Με κόστος καμπάνιας μόλις 200.000 ευρώ, όλα τα συστημικά ΜΜΕ εναντίον της και το ζοφερό ιταλικό πολιτικό κλίμα, κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι 1,2 εκατομμύρια ψήφοι και τρεις ευρωβουλευτές είναι ένα εξαιρετικό επίτευγμα. Ο λόγος αφορά, φυσικά, την «Άλλη Ευρώπη με τον Τσίπρα», τη λεγόμενη «Λίστα Τσίπρας». Για την επιτυχία της «λίστας» στην τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ε.Ε. μιλάει σήμερα στην "Αυγή" ο δημοσιογράφος της εφημερίδας La Repubblica και πλέον ευρωβουλευτής Κούρτσο Μαλτέζε.
O Κούρτσιο Μαλτέζε βρέθηκε στην Αθήνα για το φεστιβάλ Resistance στη Γεωπονική, τον συναντήσαμε ένα πρωί στο κέντρο της Αθήνας και μας μίλησε για την εμπειρία του, για την πολιτική πραγματικότητα στην Ιταλία και βέβαια για την μεγάλη πρόκληση που καλείται να αντιμετωπίσει η Λίστα Τσίπρας: τη δημιουργία ενός ενωτικού και συμμετοχικού χώρου όλων των τάσεων και απόψεων της ιταλικής κινηματικής, κοινωνικής και πολιτικής Αριστεράς, με "μοντέλο" τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και το ισπανικό Podemos.
Η "Άλλη Ευρώπη", παρά την "από τα πάνω" διαδικασία δημιουργίας της με το κάλεσμα των διανοουμένων, κατάφερε να κερδίσει το ενδιαφέρον χιλιάδων ακτιβιστών και στελεχών της Αριστεράς και να δημιουργήσει μια νέα ενωτική κουλτούρα ανάμεσα στα μέλη και τον κόσμο των κινημάτων και των πολιτικών εκφράσεων της Αριστεράς.
Η εκτίμηση της Λίστας Τσίπρα πως η κυβέρνηση Ρέντζι θα ακολουθήσει την πεπατημένη της λιτότητας και των περικοπών γεμίζει αισιοδοξία για το μέλλον της ριζοσπαστικής Αριστεράς, ενώ και η "αποκάλυψη" των πραγματικών χρωμάτων του Γκρίλλο θα είναι η αρχή "της επιστροφής" του κόσμου της Αριστεράς εκεί που πραγματικά ανήκει.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΙΑΜΑΛΗ
* H Λίστα Τσίπρας μάζεψε εκλογικά την ιταλική Αριστερά και της έδωσε κοινοβουλευτική υπόσταση. Ποια είναι τα επόμενα βήματα;
Γεννηθήκαμε πριν από τρεις μήνες, ήμασταν αποκλεισμένοι από τα ιταλικά ΜΜΕ. Το συνολικό κόστος της προεκλογικής μας εκστρατείας κόστισε λιγότερο απ' ό,τι η προεκλογική καμπάνια ενός υποψηφίου των παραδοσιακών κομμάτων, του Δημοκρατικού Κόμματος, του κόμματος του Μπερλουσκόνι και όλων των άλλων. Παρ' όλα αυτά ξεπεράσαμε τις 1.000.000 ψήφους, εξελέξαμε τρεις ευρωβουλευτές. Όλοι μας ενταχτήκαμε στην ευρωομάδα της Gue/Ngl και με δεδομένο ότι εδώ και 15 χρόνια δεν είχαμε παρουσία, είναι πολύ ευχάριστο που επιστρέψαμε. Δεν είμαστε κόμμα, δεν έχουμε ηγέτη, θα προσπαθήσουμε να συγκροτήσουμε πρόγραμμα ακολουθώντας το μοντέλο του ΣΥΡΙΖΑ και των Podemos.
* Mπορεί η Αριστερά στην Ιταλία να επιστρέψει στην κεντρική πολιτική σκηνή; Yπάρχει γόνιμο έδαφος για κάτι τέτοιο;
O Ρέντζι και το Δημοκρατικό Κόμμα σημείωσε μια πολύ μεγάλη νίκη, αλλά είναι πλαστή νίκη διότι βασίστηκε σε υποσχέσεις που δεν μπορούν να τηρηθούν. Η αλήθεια είναι ότι το Δημοκρατικό Κόμμα στην Ιταλία είναι σύμμαχος της δεξιάς ευρωπαϊκής συντήρησης, υποστηρίζει τη λιτότητα και τα Μνημόνια. Πιστεύουμε ότι όταν ο ιταλικός λαός συνειδητοποιήσει την "απάτη" του Δημοκρατικού Κόμματος, η ιταλική Αριστερά θα έχει λαμπρό μέλλον όπως συνέβη και στην Ελλάδα.
