Εργαζόμενοι και συνδικάτα στην Ιταλία συνειδητοποιούν πια ότι η επόμενη μεγάλη μάχη ενάντια στην εργασιακή και κοινωνική οπισθοδρόμηση που επιβάλλει η κυβέρνηση Ρέντζι στη χώρα με τις ευλογίες του Βερολίνου και των Ιταλών εργοδοτών θα δοθεί στους δρόμους. Στον προθάλαμο της διαγραφόμενης κοινωνικής έκρηξης, η Λορεντάνα ντε Πέτρις, η κοινοβουλευτική εκπρόσωπος της Αριστεράς Οικολογίας Ελευθερίας στην ιταλική Γερουσία, δηλώνει χαρακτηριστικά στην "Αυγή":
"Ο Ρέντζι διαγράφει τα δικαιώματα των εργαζομένων απελευθερώνοντας τις απολύσεις για να ζητήσει από τη Μέρκελ κάτι που δεν πρόκειται να του δώσει".
Προερχόμενη από το οικολογικό κίνημα, πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδίας των Πρασίνων, με πλούσια θητεία στη Γερουσία, την περιφερειακή αυτοδιοίκηση του Λάτσιο και τον Δήμο της Ρώμης, η ντε Πέτρις τονίζει πως "το πραγματικό πρόβλημα σήμερα στην Ιταλία είναι ότι το κοινοβούλιο βρίσκεται υπό διαρκή εκβιασμό".
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον ΑΡΓΥΡΗ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟ
* Ο Ρέντζι με διαδικασίες - εξπρές προώθησε την απελευθέρωση των απολύσεων, την ίδια στιγμή που το κλιμάκιο της τρόικας στην Ελλάδα απαιτούσε τις ίδιες ακριβώς παραχωρήσεις.
Ο Ρέντζι ζήτησε από τη Γερουσία λευκή επιταγή για την απελευθέρωση των απολύσεων διαμέσου ενός νομοθετικού διατάγματος. Στην πράξη ζητάει από το κοινοβούλιο να του επιτρέψει να εκδώσει μια σειρά νόμων - διαταγμάτων για να μεταρρυθμίσει την εργατική νομοθεσία.
* Έθεσε θέμα ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση για ένα νομοθετικό διάταγμα...
Αυτό είναι πολύ σοβαρό. Το κοινοβούλιο είναι το μόνο όργανο που έχει τη νομοθετική εξουσία. Το κοινοβούλιο μπορεί να αναθέτει στην εκτελεστική εξουσία - κυβέρνηση να νομοθετήσει, υπό όρους, προϋποθέσεις, αρχές και στόχους πολύ ακριβείς. Αυτό το διάταγμα που προώθησε ο Ρέντζι είναι πολύ ασαφές, ενώ την ίδια στιγμή παραβιάζει με ανήκουστο τρόπο το άρθρο 73 του Συντάγματος γιατί θέτει θέμα ψήφου εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση για μια πράξη που αφορά μόνο το κοινοβούλιο. Μια πρόκληση που τροφοδότησε την αντίδραση εναντίον της πολιτικής της κυβέρνησης.
Ο Ρέντζι έπρεπε να πάει στη Σύνοδο Κορυφής του Μιλάνο με το σκαλπ του άρθρου 18 του Καταστατικού των Εργαζομένων που προστατεύει τους εργαζόμενους από τις απολύσεις και περιορίζει την καταχρηστική συμπεριφορά των εργοδοτών εναντίον των εργαζομένων. Ο Ρέντζι ήθελε να πάει ένα δώρο στη Μέρκελ για να ζητήσει κάτι που δεν πρόκειται να του δώσει! Ο Μόντι είχε φροντίσει προ διετίας να περιορίσει τις εγγυήσεις του άρθρου 18 με τη μεταρρύθμιση που είχε προωθήσει η Φορνέρο.
