Η Ρωσία δεν είναι όλη ο Πούτιν και δεν μπορεί να την κάνει να σωπάσει μπροστά στην εισβολή της Ουκρανίας, όπως απέδειξαν οι 1.800 συλλήψεις ειρηνικών διαδηλωτών κατά του πολέμου σε πενήντα πόλεις της χώρας σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, ενώ πολλοί ακτιβιστές συνελήφθησαν ακόμη και μόλις έβγαιναν από τα σπίτια τους, χωρίς δηλαδή να έχουν συμμετάσχει στις απαγορευμένες από τη ρωσική κυβέρνηση αντιπολεμικές διαμαρτυρίες.
Ο Πάπας, με την πρωτοφανή επίσκεψή του στην πρεσβεία της Ρωσίας στο Βατικανό για να διαμαρτυρηθεί για την εισβολή και να ζητήσει να σιγήσουν τα όπλα και να επιστρέψουμε στη διπλωματία, έδωσε ένα σαφές μήνυμα ότι η ειρηνική συμβίωση των λαών χρειάζεται πράξεις για να οικοδομηθεί και να διατηρηθεί. Ο Φραγκίσκος θα καλέσει τους πιστούς του την Τετάρτη 2 Μαΐου να προσευχηθούν για την ειρήνη, ενώ σε όλες σχεδόν τις χώρες του δυτικού κόσμου, της Κεντρικής και Λατινικής Αμερικής και της Ασίας πραγματοποιούνται εκδηλώσεις διαμαρτυρίας έξω από τις πρεσβείες και τα προξενεία της Ρωσίας, πολλές φορές με πρωτοβουλίες των κοινοτήτων των Ουκρανών μεταναστών και αποδήμων. Στην Ευρώπη δεν έλειψε από τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και η σκληρή κριτική εναντίον των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και των κοινοτικών αρχών όχι μόνο γιατί άφησαν μόνη της την Ουκρανία, αλλά και γιατί επέτρεψαν την κλιμάκωση της έντασης.
Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία αποτέλεσε μια παράφορη παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητας και ανεξαρτησίας της και αφήνει πίσω της χιλιάδες νεκρούς, γιατί το μέγεθος των βομβαρδισμών και των συγκρούσεων δείχνει ότι έχει χυθεί πολύ αίμα έξω από τις πόλεις και τις κάμερες των τηλεοπτικών συνεργείων, παρ’ όλο που και οι δύο πλευρές έχουν προς το παρόν κάθε συμφέρον να κρύβουν το αληθινό μέγεθος της σφαγής. Η Ευρώπη άλλαξε τα χαράματα της Πέμπτης και οι νέες και βαθιές πληγές που άνοιξε καταγράφηκαν είδη στη συνείδηση και την κοινή ιστορία όλων μας.
Οι κυρώσεις των ΗΠΑ και κυρίως της υποκριτικής Ευρωπαϊκής Ένωσης, που εξαρτάται από το ρωσικό φυσικό αέριο και δευτερεύοντος το πετρέλαιο, δεν πρόκειται να σταματήσουν την επιθετικότητά του Πούτιν, ο οποίος ακόμη και κάτω από τον ήχο των όπλων αναζητούσε πολιτικές λύσεις για την επόμενη μέρα με μια φιλική κυβέρνηση με στόχο μια αποστρατιωτικοποιημένη Ουκρανία. Η προειδοποίησή του για τη διατήρηση της ουδετερότητας της Φινλανδίας και της Σουηδίας αποτέλεσε μήνυμα για όλη την Ευρώπη και το ΝΑΤΟ ότι η απάντηση στην εισβολή της Ουκρανίας δεν θα πρέπει να είναι η είσοδός τους στο ΝΑΤΟ και η τοποθέτηση πυραύλων και πυρηνικών όπλων που θα στρέφονται κατά της Ρωσίας.
Μετά την οικονομική κρίση και την πανδημία, οι Ευρωπαίοι πολίτες βρίσκονται de facto μπροστά στο δίλημμα να καταβάλουν ένα μεγάλο τίμημα στον θεό του πολέμου σε νέους αμυντικούς εξοπλισμούς ή να αναζητήσουν μέσα από διαπραγματεύσεις μια πραγματική ειρήνη στην Ευρώπη χωρίς ισορροπίες του τρόμου και αμοιβαίες απειλές. Ο Πούτιν έκανε το λάθος να βγάλει το σπαθί του για να λύσει τον γόρδιο δεσμό της απειλής που δεχόταν από την πιθανή είσοδο της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Χρέος της δημοκρατικής και προοδευτικής Ευρώπης είναι να εργαστεί για την ειρήνη για να μην επιτρέψει σε κανέναν έστω και να σκεφτεί ότι τα προβλήματα λύνονται με τη βία.