* Υπάρχει αριστερός κόσμος ο οποίος ψήφισε το Κίνημα των Πέντε Αστέρων του Γκρίλλο;
Υπάρχουν πάρα πολλοί αριστεροί που ψήφισαν Γκρίλλο, αλλά τώρα που συμμάχησε με την Άκρα Δεξιά της Ευρώπης αυτός ο κόσμος επιστρέφει και μάλιστα γνωρίζω πολύ κόσμο που έχει εκφράσει την επιθυμία να επιστρέψει στην Αριστερά. Γνωρίζω τον Γκρίλλο εδώ και 30 χρόνια, ήμασταν κάποτε φίλοι, αλλά είναι περισσότερο δεξιός παρά αριστερός.
* Ναι, αλλά τον στηρίζει και ο Ντάριο Φο...
Είναι πράγματι πλήγμα αυτό. Κι άλλοι διανοούμενοι και κόσμος της Αριστεράς τον στήριξαν. Τώρα όμως που οι μάσκες έπεσαν, θεωρώ πως αυτός ο κόσμος θα επιστρέψει στον χώρο όπου ανήκει, θα επιστρέψει στην Αριστερά. Μετά τις εκλογές μού τηλεφώνησε ο Ντάριο Φο και μου ζήτησε να συμμαχήσουμε με τον Γκρίλλο για το μέλλον της Ευρώπης, απάντησα πως εμείς είμαστε ανοιχτοί στον διάλογο και πως ο Γκρίλλο είναι εκείνος που δεν συνομιλεί μαζί μας.
* Οι Ιταλοί αντιλαμβάνονται την Ιταλία ως ευρωπαϊκή υπερδύναμη ή ως χώρα του ευρωπαϊκού Νότου που πλήττεται από την κρίση;
Έτσι κι άλλως η Ιταλία είναι η δεύτερη παραγωγική χώρα στην Ευρώπη μετά τη Γερμανία. Πιστεύω ότι το μεγαλύτερο μέρος των Ιταλών τα τελευταία έξι χρόνια της κρίσης κατάλαβε ότι η όλη ιστορία είναι υπέρ της Γερμανίας και εναντίον των υπόλοιπων χωρών του Νότου της Ευρώπης. Έτσι κι αλλιώς, 1.200.000 Ιταλοί ψήφισαν ένα κόμμα που είχε το όνομα ενός Έλληνα πολιτικού.
* Εδώ ο κόσμος πεινάει. Δεν είναι φιλολογική υπερβολή, αλλά πραγματικότητα. Κατά πόσο κάτι τέτοιο ισχύει και για την Ιταλία;
Πριν από την κρίση, 3.000.000 Ιταλοί ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας, αυτός ο αριθμός σήμερα έχει αυξηθεί στα 7.000.000. Σε αυτά τα 7.000.000 δεν ανήκουν μόνο οι άνεργοι, αλλά άνθρωποι που εργάζονται, δάσκαλοι και καθηγητές, εργάτες. Η φτώχεια έχει επεκταθεί και σε στρώματα τα οποία δεν ήταν πριν σ' αυτήν την κατηγορία. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα αυτή τη στιγμή είναι η ανεργία στους νέους.
* Μοιραστείτε μαζί μας μια "προεκλογική" ανάμνηση
Η ωραιότερη ημέρα της προεκλογικής εκστρατείας ήταν τότε που ο Αλέξης μίλησε στην Μπολόνια. Είχαμε να δούμε τόσες κόκκινες σημαίες στην πλατεία από την εποχή του Μπερλινγκουέρ. Η ομιλία του ενθουσίασε τον κόσμο, θεωρώ πως ήταν η αποφασιστική στιγμή χάρη στην οποία ξεπεράσαμε το 4%. Πιστεύω ότι οι Ιταλοί, οι Έλληνες, οι Ισπανοί, ολόκληρος ο Νότος πρέπει αυτή τη στιγμή να κάνουν ένα νέο μανιφέστο για την Ευρώπη, όπως ο Αλτιέρο Σπινέλλι είχε γράψει την εποχή εκείνη τον συνταγματικό, τότε, χάρτη της Ευρώπης.
