Ο άνθρωπος που προκάλεσε μια ταξική σφαγή στη Βρετανία ανακάλυψε αυτάρεσκα ότι η «επιτυχία» στον εμβολιασμό στη χώρα του οφείλεται στον «καπιταλισμό» και την «απληστία». Η πραγματική έκπληξη δεν αφορά στις δηλώσεις με ανοιχτά τα μικρόφωνα του Μπόρις Τζόσον, αλλά στην προσπάθεια αυτοδικαιολόγησής τους από έναν πρωθυπουργό που αδιαφορούσε για τους χιλιάδες νεκρούς από τον κορωνοϊό και αρνιόταν να κηρύξει τη χώρα του σε lockdown για να ενισχύσει τη θέση της στον παγκόσμιο ανταγωνισμό έναντι των χωρών που είχαν κατεβάσει τα ρολά σε πολλές οικονομικές και εμπορικές τους δραστηριότητες.
Ο καπιταλισμός και η απληστία φαίνεται να έχουν όμως σχέση και με τον πόλεμο των εμβολίων και τη μετατροπή των κοινοτικών θεσμών και των εθνικών κυβερνήσεων, ευρωπαϊκών και μη, σε σπόνσορες των μεγάλων πολυεθνικών ή εθνικοποιημένων φαρμακευτικών εταιρειών, όπως μας έδειξε η κρυψίνοια του Βλαντίμιρ Πούτιν για να μην ανακοινώσει στους κοινούς θνητούς με ποιο από τα τρία ρωσικά εμβόλια εμβολιάστηκε, για να μην αναφερθούμε στις αποτυχίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τις χάρες στις υπογραφές για την αγορά συγκεκριμένων εμβολίων. Η Ε.Ε. δεν πρέπει να είναι ο «χρήσιμος ηλίθιος», λέει ένας Γάλλος αξιωματούχους αναφερόμενος στις εξαγωγές εμβολίων από την Ευρώπη, που επαναφέρουν μια νεοαποικιοκρατική λογική, ενώ η τελευταία μετάλλαξη του ιού από την Ινδία κατέστησε σαφές ότι πρέπει να αναζητήσουμε την αντιμετώπιση της πανδημίας στο μακροπρόθεσμο διάστημα και σε παγκόσμιο επίπεδο.
Στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, ο αριθμός των κρουσμάτων βρίσκεται σε επίπεδα - ρεκόρ, οι ΜΕΘ βρίσκονται στα πρόθυρα της πληρότητας, τα συστήματα Υγείας στα πρόθυρα της κατάρρευσης και ο εμβολιασμός προχωρά με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς. Ακόμη και η Γερμανίδα καγκελάριος αναγκάστηκε μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες να ζητήσει συγνώμη για τα περιοριστικά μέτρα που είχε ανακοινώσει για το Καθολικό Πάσχα, χωρίς όμως να έχει κανένα στοιχείο πραγματικής αυτοκριτικής για το πού οδήγησε η ίδια την Ευρώπη, όχι μόνο μέσα στην πανδημία, αλλά και στο πώς έφθασε στην πανδημία μετά από μια δεκαετία σκληρής λιτότητας.
Η Άνγκελα Μέρκελ μας προειδοποίησε ότι βρισκόμαστε σε μια πανδημία μέσα στην πανδημία, που σημαίνει ότι βρισκόμαστε μέσα σε μια νέα κοινωνική και οικονομική κρίση μέσα στην οικονομική και κοινωνική κρίση. Είναι όμως τραγικό να βλέπουμε τις όποιες αντιστάσεις στις πολιτικές που μας έχουν οδηγήσει σε μια υγειονομική, οικονομική και κοινωνική κρίση να προέρχονται κυρίως από τους λαϊκιστές και τους αρνητές.
Η βουβαμάρα της δημοκρατικής, προοδευτικής και αριστερής Ευρώπης οφείλεται μόνο στον αιφνιδιασμό από την πρωτόγνωρη πανδημία ή σχετίζεται και από την έλλειψη μιας αντίληψης για τον κόσμο; Η έλλειψη έστω και ενός ουσιαστικού διαλόγου για την επόμενη μέρα είναι πολύ πιο ανησυχητική για τις προκλήσεις της σημερινής καθημερινότητας.
