Ο Ντέιβιντ Κάμερον και ο Εντ Μίλιμπαντ συνέχιζαν ακόμη και χθες να "οργώνουν" τις εκλογικές περιφέρειες της Βρετανίας σε μία ύστατη προσπάθεια να αποσπάσουν τις ψήφους των αναποφάσιστων, εν όψει των αυριανών κοινοβουλευτικών εκλογών που αναμένονται οι πιο αμφίρροπες των τελευταίων δεκαετιών.
Λίγες ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες, δημοσκόπηση της εφημερίδας Guardian έδινε το ίδιο ακριβώς ποσοστό σε Συντηρητικούς και Εργατικούς. Η δημοσκόπηση του ινστιτούτου ICM φέρνει τα δύο μεγάλα κόμματα να ισοψηφούν με 35%. Ακολουθούν το αντιευρωπαϊκό Κόμμα Ανεξαρτησίας (UKIP), που υποχωρεί κατά δύο μονάδες και πέφτει στο 11%, και οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες, οι εταίροι του Κάμερον στον κυβερνητικό συνασπισμό, που εμφανίζονται να διατηρούν το ποσοστό τους στο 9%.
Χωρίς την εξασφάλιση απόλυτης πλειοψηφίας στο βρετανικό Κοινοβούλιο, την επομένη των εκλογών της 7ης Μαΐου οι ηγέτες των δύο μεγάλων κομμάτων θα είναι υποχρεωμένοι να αναζητήσουν συμμαχίες με τους μικρότερους πολιτικούς σχηματισμούς για να συγκροτήσουν κυβέρνηση.
Για την αποφυγή ενός τέτοιου σεναρίου, ή τουλάχιστον για να εμφανιστούν σε θέση ισχύος σε περίπτωση διαπραγματεύσεων για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού, ο Κάμερον και ο Μίλιμπαντ πραγματοποίησαν διαδοχικές περιοδείες τα τελευταία 24ωρα προκειμένου να πείσουν τους αναποφάσιστους, που, σύμφωνα με τις μετρήσεις, ανέρχονται στο 20% του εκλογικού σώματος.
"Η Βρετανία βρίσκεται αντιμέτωπη με την προφανή επιλογή: ανάμεσα σε μία κυβέρνηση του Εργατικού Κόμματος που θα δώσει προτεραιότητα στους εργαζόμενους και μία κυβέρνηση του Συντηρητικού Κόμματος που θα δώσει προτεραιότητα στους προνομιούχους" επέμενε χθες στο Μπέρμιγχαμ ο Εντ Μίλιμπαντ επισημαίνοντας και πάλι τις "υποσχέσεις που αθετήθηκαν από τους Τόρις για το τόσο πολύτιμο για τους Βρετανούς Σύστημα Υγείας, που "βρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο".
Από την πλευρά του ο Ντέιβιντ Κάμερον χαρακτήρισε τον Μίλιμπαντ "μεγάλο πολέμιο της επιχειρηματικότητας" και "έναν πολύ επικίνδυνο άνθρωπο για τη χώρα". Βασικό όπλο στη ρητορική του παρέμεινε η επίκληση του κινδύνου, που, όπως υποστήριξε, αντιπροσωπεύει ενδεχόμενη συμμαχία ανάμεσα στο Εργατικό Κόμμα και τους εθνικιστές του SNP της Σκωτίας, που αναμένεται να αποσπάσει περί τις 50 έδρες στο βρετανικό Κοινοβούλιο.
Οι πιο αξιόπιστοι σύμμαχοι, τόσο για τους Τόρις όσο και για τους Εργατικούς, παραμένουν πάντως οι Φιλελεύθεροι του Νικ Κλεγκ, που έχουν κυβερνήσει με το Συντηρητικό Κόμμα από το 2010 και σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις χάνουν το ήμισυ της κοινοβουλευτικής δύναμης, κυρίως εξαιτίας αυτής της φθοράς της εξουσίας. Ο ίδιος ο Κλεγκ δήλωσε, έπειτα από επίμονες δημοσιογραφικές ερωτήσεις, ότι θα διαπραγματευθεί κατά προτεραιότητα με το κόμμα που θα διαθέτει την "καλύτερη εντολή".
