Ο Γιαν Μπέμερμαν είναι το ανερχόμενο αστέρι της γερμανικής τηλεοπτικής σάτιρας, με φανατικούς φίλους και φανατικούς εχθρούς. Αφενός επειδή είναι η προσωποποίηση του Νάρκισσου, αφετέρου επειδή έχει το θάρρος -για άλλους το θράσος- να δοκιμάζει κάθε φορά και περισσότερο τα όρια. Την Πρωταπριλιά ο Μπέμερμαν, εντελώς συνειδητά, όπως ο ίδιος είπε, τα ξεπέρασε. "Οι συνάδελφοι του Extra3 (σ.σ.: αυτοί που είχαν κάνει το βίντεο με το τραγούδι "Ερντοβί, Ερντοβό, Ερντογάν", που είχε προκαλέσει τη μήνη του Τούρκου προέδρου) έκαναν σάτιρα. Αυτό επιτρέπεται στη Γερμανία. Εγώ θα κάνω κάτι που δεν επιτρέπεται" είπε στην εκπομπή του και απήγγειλε ένα ποίημα για τον Ερντογάν, φορτωμένο με πολλά χυδαία στερεότυπα περί Τούρκων, μέχρι κι αυτό της κτηνοβασίας. Τι ήθελε να πετύχει ο Μπέμερμαν με αυτό το πράγματι χυδαίο ποίημα; Να δοκιμάσει τα όρια της γερμανικής ελευθεροτυπίας.
Κυρίως, όμως, δοκιμάζονται τα όρια εξουσίας της Γερμανίδας καγκελαρίου. Κι αυτό διότι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν βρήκε το τέλειο πάτημα για τη δική του επίδειξη ισχύος. Την προηγούμενη φορά με το βίντεο του Extra3 οι διαμαρτυρίες του -και η κλήση για απολογία του Γερμανού πρέσβη στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών- πήγαν στον βρόντο. Αυτή τη φορά εκτός από ρηματική νότα, ο Ερντογάν προχώρησε και σε μήνυση. Και υπάρχει η νομική βάση για να εκδικαστεί: Ένα άρθρο του γερμανικού ποινικού κώδικα που απαγορεύει τη συκοφαντική δυσφήμηση ξένου αξιωματούχου. Αυτό είναι το νομικό μέρος της υπόθεσης και θα κριθεί ενδεχομένως στα δικαστήρια. Ωστόσο, είναι το λιγότερο ενδιαφέρον, αφού αφορά την τύχη του Μπέμερμαν. Εάν αθωωθεί, πάει καλά. Εάν καταδικαστεί, ίσως ακόμη καλύτερα. Θα αναδειχθεί σε ήρωα της ελευθερίας της έκφρασης, πιθανότατα θα τιμωρηθεί με πρόστιμο -και στη χειρότερη με ποινή φυλάκισης με αναστολή- και θα τρέξουν οι πάντες στη Γερμανία για να τον βοηθήσουν να το πληρώσει.
Αντίθετα, για την Άνγκελα Μέρκελ, η όποια έκβαση της υπόθεσης θα είναι κακή. Κάποιοι μάλιστα στους διαδρόμους του Βερολίνου υποστηρίζουν ότι η υπόθεση Μπέμερμαν μπορεί να αποδειχθεί πιο κρίσιμη για την εξουσία της κι από το προσφυγικό. Με δεδομένο και ότι έσπευσε να παραδεχθεί πως το πόνημα του Μπέμερμαν "συνειδητά" έθιγε τον Ερντογάν, τώρα βρίσκεται ενώπιον ενός αδιεξόδου - και με τη γερμανική κοινή γνώμη να παρακολουθεί την υπόθεση με τεντωμένες τις κεραίες της. Εάν επέτρεπε να διεξαχθεί η δίκη, θα έχανε και τον σεβασμό των Γερμανών που δεν την ψήφιζαν πριν, αλλά της έβγαλαν το καπέλο με τη στάση της στο προσφυγικό, αλλά και τη συνεχώς μειούμενη στήριξη των δικών της συντηρητικών ψηφοφόρων, που παραδοσιακά βλέπουν με καχυποψία την Τουρκία. Εάν πάλι δεν επέτρεπε τη δίκη, κανείς δεν ξέρει πώς θα αντιδρούσε ο Ερντογάν. Θα μπορούσε να αποσυρθεί από τη συμφωνία που έκανε με την Ευρωπαϊκή Ένωση, να ανοίξει πάλι ορθάνοιχτα τη... στρόφιγγα και να αφήσει να εκτιναχθεί στα ύψη ο αριθμός των προσφύγων που φτάνει στην Ελλάδα με προορισμό την κεντρική Ευρώπη και κυρίως τη Γερμανία. Οι τωρινές εικόνες από την Ειδομένη θα μοιάζουν ένα τίποτε μπροστά σ' αυτές που θα δούμε σε μια τέτοια περίπτωση. Πρωτίστως θα δείχνουν πόσο απάνθρωπες είναι οι συνθήκες για τους πρόσφυγες. Δευτερευόντως -κι αυτό είναι κρίσιμο για την τεχνικό της εξουσίας Μέρκελ- πόσο παταγωδώς απέτυχε στη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης. Τελικά, επέλεξε να επιτρέψει τη διεξαγωγή της δίκης. Το ζητούμενο είναι να μην τιναχθεί στον αέρα η συμφωνία με την Τουρκία.
