ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΑΡΓΥΡΗ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟ
Αλληλεγγύη στην «Αλληλεγγύη για όλους» και μάλιστα μέσα στο καλοκαίρι ξεκίνησε ο ιταλικός πολιτιστικός και κοινωνικός κολοσσός ARCI, που έχει σχεδόν 1,3, εκατομμύρια μέλη και εκατοντάδες συλλόγους. "Συγκεντρώσαμε ήδη πάνω από 22.000 ευρώ, χάρη στις προσωπικές πρωτοβουλίες μελών και φίλων μας", τόνισε στην «Αυγή» η πρόεδρος του ARCI Φραντσέσκα Κιαβάτσι, φιλοδοξώντας να επισκεφθεί την Ελλάδα τον Σεπτέμβριο για να δρομολογήσει νέες πρωτοβουλίες αλληλεγγύης με τον ελληνικό λαό. Για την πρόεδρο του ARCI, η Ελλάδα προσέφερε μια μεγάλη ευκαιρία για να μιλήσουμε για την Ευρώπη των λαών, της Δημοκρατίας, της αλληλεγγύης και της κοινωνικής δικαιοσύμνης.
* Μέσα στο κατακαλόκαιρο πήρατε την απόφαση να ξεκινήσετε μια εκστρατεία αλληλεγγύης με την Ελλάδα και ειδικά με την «Αλληλεγγύη για όλους»...
Αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε την εκστρατεία στην πιο δύσκολη για την Ελλάδα και την Ευρώπη εβδομάδα. Είπαμε τότε ότι, ανεξάρτητα από το πώς θα τελειώσει η Σύνοδος Κορυφής και αυτή η ιστορία, το ARCI θα πρέπει να βρεθεί στο πλάι των Ελλήνων που πλήττονται από τη λιτότητα. Είχαμε δει με ευχαρίστηση το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος και τη δημοκρατική έκφραση του ελληνικού λαού. Ελπίζαμε ότι η Ευρώπη θα λάμβανε το μήνυμα. Δυστυχώς, αυτό δεν έγινε.
Το ARCI έχει τις ρίζες του στις εταιρείες αλληλοβοήθειας του περασμένου αιώνα, στις εμπειρίες από τη φασιστική δικτατορία και την αντίσταση και αργότερα, όταν αποτελέσαμε τη μαγιά για να δημιουργηθεί το ιταλικό κοινωνικό κράτος. Το ARCI αποτέλεσε τον μοχλό για την αναγνώριση πολλών δικαιωμάτων των εργαζομένων, όπως το βιβλιάριο ασθενείας.
* Το ARCI είχε ενδιαφερθεί για τις δομές αλληλεγγύης από την έναρξη της ελληνικής κρίσης...
Όταν ξεκίνησε η κρίση στην Ελλάδα, το ARCI είχε δραστηριοποιηθεί, αποτελώντας ίσως την πρώτη μεγάλη κοινωνική πολιτιστική οργάνωση που επισκέφθηκε την Ελλάδα, γνώρισε την «Αλληλεγγύη για όλους» και παρακολούθησε από κοντά τις εμπειρίες των ελληνικών δομών αλληλεγγύης. Ο πρώην πρόεδρος του ΑRCI Πάολο Μπένι, η υπέυθυνη διεθνών σχέσεων Ραφαέλα Μπολίνι και κλιμάκιο ακτιβιστών είχαν επισκεφθεί την «Αλληλεγγύη για όλους», το Μητροπολιτικό Ιατρείο Ελληνικού και άλλες δομές αλληλεγγύης.
Η εκστρατεία που ξεκινήσαμε την επομένη της Συνόδου Κορυφής για να συγκεντρώσουμε πόρους στήριξης της «Αλληλεγγύης για όλους» μας εξέπληξε, γιατί, παρά το γεγονός ότι διανύουμε την καλοκαιρινή περίοδο, υπήρξε μια άμεση ανταπόκριση από τον κόσμο, τους απλούς πολίτες. Το λέω αυτό γιατί συγκεντρώσαμε πάνω από 22.000 ευρώ μέσα στην καλοκαιρινή περίοδο, που οι λέσχες και οι σύλλογοι του ARCI υπολειτουργούν λόγω των διακοπών. Αυτό που μας έκανε εντύπωση είναι η προθυμία των ιδιωτών, των ατόμων να προσφέρουν την οικονομική τους στήριξη στην «Αλληλεγγύη».
Από τα τέλη Αυγούστου θα ξεκινήσουμε εκδηλώσεις αλληλεγγύης για τη συγκέντρωση οικονομικών πόρων για την «Αλληλεγγύη» και όχι μόνο. Θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα κέντρο υποδοχής μεταναστών, καθώς το μεταναστευτικό αποτελεί κοινό μας πρόβλημα. Θα στηρίξουμε τη δημιουργία ενός κοινωνικού ιατρείου και φαρμακείου και θα βοηθήσουμε παιδιά που θέλουν στήριξη στο σχολείο.
