ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΑΡΓΥΡΗ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟ
«Προσπαθούμε να αξιοποιήσουμε την εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ και του Podemos για ν' απαλλάξουμε τη Τοσκάνη και την Ιταλία από το νεοφιλελεύθερο ρεντζισμό που καταστρέφει τις παραγωγικές υποδομές και το κοινωνικό μας μοντέλο και εκτίναξε τη φτωχοποίηση», τόνισε στην «Αυγή» ο Τομάζο Φατόρι, ο ακτιβιστής υποψήφιος περιφερειάρχης του ενωτικού ψηφοδελτίου «Ναι - Τοσκάνη στ' αριστερά».
* Στις περιφέρειες της Γένοβας, της Φλωρεντίας, της Νάπολης και της Ανκόνας η αριστερά κατεβαίνει με ενωτικά ψηφοδέλτια σε μια στιγμή πολιτικού και κοινωνικού αναβρασμού μετά τις αντιμεταρρυθμίσεις του Ρέντζι. Η Τοσκάνη όμως έχει μια ιδιαίτερη βαρύτητα με την παρουσία ενός ισχυρού κινήματος συλλόγων και συλλογικοτήτων και το γεγονός ότι η Φλωρεντία αποτελεί την πόλη όπου ο Ρέντζι διετέλεσε δήμαρχος...
Το ψηφοδέλτιο «Ναι - Τοσκάνη στ' αριστερά» δημιουργήθηκε με άξονα δύο πολύ σημαντικές εμπειρίες, την «Άλλη Ευρώπη με τον Τσίπρα», που είδε πέρυσι τη συνεργασία εκατοντάδων ακτιβιστών σε όλη την περιφέρεια με ενωτικό και διαγώνιο τρόπο, και τα τοπικά ψηφοδέλτια από την κοινωνία των πολιτών σε ορισμένους δήμους, που πειραματίστηκαν με έναν διαφορετικό τρόπο συμμετοχής. Επίσης είναι ξεκάθαρος και ο ρόλος των κομμάτων, κυρίως της Αριστεράς Οικολογίας Ελευθερίας και της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης, που δίνουν κάθε βοήθεια στο εγχείρημα.
Πάνω απ' όλα όμως το ψηφοδέλτιο «Ναι - Τοσκάνη στ' αριστερά» αποτελεί μια ιδέα που υπογραμμίζει ότι η περιφέρειά μας δεν είναι ο παιδότοπος του Ματέο Ρέντζι ούτε των επιχειρηματιών και των εργολάβων που βρίσκονται πολύ κοντά του, αλλά μια περιοχή δικαιωμάτων, ισότητας και αλληλεγγύης. Αν η πολιτική υποκύπτει στις οικονομικές εξουσίες, σε τι χρησιμεύει; Πρώτα απ' όλα είμαστε ένα κίνημα πολιτών που αγωνιζόμαστε ν' αλλάξουμε την Τοσκάνη και να γράψουμε μια νέα σελίδα ιστορίας για τις ελευθερίες, τις ελπίδες και την αλληλεγγύη. Θα συνεχίσουμε και μετά τις εκλογές για να συνεισφέρουμε στην αλλαγή της πολιτικής σε εθνικό πλαίσιο.
* Η αντιπαράθεσή σας με το παντοδύναμο Δημοκρατικό Κόμμα του τοπικού κυβερνήτη Ρόσι φαίνεται αρκετά δύσκολη...
