Η Ευρώπη και ο κόσμος που ξέρουμε έχει αλλάξει από την ημέρα της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι ηγέτες μας που δεν κατάφεραν να αποτρέψουν τον πόλεμο που καταστρέφει μια γειτονική μας χώρα και μας οδηγεί στις πιο μαύρες ημέρες της ευρωπαϊκής Ιστορίας.
Ο Ρώσος Πρόεδρος και ο υπουργός Εξωτερικών του δεν μας επέστρεψαν μόνο στις μέρες του Ναπολέοντα και του Χίτλερ, αλλά προχώρησαν ακόμη παραπέρα, επαναφέροντας τον εφιάλτη του πυρηνικού ολέθρου. O νέος καγκελάριος της Γερμανίας Όλαφ Σολτς, που θα έδιωχνε τον εφιάλτη της Άνγκελα Μέρκελ και της λιτότητας, μας υποσχέθηκε ακόμη πιο δύσκολες μέρες, θεωρώντας ότι ο επανεξοπλισμός της χώρας του αποτελεί απάντηση στις φρικαλεότητες του Βλαντίμιρ Πούτιν στην Ουκρανία. Ο Εμανουέλ Μακρόν μετατράπηκε σε αυτόκλητο ειρηνοποιό για να εξασφαλίσει την επανεκλογή του στη γαλλική Προεδρία σε λίγες εβδομάδες ανταλλάσσοντας αίμα για ψήφους, ενώ οι Βρετανοί αναγνώρισαν σε έναν πρώην ηθοποιό από την Ουκρανία τον ηγέτη που δεν έχουν στην παρηκμασμένη αυτοκρατορία τους. Από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, οι ΗΠΑ, σε μία από τις ελάχιστες φορές στην Ιστορία τους, δίνουν μαθήματα Διεθνούς Δικαίου έχοντας φτάσει να εισβάλουν μέχρι και στο νησάκι της Γρενάδας, που έχει πληθυσμό μικρότερο από μια… μεγάλη πολυκατοικία του Κιέβου.
Ο επόμενος κύκλος των διαπραγματεύσεων θα πραγματοποιηθεί την επόμενη εβδομάδα. Μέχρι τότε οι βόμβες θα συνεχίζουν να καταστρέφουν ζωές και πόλεις και εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι θα αναζητούν καταφύγιο σε μια γειτονική χώρα - ίσως και για πάντα. Η αντιπαράθεση δεν αφορά μόνο τον Πούτιν και τον Ζελένσκι, τη Ρωσία και την Ουκρανία, αλλά την Ευρώπη και το σύστημα ασφαλείας που έφτιαξαν οι νικητές του προηγούμενου Ψυχρού Πολέμου.
Εάν νικήσει ο Πούτιν ή εμείς οι Δυτικοί, θα οδηγηθούμε σε έναν κόσμο με μεγαλύτερη ανασφάλεια, γιατί οι Ευρωπαίοι, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ κατάφεραν να φέρουν για δεύτερη φορά μέσα σε λιγότερα από τριάντα χρόνια τις πολεμικές συγκρούσεις από το Ιράκ, το Αφγανιστάν και τη Λιβύη μέσα στην αυλή μας, προσφέροντας στις νεότερες γενιές έναν πόλεμο που ξεπερνά σε ταχύτητα -αλλά ευτυχώς ακόμη όχι σε θύματα- τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας.
Η αστυνομία του Πούτιν μεταφέρει στα κρατητήρια ακόμη και μικρά παιδιά που διαδήλωναν μαζί με τους γονείς τους για την ειρήνη και κατά του πολέμου. Εικόνες που είδαμε, όπως αυτές των διαδηλώσεων και των συλλήψεων στη Ρωσία, που πρέπει να πλησιάζουν τις 10.000 από την έναρξη του πολέμου. Η ελεύθερη Δύση όμως, πάντα έτοιμη να εξάγει τη δημοκρατία στα μήκη και τα πλάτη της Γης, έβαλε μαύρο στα δημόσια ρωσικά μέσα ενημέρωσης για να μας προστατεύσει από την προπαγάνδα του Πούτιν. Οι ΗΠΑ έχουν τη συνταγή για να κερδίζουν τις μάχες με τις κυρώσεις, όταν ασφαλώς έχουν αποτύχει οι εισβολείς στον Κόλπο των Χοίρων. Γι’ αυτό η καλή μας Δύση έβαλε στο στόχαστρο της τους Ρώσους φοιτητές, τους καλλιτέχνες, τους διανοούμενους, τους ακαδημαϊκούς και τους εργαζόμενους που βρίσκονται στην Ευρώπη. Φαίνεται πως με την έναρξη του νέου Ψυχρού Πολέμου χάσαμε την πρώτη μάχη μέσα στο σπίτι μας. Αυτό ίσως μας κάνει να αισθανθούμε και λίγο Ουκρανοί, γιατί όλα αυτά τα χρόνια σταθήκαμε σχεδόν μόνοι μας στο πλάι όλων των «σκούρων» που είχαν για πέταμα οι σύμμαχοί μας στην Ευρώπη.