Στις αρχές Σεπτεμβρίου θα έχουμε μια συνάντηση με την «Αλληλεγγύη για όλους» στην Αθήνα και πιστεύω ότι θα βρούμε μορφές συνεργασίας. Υπάρχει και η σκέψη να προχωρήσουμε σε αδελφοποιήσεις ελληνικών δομών αλληλεγγύης με συλλόγους δικούς μας.
* Το ARCI είχε αλλάξει κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στην πρώην ενιαία Γιουγκοσλαβία, δρομολογώντας μια ισχυρή παρουσία αλληλεγγύης στους λαούς της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Σήμερα πως βλέπετε την κατάσταση στην Ευρώπη;
Η αλληλεγγύη μας προς τους λαούς τής πρώην Γιουγκοσλαβίας μας έμαθε πολλά. Σήμερα, η λιτότητα καταστρέφει την Ευρώπη και την ιδέα της Ευρώπης των λαών της. Χρειαζόμαστε μια αλληλέγγυα Ευρώπη και η Ελλάδα είναι σημαντική. Τονίσαμε από την αρχή δύο λέξεις: «Αλληλεγγύη» και «Αριστερά».
Με την κρίση, το βλέπουμε και στην Ιταλία, ο λαϊκισμός, ο εθνικισμός και, ακόμη χειρότερα, ο φασισμός σηκώνουν κεφάλι. Στην Ιταλία, όπως και στην Ελλάδα, μιλούν για κοινωνική Ακροδεξιά. Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος για τη Δημοκρατία και τους πολίτες. Σήμερα, τις αποφάσεις για τον κόσμο δεν τις παίρνουν οι κυβερνήσεις, αλλά ο χρηματοοικονομικός τομέας, επηρεάζοντας άμεσα την καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Πρέπει να το κάνουμε σαφές στον κόσμο.
Η ιταλική κυβέρνηση, τουλάχιστον επισήμως, είπε ότι στήριξε την Ελλάδα, αλλά εμείς πιστεύουμε ότι θα μπορούσε να κάνει πολύ περισσότερα. Είναι ένα θέμα που μας αφορά, όπως και το μεταναστευτικό. Δυστυχώς, κανείς σήμερα δεν θέλει να σκεφτεί σαν Ευρωπαίος.
* Προέρχεστε από την Τοσκάνη, τη «πρωτεύουσα» του ιταλικού εθελοντισμού, της κοινωνικής συμμετοχής και της αλληλοβοήθειας. Πώς μπορεί να συνυπάρξει η επιστροφή στο «εθνικό κράτος» και η έννοια της Ευρώπης των λαών στην οποία αναφερθήκατε;
Οι οργανωμένες συμμετοχικές κοινωνίες και οι πολίτες τους έχουν μια άλλη ιδέα για την Ευρώπη των λαών, της αλληλεγγύης και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Πρέπει να δημιουργηθεί ένα ευρύ μέτωπο και ένα κίνημα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, για να τους κάνουμε να καταλάβουν ότι δεν θέλουμε να φύγουμε από την Ευρώπη, δεν θέλουμε να υπομένουμε ό,τι αποφασίζουν άλλοι για εμάς, δεν θέλουμε αυτή την εφαρμογή των συμφωνιών. Οι συμφωνίες δεν μπορούν να ερμηνεύονται με οικονομικά κριτήρια. Δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στο παρελθόν. Θέλουμε να ένα κοινό μέλλον, που να εγγυάται την ευημερία και τη κοινωνική πρόοδο.
* Μια Ευρώπη που στηρίζει τους πολέμους στην περιοχή και που βρίσκεται όμηρος του χρηματοοικονομικού τομέα πλήττει τους πολίτες της. Οι λαοί πληρώνουν το τίμημα. Γι' αυτό ξεκινήσαμε την εκστρατεία αλληλεγγύης στην «Αλληλεγγύη για όλους»;
Δυστυχώς, σε πολλές χώρες η κοινή γνώμη δεν δείχνει κανένα ενδιαφέρον για το τι ακριβώς συμβαίνει στην Ευρώπη, δεν υπάρχει καμία ευαισθησία. Στην Ιταλία ψηφίσαμε για τις ευρωεκλογές και τελείωσε όλη η ιστορία εκεί. Μιλάμε για την κρίση στην Ελλάδα ή το μεταναστευτικό και νομίζουν ότι είναι προβλήματα που δεν αφορούν όλους μας. Υπάρχει μια μεγάλη υποκρισία πίσω απ' όλα αυτά. Αυτοί που φεύγουν από τη Λιβύη και τη Συρία το κάνουν εξαιτίας πολέμων στους οποίους η Ευρώπη αναμείχθηκε ενεργά. Η ιταλική κυβέρνηση δεν έκανε ιδιαίτερα πράγματα. Είχαμε την εξάμηνη προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα μπορούσαμε, την είχαμε εκμεταλλευτεί καλύτερα για να θέσουμε ορισμένα καυτά θέματα.