Ο Ρέντζι μας εξανάγκασε σε ένα μαραθώνιο, ώστε να ψηφίσουμε σ' ένα βράδυ την κατάργηση του άρθρου 18, για να την προσφέρει σαν τρόπαιο στη Μέρκελ και στην τρόικα. Αυτό δεν είναι δώρο χωρίς βάρος, γιατί προωθεί την πλήρη χαλάρωση της προστασίας των εργασιακών δικαιωμάτων. Το χειρότερο είναι ότι ο Ρέντζι μοντάρισε μια ολόκληρη εκστρατεία πάνω σ' αυτό το πράγμα εμφανίζοντας το άρθρο 18 ως την αιτία όλων των κακών. Φαίνεται ότι το άρθρο 18 φταίει για τις απολύσεις, φταίει για το γεγονός ότι δεν γίνονται προσλήψεις, φταίει για το πρεκαριάτο, φταίει για την παρουσία των συνδικάτων στους εργασιακούς χώρους. Ο Ρέντζι έλυσε τα χέρια των εργοδοτών σε ό,τι αφορά τις απολύσεις.
* Ο Ρέντζι βρήκε δύο απροσδόκητους συμμάχους, τον διευθύνοντα σύμβουλο της FIAT Μαρκιόνε και τον πρώην Καβαλιέρε Μπερλουσκόνι...
Ο υπουργός Εργασίας του Δημοκρατικού Κόμματος μας είπε ότι θα πρέπει να σταματήσουμε να έχουμε τις αντιλήψεις του παρελθόντος, γιατί έχουμε ξεπεράσει τους διαχωρισμούς του 18ου αιώνα και η επιχείρηση αποτελεί έναν ειδυλλιακό χώρο που υπάρχει μια συνεργασία ανάμεσα στους εργαζόμενους και τους εργοδότες. Η σύγχρονη Αριστερά για τον υπουργό Εργασίας θα πρέπει να αντιμετωπίζει την αγορά εργασίας χωρίς δεσμεύσεις και όρους. Έτσι το διάταγμα που προώθησε ο Ρέντζι δεν λαμβάνει υπόψη του τα κοινωνικά μέτρα προστασίας για τους εργαζόμενους. Υποσχέθηκε 1,5 δισ. ευρώ για τα μέτρα κοινωνικής προστασίας και δεν υπάρχει ούτε ένα ευρώ! Για να μη μιλήσουμε για το ελάχιστο κοινωνικό εισόδημα.
* Είστε ειδικός στην κωλυσιεργία, αφού κάποια φορά είχατε καταθέσει 6.000 τροποποιήσεις. Αυτή τη φορά γιατί αποσύρατε ως Αριστερά Οικολογία Ελευθερία τις 350 περίπου τροποποιήσεις και αφήσατε περίπου 50;
Από τη στιγμή που η κυβέρνηση έθεσε θέμα ψήφου εμπιστοσύνης για να αποφύγει τη συζήτηση των τροποποιήσεων αποφασίσαμε να αποσύρουμε τις περισσότερες από αυτές για να δείξουμε ότι... ο βασιλιάς είναι γυμνός! Είπαμε ότι δεν θα δώσουμε στο Ρέντζι το άλλοθι για να αποφύγει οποιαδήποτε συζήτηση. Έτσι έγινε φανερό ότι ο Ρέντζι ενδιαφερόταν μόνο να πάρει τα σκαλπ των εργαζομένων και να τα προσφέρει στη Μέρκελ, να τα καταθέσει στο τραπέζι της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
* Η μειοψηφία του Δημοκρατικού Κόμματος δεν έφθασε πάντως σε καμία ρήξη...
Τρεις γερουσιαστές του Δημοκρατικού Κόμματος δεν συμμετείχαν στην ψηφοφορία και δεν έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Ένας την ψήφισε και αμέσως μετά παραιτήθηκε. Αυτοί που υποστηρίζουν τον Μπερσάνι στο τέλος παρουσιάσαν ένα ντοκουμέντο που έλεγαν ότι θα δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης και ότι έγιναν μικρές τροποποιήσεις.
Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι το κοινοβούλιο βρίσκεται υπό διαρκή εκβιασμό. Δεν είναι ελεύθερο κοινοβούλιο. Το Δημορκατικό Κόμμα είναι σαν τα άλλα κόμματα, γιατί αποτελείται από γερουσιαστές και βουλευτές που βρίσκονται στις υπηρεσίες και εξαρτούνται από τη θέληση του γραμματέα τους. Ο εκλογικός νόμος προβλέπει το μπλοκαρισμένο σχηματισμό των ψηφοδελτίων ουσιαστικά από τον γραμματέα του κόμματος. Όταν αποφασίζει ένας για όλους είναι φανερό τι είδους μηχανισμό σηματοδοτεί. Το δεύτερο σημείο είναι ότι το Δημοκρατικό Κόμμα εδώ και καιρό έχει αποδεχθεί τις πολιτικές που εφαρμόζει ο Ρέντζι. Στη συζήτηση στη Γερουσία οι εκπρόσωποι του Δημοκρατικού Κόμματος έφθασαν να υποστηρίζουν ότι το άρθρο 18 αποτελεί "προνόμιο" των εργαζομένων που έπρεπε να είχει καταργηθεί!
Είναι φανερό ότι οπισθοδρόμησαν σε ό,τι αφορά την κουλτούρα των δικαιωμάτων, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, ενώ την ίδια στιγμή αποδέχθηκαν την κουλτούρα της επιχείρησης. Το Δημοκρατικό Κόμμα δεν αποτελεί την Αριστερά που αντιπροσωπεύει τα συμφέροντα των εργαζομένων. Δεν θέλουν να παραδεχθούν ότι το πρεκαριάτο και οι ελαστικοποιημένες μορφές εργασίας δημιουργούν εργαζόμενους πρώτης και δεύτερης κατηγορίας. Αυτοί καταργούν τα δικαιώματα των εργαζομένων εκτιμώντας ότι όλοι θα είναι ίσοι με την υποβάθμιση της οικονομικής κια κοινωνικής τους κατάστασης. Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε αυτές τις λογικές.
* Πώς αντιδρά η Αριστερά σε αυτή την κατάσταση;
Πήραμε την πρωτοβουλία να διοργανώσουμε μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας το προηγούμενο Σάββατο, με την παρουσία του Λαντίνι της FIOM, για να στηρίξουμε μια ευρεία συμμαχία πολιτικών, συνδικαλιστικών και κοινωνικών δυνάμεων που να υπερασπιστεί τα δικαιώματα και την εργασία. Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ένα ευρύ μέτωπο κοινωνικών δυνάμεων. Στις 25 Οκτωβρίου θα έχουμε τη μεγάλη διαδήλωση που διοργανώνει η CGIL, το μεγαλύτερο ιταλικό συνδικάτο. Προσπαθούμε τουλάχιστον να συγκεντρώσουμε όλα τα στοιχεία αντίστασης σε αυτή την πολιτική.
* Μετά την κατάργηση του άρθρου 18 ο Ρέντζι θα πρέπει να φέρει στο κοινοβούλιο περικοπές 23-24 δισ. ευρώ για το 2015 και τη μείωση του χρέους κατά 50 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση για την επόμενη 20ετία...
Ο ισοσκελισμός του προϋπολογισμού θα αποτελέσει ένα άλλο σημείο αντιπαράθεσης. Θα προσπαθήσουν να ξεγελάσουν τον κόσμο με μια χούφτα ευρώ που θα του βάλουν στις αποδοχές για να του δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση ότι βελτιώνεται η οικονομική κατάσταση. Μέσα στο επόμενο διάστημα θα έχουμε μια άνοδο του πολιτικού και κοινωνικού βαρόμετρου...
