Οι πρόωρες εκλογές που διεξήχθησαν στη Μεγάλη Βρετανία στις 8 Ιουνίου θεωρήθηκαν είτε ως ένδειξη αδυναμίας της βρετανικής κυβέρνησης να αντιμετωπίσει το "τεράστιο κόστος" της εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το Brexit είτε ως ένδειξη ευκαιρίας να "συντριβούν" οι "ανεδαφικοί ακροαριστεροί ερασιτέχνες" τύπου Τζέρεμι Κόρμπιν.
Κατά το προηγούμενο, μάλιστα, διάστημα τα βρετανικά ΜΜΕ κράτησαν μια εχθρική στάση, όχι μόνο προς την προσπάθεια της πρωθυπουργού Τερέζα Μέι να ορθώσει αναπτυξιακό πρόγραμμα για τη χώρα, αλλά και προς την προσπάθεια του Τζέρεμι Κόρμπιν, του υποψήφιου του Εργατικού Κόμματος, να εκφράσει το δικό του πρόγραμμα, το οποίο είναι σε απόλυτη αντίθεση μ’ εκείνο του πολεμοκάπηλου υπηρέτη των πολυεθνικών εταιρειών, πρώην πρωθυπουργού του Εργατικού Κόμματος, Τόνι Μπλερ.
Ο Τόνι Μπλερ ήταν εκείνος που στο παρελθόν ξεκίνησε τους βρώμικους ιμπεριαλιστικούς πολέμους στη Μέση Ανατολή και τη Σερβία, που ταυτίστηκε με το λόμπι εταιρειών πολέμου και μεγαλοτραπεζιτών, που διέλυσε το σύστημα δωρεάν εκπαίδευσης και που ουσιαστικά προώθησε τον σύγχρονο "κορπορατισμό", τη συμπαιγνία πολυεθνικών εταιρειών και κυβέρνησης, προωθώντας συνθήκες όπως η TTIP, οι οποίες είναι βλαπτικές για τον ελεύθερο ανταγωνισμό των εταιρειών, βλαπτικές για τους πολίτες και για το ίδιο το περιβάλλον.
Ο Τζέρεμι Κόρμπιν, ο πιο προχωρημένος, κοινωνικά και πολιτικά, ηγέτης του Εργατικού Κόμματος της τελευταίας τριακονταετίας, βγήκε από αυτές τις εκλογές πανίσχυρος, με 40%, κερδίζοντας σχεδόν 10% σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές και σχεδόν διέλυσε όλους τους πολιτικούς αντιπάλους πλην του Συντηρητικού Κόμματος, έχοντας στην ατζέντα του ένα πρόγραμμα με κοινωνικό χαρακτήρα, αλλά για μια Βρετανία με αυτόνομη πορεία εκτός Ε.Ε.
Ο Τζέρεμι Κόρμπιν ήταν ένας από τους 14 μόνον βουλευτές (από τους 650) που αντιτάχθηκαν εξ αρχής στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους στο Ιράκ και τη Συρία, ο οποίος όρθωσε το ανάστημά του στο λόμπι των πολεμικών βιομηχανιών και γι’ αυτό πολεμήθηκε αλύπητα από τα εγγλέζικα ΜΜΕ που ελέγχονται από τις εταιρείες αυτές.
Απαράδεκτο πρόγραμμα
Από την πλευρά της η Τερέζα Μέι, πρωθυπουργός και αρχηγός του Συντηρητικού Κόμματος, έχασε μεν την αυτοδυναμία εδρών που διέθετε, αλλά βγήκε από τις εκλογές πρώτη με 42% και δυνατότητα να κυβερνήσει, καθώς θα διαθέτει πλειοψηφία εδρών κυβερνώντας με ένα συντηρητικό βορειοϊρλανδικό κόμμα.
Αν έχασε η Τερέζα Μέι έδρες, αυτό οφείλεται στο ότι προ των εκλογών προώθησε ένα απαράδεκτο πρόγραμμα, το λεγόμενο Dementia Tax, που κατ’ ουσίαν καταργεί το Εθνικό Σύστημα Υγείας και υποχρεώνει κάθε Βρετανό να πληρώνει από την τσέπη του δαπάνες Υγείας μέχρι η περιουσία του να μειωθεί σε ύψος κάτω από 100.000 λίρες (περίπου 120.000 ευρώ).