Η πρόκληση είναι μεγάλη ιδιαίτερα αν σκεφτεί κανείς τη διαφορά οικονομικών πόρων και εξουσιών ανάμεσα στα δύο ψηφοδέλτια. Δεν είναι όμως ακατόρθωτη. Οι πολίτες δεν πιστεύουν πια στα παραμύθια και δεν είναι διατεθειμένοι να ψηφίσουν αυτούς που καταστρέφουν ένα από τα πιο προωθημένα μοντέλα της Ιταλίας. Ο Ρόσι είχε κάνει στο παρελθόν και καλά πράγματα για την Τοσκάνη, αλλά τώρα παραδόθηκε πλήρως στον Ρέντζι. Το Δημοκρατικό Κόμμα αποποιήθηκε πλήρως την υπεράσπιση του κοινωνικού μοντέλου της Τοσκάνης και αποδέχθηκε την ολική του εξάρτηση από τις οικονομικές εξουσίες. Οι πολίτες δεν φαίνεται να αποδέχονται παθητικά τη σφαγή. Η πρόκληση θα συνεχιστεί και στον δεύτερο γύρο.
* Αν τεθείτε μπροστά στην επιλογή ανάμεσα στην κεντροδεξιά ή την κεντροαριστερά, τι θα κάνετε;
Το Δημοκρατικό Κόμμα και η Φόρτσα Ιτάλια του Μπερλουσκόνι ψήφισαν έναν εκλογικό νόμο στην Τοσκάνη που περιορίζει τη δημοκρατική συμμετοχή των πολιτών και την εκπροσώπησή τους, γιατί έχει διαμορφωθεί με βάση τα συμφέροντα των μεγάλων κομμάτων. Αν δεν περάσουμε στον δεύτερο γύρο την επιλογή θα πρέπει να την κάνουν οι πολίτες. Κάναμε μια πρόταση αλλαγής που βασίζεται στο περιεχόμενο της πολιτικής και δεν είμαστε διατεθειμένοι να την ανταλλάξουμε με κάποια πολυθρόνα.
* Γιατί ισχυρίζεστε ότι αναγνωρίζετε τον εαυτό σας στην εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ και του Podemos;
Η εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ και του Podemos ήταν πολύ σημαντική για εμάς από τις ευρωεκλογές, γιατί αισθανθήκαμε ότι αποτελούμε τμήμα ενός μεγάλου κινήματος, όπως το κίνημα των πλατειών εναντίον της λιτότητας. Ξέρουμε ότι η αλλαγή δεν μπορεί να έρθει σε μια περιφέρεια ή σε μια χώρα, αλλά θα πρέπει να περάσει από μια ευρωπαϊκή συμμαχία εναντίον του νεοφιλελευθερισμού και της λιτότητας.
Με τον ΣΥΡΙΖΑ έχουμε κοινές ρίζες στα κινήματα. Ήμουν ένας από τους διοργανωτές του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ της Φλωρεντίας το 2002 και μετά για χρόνια αγωνίστηκα στο κίνημα για το νερό ως κοινό αγαθό. Με το Podemos μας ενώνει η διάθεση να ξεπεράσουμε τις παραδοσιακές ταυτότητες και τα όρια του κόμματος.
Η Ιταλία και η Τοσκάνη όπως είναι φυσικό είναι διαφορετικές από την Ελλάδα και την Ισπανία, όπως είναι και οι ιστορίες μας. Κατά βάθος όμως υπάρχει η ίδια ιδέα: να ενώσουμε ό,τι χωρίζει ο νεοφιλελευθερισμός και να μεταφέρουμε τους αγώνες εναντίον της λιτότητας από τις πλατείες στους θεσμούς, να οικοδομήσουμε τη ριζοσπαστική αλλαγή του πολιτικού και οικονομικού συστήματος από τα κάτω.
* Ποιες είναι οι διαφορές σας από τα άλλα ψηφοδέλτια;
Η Δεξιά και το Δημοκρατικό Κόμμα μοιάζουν όλο και περισσότερο μεταξύ τους κι αυτό δεν είναι τυχαίο, γιατί είναι υποταγμένοι στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, που υπαγορεύουν την πολιτική, αφήνοντας στα κόμματα τη διαχείριση επιλογών που έχουν αποφασιστεί αλλού. Εμείς στοχεύουμε στη συμμετοχή των πολιτών.
