Η πρώτη χώρα που θα εγκρίνει τους γάμους ομοφυλοφίλων μέσα από δημοψήφισμα ενδέχεται να γίνει σήμερα η παραδοσιακά συντηρητική Ιρλανδία. Οι κάλπες άνοιξαν χθες το πρωί και η ψηφοφορία ολοκληρώθηκε τα μεσάνυχτα, με τις περισσότερες δημοσκοπήσεις να δείχνουν την επικράτηση του "ναι".
Τη συνταγματική μεταρρύθμιση που θα νομιμοποιεί τους γάμους των ομοφυλοφίλων υποστηρίζουν οι περισσότεροι από τους πολιτικούς ηγέτες της χώρας. Εναντίον έχει ταχθεί η Καθολική Εκκλησία, αν και τα σκάνδαλα της σεξουαλικής κακοποίησης στα οποία έχουν εμπλακεί πολλοί ιερείς την αναγκάζουν να κρατά χαμηλούς τόνους.
"Η δικαίωση θα έρθει λίγο αργά για μένα" δηλώνει ο 70χρονος Ντέιβιντ Νόρις, που για χρόνια πίστευε ότι ήταν ο μόνος ομοφυλόφιλος στην Ιρλανδία - μέχρι το 1993, η ομοφυλοφιλία τιμωρούνταν με φυλάκιση. "Είμαι όμως τόσο χαρούμενος που τόσοι νέοι άνθρωποι θα μπορέσουν να απολαύσουν τη ζωή τους χωρίς το στίγμα από το οποίο υπέφερα σε όλη μου την ύπαρξη" συμπληρώνει.
Στην πρόσοψη του σπιτιού του, στο κέντρο του Δουβλίνου, αυτός ο καθηγητής Αγγλικής Λογοτεχνίας έχει κρεμάσει τη σημαία με το ουράνιο τόξο. Το 1973, ο Νόρις δημιούργησε το πρώτο κίνημα υπεράσπισης των Ιρλανδών ομοφυλοφίλων και το 1984 έγινε ο πρώτος βουλευτής που είχε δηλώσει ανοιχτά ομοφυλόφιλος.
Από τότε που ο πρωθυπουργός Έντα Κένι αποφάσισε να υποβάλει σε δημοψήφισμα το ζήτημα, ένας υπουργός και μια διάσημη δημοσιογράφος της τηλεόρασης δήλωσαν ότι είναι γκέι, ενώ τα μέσα ενημέρωσης δημοσιεύουν καθημερινά τις μαρτυρίες ανθρώπων που ώς τώρα αισθάνονταν παρίες. Υπάρχει βέβαια και η αντίθετη άποψη. "Δεν έχω ξαναδεί ποτέ μια τόσο συναισθηματική και τόσο διχαστική προεκλογική εκστρατεία" υποστηρίζει ο Μάικλ Κέλι, αρχισυντάκτης της εφημερίδας "Irish Catholic", που πρόσκειται στην εκκλησία. "Το πολιτικά ορθό άλλαξε στρατόπεδο: άλλοτε η Εκκλησία επέβαλε τις απόψεις της, σήμερα είναι η μόνη που δεν δικαιούται να έχει άποψη" σημειώνει.
Ο Τομ Ίνγκλις, κοινωνιολόγος στο University College του Δουβλίνου, αποδίδει αυτή την αλλαγή στην υποχώρηση του φόβου. «Το 84% των Ιρλανδών», τονίζει, «δηλώνουν καθολικοί, πηγαίνουν στην εκκλησία για τους γάμους και τις κηδείες, αλλά δεν πιστεύουν πλέον ότι η σωτηρία τους εξαρτάται από τον σεβασμό των κανόνων που θέτουν οι ιερείς».
Η Εκκλησία υποστηρίζει ότι δεν είναι προκατειλημμένη σε βάρος των ομοφυλόφιλων, θεωρεί όμως ότι αποκλειστικός σκοπός του γάμου είναι η τεκνοποιία. Οι αντιδράσεις της είναι αναμενόμενες, καθώς, εκτός των άλλων, η δυνατότητα που δίνεται στους ομοφυλόφιλους να κάνουν πολιτικό γάμο, κάτι σχεδόν άγνωστο στην Ιρλανδία, θα θέσει υπό αμφισβήτηση το μονοπώλιο που διατηρεί η Εκκλησία στην τελετή.
