Από την Κωνσταντινούπολη και τη Βηρυττό ώς το Τόκιο και τη Μανίλα, με πορείες και μαζικά συλλαλητήρια οι εργάτες τίμησαν και χθες σε όλο τον κόσμο την Εργατική Πρωτομαγιά ζητώντας καλύτερες συνθήκες δουλειάς, σεβασμό των δικαιωμάτων τους και μισθούς για να ζήσουν, όχι απλώς να επιβιώσουν.
Ούτε φέτος έλειψαν τα επεισόδια και οι συγκρούσεις με τις δυνάμεις της τάξης στους εορτασμούς της Εργατικής Πρωτομαγιάς, με πιο χαρακτηριστική περίπτωση αυτή της Κωνσταντινούπολης. Η τουρκική αστυνομία επενέβη βίαια για να διαλύσει τη συγκέντρωση στην πλατεία Ταξίμ καθώς η ισλαμοσυντηρητική κυβέρνηση είχε κηρύξει την περιοχή απαγορευμένη ζώνη για τους διαδηλωτές. Η πλατεία Ταξίμ είναι η πλατεία της Πρωτομαγιάς", "Ζήτω η 1η Μάη", "Μαζί ενάντια στον φασισμό" φώναζαν οι διαδηλωτές, ενώ μπροστά τους βρίσκονταν παρατεταγμένες μονάδες της αστυνομίας εξοπλισμένες με αντλίες νερού.
Λίγο μετά το μεσημέρι οι δυνάμεις ασφαλείας χρησιμοποίησαν τις αντλίες αλλά και τα δακρυγόνα για να απωθήσουν τους διαδηλωτές που είχαν συγκεντρωθεί από το πρωί στην περιοχή αψηφώντας την απαγόρευση. Μικρές ομάδες διαδηλωτών απάντησαν εκτοξεύοντας εναντίον των αστυνομικών μπουκάλια, πέτρες και πυροτεχνήματα, ωστόσο οι περισσότεροι διαλύθηκαν στα σοκάκια της περιοχής. Πριν ξεκινήσει η επέμβαση της αστυνομίας είχαν αναφερθεί μεμονωμένα επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομικών στους γύρω δρόμους. Χιλιάδες αστυνομικοί είχαν αποκλείσει μεθοδικά κάθε πρόσβαση στην πλατεία Ταξίμ. Σύμφωνα με τον προσωρινό απολογισμό που έδωσε στη δημοσιότητα η αστυνομία της Κωνσταντινούπολης, 134 άνθρωποι συνελήφθησαν από το πρωί στην πόλη.
Όπως και τις δύο προηγούμενες χρονιές, οι αρχές είχαν απαγορεύσει και φέτος τις διαδηλώσεις των συνδικαλιστικών σωματείων στην Ταξίμ με το σκεπτικό ότι η πλατεία "δεν προσφέρεται" για τους εορτασμούς της Πρωτομαγιάς. Τα συνδικάτα από την πλευρά τους διεκδικούν το δικαίωμά τους να διαδηλώνουν στην πλατεία για να τιμήσουν τη μνήμη των θυμάτων της 1ης Μαΐου 1977, όταν άγνωστοι άνοιξαν πυρ στην Ταξίμ με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 34 άνθρωποι. "Το 1977 έγινε μια σφαγή. Εμείς θέλουμε απλώς να είμαστε εκεί για να τιμήσουμε την ημέρα, δεν μπορούμε να δεχτούμε να τη τιμούμε διαφορετικά, είναι πολύ συμβολική για μας" δήλωσε ο Ομάρ Καράτεπε, ηγέτης της Συνομοσπονδίας Επαναστατικών Εργατικών Συνδικάτων (DISK). Παρόμοια βίαια επεισόδια είχαν σημειωθεί στην πλατεία και την περσινή Πρωτομαγιά.
Στην Ιταλία το συλλαλητήριο για τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς κατέληξε σε διαδήλωση κατά της διεθνούς έκθεσης Expo 2015 και σε σοβαρά επεισόδια στο κέντρο της πόλης. Η πορεία ξεκίνησε ειρηνικά το μεσημέρι, αλλά στη συνέχεια ένα μέρος των διαδηλωτών αποσπάστηκε από το κύριο σώμα της και επιτέθηκε με μολότοφ κατά των αστυνομικών οι οποίοι απάντησαν με δακρυγόνα. Οι διαδηλωτές προσπάθησαν να εισβάλουν και στο κτήριο που φιλοξενεί τα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Μιλάνο, αλλά ισχυρή αστυνομική δύναμη που είχε αναπτυχθεί τους ανάγκασε να απομακρυνθούν. Τα επεισόδια στο κέντρο της πόλης γενικεύθηκαν ενώ αυτοκίνητα, τράπεζες και καταστήματα πυρπολήθηκαν.
Στο Τόκιο η διαδήλωση για την Εργατική Πρωτομαγιά εξελίχθηκε σε διαδήλωση κατά των πυρηνικών, ενώ στο Μπαντάμ της Ινδονησίας οι εργάτες ζήτησαν την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων και την αύξηση των δαπανών για την υγεία και το κράτος πρόνοιας. Στην πρωτεύουσα της Καμπότζης Πνομ Πενχ τα συνδικάτα πραγματοποίησαν μεγάλη πορεία έξω από τη Βουλή καλώντας την κυβέρνηση να επαναδιαπραγματευτεί τη θέσπιση του κατώτατου μισθού των 150 ευρώ τον μήνα. Στην Γιανγκόν, την πρωτεύουσα της Μιανμάρ, οι εργάτες απαίτησαν αύξηση του ημερομισθίου, που σήμερα είναι χαμηλότερο από πέντε δολάρια, και στη Μανίλα οι εργάτες ζήτησαν με τη σειρά τους αυξήσεις μισθών ειδικά για τους χαμηλόμισθους. Ανάλογα ήταν τα αιτήματα των διαδηλωτών της Εργατικής Πρωτομαγιάς σε πολλές πόλεις της Ασίας.
