινή βάση στην κλινική εγκαυμάτων των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. Εξακολουθούμε να δεχόμαστε αρκετούς τραυματίες με εγκαύματα. Τους επιδένω τα εγκαύματα. Είναι δύσκολο γι' αυτούς να επιστρέψουν ξανά, γι' αυτό τους φτιάχνω κιτ και τους δείχνω πώς να το κάνουν μόνοι τους. Αυτό είναι τουλάχιστον κάτι στο οποίο μπορώ να βοηθήσω ως νοσηλευτής» σημειώνει καταλήγοντας ο ίδιος.
Αναλυτικά η μαρτυρία:
«Η κατάσταση εδώ είναι πολύ δύσκολη. Δεν έχουμε ηλεκτρικό ρεύμα, νερό ή διαδίκτυο. Δεν υπάρχει ασφαλές μέρος εδώ και η κατάσταση είναι εξαιρετικά δύσκολη: δεν υπάρχει ασφάλεια, δεν υπάρχει ψωμί, δεν υπάρχει νερό και δεν υπάρχει ηλεκτρικό ρεύμα από την αρχή του πολέμου μέχρι σήμερα. Ο Θεός να μας βοηθήσει σε αυτή τη δύσκολη στιγμή.
Αυτή τη στιγμή, δεν έχουμε πόσιμο νερό- το νερό που έχουμε είναι μολυσμένο και δεν είναι ασφαλές για να το πιούμε. Δεν έχουμε καν καύσιμα για να αντλήσουμε νερό από τα πηγάδα μας. Οι οικογένειές μας περνούν πολύ δύσκολες στιγμές. Δεν υπάρχει ασφαλές μέρος εν μέσω των βομβαρδισμών. Οι οικογένειές μας και τα παιδιά μας μετακινούνται από το βορρά στο νότο και από το νότο οπουδήποτε αλλού. Δεν έχουμε κανένα ασφαλές μέρος για να μείνουμε.
Παραδώσαμε ιατρικές προμήθειες στο νοσοκομείο Al Shifa στην πόλη της Γάζας πριν από δύο ημέρες. Η μετακίνηση προς το νοσοκομείο ήταν πολύ δύσκολη, είδαμε εκατοντάδες ανθρώπους να βρίσκουν καταφύγιο μέσα στο νοσοκομείο και ήταν δύσκολο να περπατήσουμε μέσα. Μας πήρε πολύ χρόνο για να παραδώσουμε τις προμήθειες.
Υπήρχε τεράστιος αριθμός ανθρώπων μέσα στο νοσοκομείο- νομίζουν ότι το νοσοκομείο είναι ένα ασφαλές μέρος, αλλά δεν υπάρχει ασφαλές μέρος. Η πλειονότητα των τραυματιών είναι σε πολύ κρίσιμη κατάσταση.
Δεν υπάρχει αρκετός χώρος. Υπάρχουν κάποιοι ασθενείς που χρειάζονται χειρουργικές επεμβάσεις και βρίσκονται στο πάτωμα λόγω του μεγάλου αριθμού ανθρώπων στο νοσοκομείο.
Αποφάσισα να μείνω στο σπίτι μου γιατί δεν υπάρχει ασφαλές μέρος στη Γάζα. Το σπίτι μου είναι κοντά στο γραφείο και την κλινική των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.
Η πλειονότητα της οικογένειάς μου αποφάσισε να μετακινηθεί στο κέντρο της Γάζας και στο νότο. Ένας μεγάλος αριθμός των ανθρώπων που πήγαν στο νότο επιστρέφουν τώρα στα σπίτια τους, επειδή υπέφεραν πολύ καθώς ήταν άστεγοι. Και πάλι: δεν υπάρχει ηλεκτρικό ρεύμα, δεν υπάρχει νερό και η κατάσταση είναι εξαιρετικά δύσκολη για τους ανθρώπους στο νότο.
Εξακολουθώ να εργάζομαι σε καθημερινή βάση στην κλινική εγκαυμάτων των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. Εξακολουθούμε να δεχόμαστε αρκετούς τραυματίες με εγκαύματα. Τους επιδένω τα εγκαύματα. Είναι δύσκολο γι' αυτούς να επιστρέψουν ξανά, γι' αυτό τους φτιάχνω κιτ και τους δείχνω πώς να το κάνουν μόνοι τους. Αυτό είναι τουλάχιστον κάτι στο οποίο μπορώ να βοηθήσω ως νοσηλευτής».