Δηλαδή, πρακτικά, κάθε Βρετανός θα πλήρωνε από την τσέπη του δαπάνες Υγείας, ενώ ήδη η παρακράτηση εισφορών από μισθούς στη Βρετανία είναι υψηλή, σχεδόν το ήμισυ του μισθού συνολικά.
Οι εκλογές επίσης οδήγησαν σε πολύ βαριές απώλειες το UKIP, κόμμα του χώρου της Ακροδεξιάς, για προσωπικούς, κυρίως, λόγους, ενώ επέτρεψαν τη διάσωση -αν και με απώλειες σε ψήφους άλλων κομμάτων, όπως του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού, το οποίο είναι ένα κεντρώο προοδευτικό κόμμα, που όμως πήρε μια ακραία φιλο-Ε.Ε. στάση και το κόμμα των Σκωτσέζων εθνικιστών, που είναι ένα κεντροαριστερό κόμμα με πρόγραμμα κοινωνικής πολιτικής και φιλικό προς την Ε.Ε. Ουσιαστικά τιμωρήθηκαν τα φιλο-Ε.Ε. κόμματα.
Οι εκλογές, εν ολίγοις, έδωσαν ισχυρή εντολή για συνέχιση του δρόμου της Βρετανίας για έξοδο από την Ε.Ε., αλλά με διατήρηση ή και ενίσχυση του κοινωνικού κράτους. Έδωσαν ισχυρό ράπισμα στις αντιδραστικές πολιτικές που προωθεί το λόμπι των Βρυξελλών, καθώς ούτε η Τερέζα Μέι ούτε ο Τζέρεμι Κόρμπιν είναι υπέρμαχοι συμφωνιών τύπου ΤΤΙΡ, που ευνοούν σκανδαλωδώς τις πολυεθνικές, ούτε βαριών προγραμμάτων λιτότητας, ενώ επίσης έδωσαν δύναμη σε κόμματα που έχουν αναπτυξιακό όραμα για τη Βρετανία, με ενίσχυση των εγχώριων εταιρειών.
Οι εκλογές επίσης δεν επιτρέπουν κατάργηση του κοινωνικού κράτους, που είναι κατάκτηση των Βρετανών πολιτών. Η Βρετανία μετά τις εκλογές αναμένεται να κινηθεί ταχύτερα στην κατεύθυνση εξόδου προς την Ε.Ε., αλλά με διασφάλιση των κοινωνικών δικαιωμάτων των πολιτών.
Σε ό,τι αφορά τις αγορές, αναμφίβολα το ότι η Τερέζα Μέι δεν παίρνει την απόλυτη πλειοψηφία εδρών αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα και ίσως οδηγήσει σε λίγο πιο αδύναμη λίρα, όχι όμως σε λιγότερες επενδύσεις ή σε μικρότερη ανάπτυξη.
Η θέση της Βρετανίας στο νέο παγκόσμιο γίγνεσθαι ως ανεξάρτητου κράτους ισχυροποιείται από τη νέα λαϊκή εντολή και δίνει τη δυνατότητα για ανάπτυξη σε έναν δρόμο διαφορετικό από εκείνον που ήθελαν να επιβάλουν συμφέροντα μεγάλων γερμανικών εταιρειών, πολυεθνικές εταιρείες και το λόμπι των γραφειοκρατών που τους εξυπηρετούν στις Βρυξέλλες.
Η νέα αγγλική κυβέρνηση θα εργαστεί για τα συμφέροντα των εγγλέζικων εταιρειών και των πολιτών της χώρας, όχι για λόμπι πολυεθνικών που ελέγχεται από διεφθαρμένους γραφειοκράτες. Η Αγγλία γύρισε σελίδα.
* Ο Κωνσταντίνος Βέργος είναι καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Πόρτσμουθ στην Αγγλία
