Με τον πάγο να έχει καλύψει το πρόσωπό του ξύπνησε το πρωί ο 44χρονος Τζαφάρ στο Παρίσι των -3 βαθμών Κελσίου.
Ο 44χρονος Σενεγαλέζος τους τελευταίους έξι μήνες, αφότου έφθασε στη Γαλλία, κοιμάται σε μία σκηνή, ενώ τις τελευταίες εβδομάδες, που ο υδράργυρος έχει κατρακυλήσει κάτω από το μηδέν, το καταφύγιό του είναι οι σχάρες εξαερισμού του μετρό στον σταθμό του Αουστερλίτς. Σήμερα όμως ούτε εκεί μπορεί να ζεσταθεί. Το κρύο είναι τσουχτερό, το χιόνι πέφτει ασταμάτητα. Μόνη διέξοδός του το τηλέφωνο έκτακτης ανάγκης 115 του δήμου. Καλεί και ξανακαλεί. Από τα ξημερώματα που άνοιξε τα μάτια του έχει καλέσει τουλάχιστον 63 φορές τον αριθμό αυτό. Μάταια όμως. Πολλοί άλλοι πριν από αυτόν ή ταυτόχρονα με αυτόν καλούν αυτό το νούμερο σε μια απέλπιδα προσπάθεια να έρθει κάποιος να τους μεταφέρει σε ένα ζεστό μέρος. Η περίπτωση του Τζαφάρ δεν είναι η μοναδική. Εκατοντάδες άστεγοι κινδυνεύουν τις ημέρες αυτές στο παγωμένο Παρίσι.
Παρά τις πρωτοβουλίες που έχουν λάβει κυβέρνηση και ανθρωπιστικές οργανώσεις για την αντιμετώπιση του ψύχους, οι χώροι στέγασης και φιλοξενίας για τους άστεγους είναι ανεπαρκείς στη γαλλική πρωτεύουσα. Και δεν φτάνει μόνο αυτό, αλλά η αστυνομία, όπως έχουν καταγγείλει οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, τις τελευταίες ημέρες, που ο υδράργυρος έπεφτε μερικές φορές στους -10 βαθμούς Κελσίου, κατάσχεσε με βίαιο τρόπο, χρησιμοποιώντας κάποιες φορές και δακρυγόνα, τις σκηνές και τις κουβέρτες των άστεγων, απαγορεύοντάς τους μάλιστα να στέκονται στην ουρά περιμένοντας να τους δοθεί μια θέση σε χώρο φιλοξενίας. Για όλο το 2017 έχουν προβλεφθεί τουλάχιστον 10.000 χώροι φιλοξενίας για τους άστεγους, συν 1.200 για τον χειμώνα.
Ο Ερυθρός Σταυρός, ο οποίος διαθέτει ένα δίκτυο χιλίων εθελοντών που εξορμούν κάθε βράδυ προς αναζήτηση άστεγων, ενίσχυσε τις δράσεις του σε άλλες 33 περιοχές της πρωτεύουσας. Πρόκειται για μια πρωτοβουλία η οποία περιλαμβάνει την καθοδήγηση των άστεγων προκειμένου να καταλύσουν σε χώρους φιλοξενίας ή σε κέντρα ημερήσιας φροντίδας τα οποία διευθύνουν κοινωνικές οργανώσεις (...).
Ο Μανουέλ, ένας 53χρονος Μεξικανός με ένα τεράστιο χαμόγελο το οποίο αποκαλύπτει ένα στόμα χωρίς δόντια, κατέφυγε στο κέντρο φιλοξενίας με την ελπίδα ότι θα του προσφέρουν διαμονή. Δυστυχώς, όμως, όλα τα καταλύματα είχαν δοθεί νωρίτερα σε άλλους άστεγους. Αυτό το βράδυ για άλλη μια φορά, θα κοιμηθεί έξω, «οπουδήποτε», όπως λέει, αφού πρώτα επισκεφτεί μία εκκλησία για να προσευχηθεί.
«Αυτό που χρειάζομαι είναι να φάω κάτι ζεστό πριν κοιμηθώ. Με κρατά ζεστό και όταν μπαίνω στον υπνόσακό μου δεν νιώθω το κρύο. Είμαι τυχερός όμως, μου πρόσφεραν ένα μεγάλο ζεστό παλτό και ένα όμορφο κασκόλ» λέει χαμογελώντας διάπλατα. Εύχεται όμως η τύχη αυτή να κρατήσει και τις επόμενες ημέρες.
«Από την αρχή της χειμερινής περιόδου προσπαθήσαμε να προστατεύσουμε τους πιο ευάλωτους: τις γυναίκες, τα παιδιά και τους άρρωστους» εξηγεί η Σεσίλ Ρουφινό, κοινωνική βοηθός σε κέντρο φιλοξενίας άστεγων. “Υπάρχουν όμως”, προσθέτει, “περιπτώσεις άστεγων που αρνούνται να φιλοξενηθούν, είτε γιατί δεν αντέχουν την έλλειψη ιδιωτικότητας, είτε γιατί δεν μπορούν χωρίς αλκοόλ όλη τη νύχτα. Αυτοί συνήθως είναι γνωστοί στις γειτονιές και οι κάτοικοι με αυτό το ψύχος βρίσκονται σε επιφυλακή για να συντρέξουν».
Η αλληλεγγύη των κατοίκων είναι ένας σημαντικός παράγοντας στον οποίο υπολογίζουν οι άστεγοι αυτές τις παγωμένες ημέρες. Ο Βασίλι, ένας 50χρονος Ρουμάνος, έφτασε πριν από μία εβδομάδα στη Γαλλία και έκτοτε κοιμάται σε μια πράσινη σκηνή κάτω από τη γέφυρα του Μπερσί. Σε διπλανή σκηνή κοιμάται εδώ και δύο χρόνια ένας συμπατριώτης του. «Κάνει κρύο; Αυτό δεν είναι τίποτα σε σχέση με τη Ρουμανία» αστειεύεται. «Στη χώρα μου το χιόνι φτάνει μέχρι τα γόνατα, με θερμοκρασίες -30 βαθμούς Κελσίου». Ο Βασίλι ανοίγει τη σκηνή του. Μέσα υπάρχουν πέντε κουβέρτες για να τον προστατεύουν από το ψύχος. Ανάμεσα στις δύο σκηνές, πάνω σε ένα άσπρο κομοδίνο, υπάρχει μια μικρή γκαζιέρα. Μυρωδιά ζεστού κρασιού διαχέεται στον παγωμένο αέρα. Το προηγούμενο βράδυ οι κάτοικοι της γύρω περιοχής τους έφεραν φαγητό...
Πηγή: Le Monde-ΑΠΕ
