Η Γερουσία της Βραζιλίας θα έχει τον τελευταίο λόγο για την παραμονή ή όχι της Ντίλμα Ρούσεφ στην προεδρία της χώρας καθώς το κοινοβούλιο ενέκρινε με πλειοψηφία δύο τρίτων την έναρξη της διαδικασίας αποπομπής της για παραποίηση δημοσιονομικών στοιχείων.
Η πρόταση για την αποπομπή της προέδρου συγκέντρωσε 367 ψήφους, 25 περισσότερες από όσες χρειάζονταν για την έγκρισή της. Εναντίον ψήφισαν 137 βουλευτές ενώ εννέα επέλεξαν τον δρόμο της αποχής.
Με την ανακοίνωση του αποτελέσματος, χιλιάδες υποστηρικτές της αντιπολίτευσης που παρακολουθούσαν την ψηφοφορία από τεράστιες οθόνες, οι οποίες είχαν στηθεί σε πλατείες, ξέσπασαν σε πανηγυρισμούς και συνθήματα κατά της Ρούσεφ. Στην αντιπέρα όχθη το κυβερνών Εργατικό Κόμμα, που χαρακτηρίζει τη διαδικασία ως "πραξικόπημα", υποσχέθηκε να συνεχίσει να υπερασπίζεται την πρόεδρο "στους δρόμους και τη Γερουσία".
Η ίδια η Ρούσεφ απέφυγε να σχολιάσει την απόφαση. Ωστόσο, ο διευθυντής του προσωπικού της γραφείου Ζακ Βάγκνερ κατηγόρησε το κοινοβούλιο ότι "απειλεί να διακόψει 30 χρόνια δημοκρατίας στη χώρα", που έζησε διαδοχικές δικτατορίες μέχρι το 1985.
Το πολιτικό μέλλον της προέδρου αναμένεται να κριθεί στις αρχές Μαΐου. Αν η Γερουσία εγκρίνει την πρόταση με απόλυτη πλειοψηφία, τότε θα πάψει να ασκεί τα καθήκοντά της και θα αντικατασταθεί προσωρινά από τον σημερινό αντιπρόεδρο Μισέλ Τέμερ. Αν μετά από ένα διάστημα που υπολογίζεται από τρεις έως έξι μήνες, η πρόεδρος κριθεί με πλειοψηφία δύο τρίτων ένοχη από τη Γερουσία, η αποπομπή της θα αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα.
Το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι ο Τέμερ θα μπορούσε επίσης να αποπεμφθεί για τις ίδιες κατηγορίες που αντιμετωπίζει και η Ρούσεφ. Δύο άλλοι πιθανοί διάδοχοι, ο πρόεδρος του Κογκρέσου Εντουάρντο Κούνια -που ξεκίνησε τη διαδικασία αποπομπής- και ο Ρενάν Καλέιρος αντιμετωπίζουν επίσης κατηγορίες για διαφθορά.
Και οι τρεις τους προέρχονται από το κεντρώο κόμμα PMDB που αποχώρησε τον προηγούμενο μήνα από τον κυβερνητικό συνασπισμό για να ενισχύσει την προσπάθεια της δεξιάς αντιπολίτευσης να αποπέμψει τη Ρούσεφ. Στα τριάντα χρόνια ιστορίας του, άλλωστε, το κόμμα συμμαχούσε πάντοτε με την εκάστοτε κυβέρνηση αλλάζοντας συμμάχους ανάλογα με τις περιστάσεις.
MIXAΛΗΣ ΤΡΙΚΚΑΣ