Η κρίση που ζούμε δεν είναι πρόσκαιρη, αλλά αποτελεί βαθιά ασθένεια του συστήματος. Πρέπει να σκεφτούμε κάτι καινούργιο. Ας πάρουμε για παράδειγμα τον νόμο κατάργησης των εργασιακών δικαιωμάτων Jobs Act. Ο Ρέντζι και το Δημοκρατικό Κόμμα λένε ότι πετσοκόβοντας τα δικαιώματα θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας και οι επιχειρήσεις θα κάνουν προσλήψεις. Μα οι επιχειρήσεις δεν προσλαμβάνουν επειδή οι εργαζόμενοι έχουν πολλά δικαιώματα ή επειδή περνάμε τη μεγαλύτερη μεταπολεμική κρίση και η φτωχοποίηση περιορίζει δραστικά τη ζήτηση; Πρέπει να αλλάξουμε πολιτική, χρειαζόμαστε νέες ριζοσπαστικές ιδέες, ξεκινώντας από ένα ελάχιστο κοινωνικό εισόδημα και ένα σχέδιο για την απασχόληση.
Περιφερειακές εκλογές: μεταξύ αποχής, ρεντζισμού και... Αριστεράς
Η ιταλική Αριστερά βρίσκεται στην τελική ευθεία των μερικών εκλογών σε επτά περιφέρειες της χώρας, με άξονα τη Γένοβα, τη Φλωρεντία, τη Νάπολη, το Μπάρι και τη Βενετία. Ο Ρέντζι και το Δημοκρατικό Κόμμα στοχεύουν στη μεγάλη αποχή των πολιτών στις εκλογές της 31ης Μαρτίου, που θα τους επιστέψει να διατηρήσουν σε υψηλά επίπεδα τα ποσοστά τους και να ελέγξουν τα περιφερειακά συμβούλια. Ο λαϊκιστής Γκρίλο και το Κίνημα Πέντε Αστέρων φιλοδοξούν να διατηρήσουν το «μονοπώλιο» τη απάντησης στον Ρέντζι, ενώ ο ακροδεξιός και ρατσιστής Σαλβίνι και η Λέγκα του Βορρά επιδιώκουν να απορροφήσουν την εκλογική πελατεία του Μπερλουσκόνι και να αποτελέσουν τον πυρήνα συσπείρωσης της ιταλικής Δεξιάς και Ακροδεξιάς.
Η Αριστερά κατάφερε να ξεπεράσει πολλές από τις παθογένειες του παρελθόντος και να σχηματίσει τέσσερα ενωτικά ψηφοδέλτια στις περιφέρειες Φλωρεντίας, Νάπολης, Ανκόνας και Γένοβας, όπου το Δημοκρατικό Κόμμα υφίσταται πραγματική αιμορραγία μετά την αποχώρηση του πρώην γραμματέα της CGIL και ευρωβουλευτή Σέρτζιο Κοφεράτι και την πιο πρόσφατη του ηγέτη της αριστερής πτέρυγας Πίπο Τσιβάτι. Στην περιφέρεια της Περούτζια η Αριστερά διασπάστηκε, με την Αριστερά Οικολογία Ελευθερία (SEL) να συνεχίζει την κεντροαριστερή περιπέτεια, εκτιμώντας πως αυτή θα πρέπει να αποτελέσει εθνική επιλογή. Στην περιφέρεια του Μπάρι η αποχώρηση του ηγέτη τής SEL Νίκι Βέντολα, ύστερα από μια θετική δεκαετία στα ηνία της τοπικής κυβέρνησης, συνοδεύτηκε από τη συνέχιση της συνεργασίας με το Δημοκρατικό Κόμμα σε περιφερειακό επίπεδο. Στην περιφέρεια της Βενετίας η SEL συνεργάζεται με το Δημοκρατικό Κόμμα, ενώ η Κομμουνιστική Επανίδρυση διασπάστηκε στον δήμο της Βενετίας, όπου ένα μεγάλο τμήμα μελών διαγράφτηκε από το κόμμα επειδή στήριξε την υποψηφιότητα του απερχόμενου δημάρχου του Δημοκρατικού Κόμματος.
