Τη νέα κυβέρνησή του παρουσίασε χθες στον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ ο πρωθυπουργός Μανουέλ Βαλς, ένα σχήμα με ελάχιστες αλλαγές και μόνη ουσιαστική διαφορά την απουσία των υπουργών που "στασίασαν" κατά της υπαγορευόμενης από το Βερολίνο πολιτικής λιτότητας.
Τον "στασιαστή" υπουργό Οικονομίας, ο οποίος τόλμησε να ζητήσει την απαγκίστρωση της Γαλλίας από το άρμα λιτότητας της Μέρκελ, αντικαθιστά ο σαφώς συντηρητικότερος Εμανουέλ Μακρόν. Στη θέση τού Μπενουά Αμόν, που επίσης επέκρινε την ενδοτικότητα της γαλλικής κυβέρνησης έναντι των απαιτήσεων του Βερολίνου, ορίστηκε η Ναζά Βαγιό - Μπελκασέμ, η οποία γίνεται έτσι η πρώτη γυναίκα που αναλαμβάνει το γαλλικό υπουργείο Παιδείας.
Απούσα από το νέο κυβερνητικό σχήμα είναι και η υπουργός Πολιτισμού Οριέλ Φιλιπετί, που αντικαταστάθηκε από τη Φλερ Πεγιερίν. Τις θέσεις τους διατηρούν από την άλλη όλοι οι υπόλοιποι βασικοί υπουργοί του προηγούμενου κυβερνητικού σχήματος. Ο Λοράν Φαμπιούς παραμένει υπουργός Εξωτερικών, ο Ζαν Υβ Λεντριάν υπουργός Άμυνας και ο Μισέλ Σαπέν υπουργός Οικονομικών. Ακλόνητος φυσικά και ο Μανουέλ Βαλς στη θέση του πρωθυπουργού.
Σχολιάζοντας την παραίτηση της κυβέρνησης Βαλς με αφορμή τις δηλώσεις του Μοντεμπούρ, ο γαλλικός Τύπος έκανε λόγο για σοβαρή "κρίση στο καθεστώς" και την "τελευταία ευκαιρία" του Ολάντ για να "σώσει την προεδρία του".
"Κρίση στο καθεστώς" ήταν ο τίτλος τόσο της Liberation όσο και της συντηρητικής εφημερίδας Le Figaro, οι οποίες σπανίως συμπίπτουν στις αναλύσεις τους. Αναφερόμενη "στη μακρά, θεαματική λιτανεία των πολιτικών κρίσεων που έχουν σημειωθεί στη διάρκεια της θητείας" του προέδρου Ολάντ, ο οποίος εξελέγη τον Μάιο του 2012 και καταγράφει έκτοτε ρεκόρ χαμηλής δημοτικότητας, η οικονομική εφημερίδα Les Ecos ανέφερε: "Αν η κυβέρνηση δεν αλλάξει ταχύτητα, η χώρα είναι καταδικασμένη να ζήσει για καιρό ακόμη με καθεστώς σε κρίση. Και, γιατί όχι, σε καθεστωτική κρίση".
Η προεδρική στρατηγική, η οποία έγκειται στη διατήρηση της πορείας μιας αμφιλεγόμενης πολιτικής και στην απομάκρυνση των υπουργών που διαμαρτύρονται ήταν για τη Le Monde "η τελευταία ευκαιρία του προέδρου να σώσει την πενταετία του". "Τίποτε δεν πρέπει να εξέχει, πλήρης ευθυγράμμιση", επισήμανε τέλος δεικτικά η L' Umanité μετά την απομάκρυνση των στασιαστών. Σύμφωνα με την εφημερίδα του Ζαν Ζορές, "ο Φρανσουά Ολάντ και ο Μανουέλ Βαλς τιμώρησαν γρήγορα και βάναυσα" υπουργούς "που σε τελική ανάλυση είπαν δυνατά αυτό που σκέφτεται μια πλειοψηφία των ψηφοφόρων της Αριστεράς: η λιτότητα οδηγεί τη χώρα στον τοίχο...".
