Δεν γεννηθήκαμε σπρωγμένοι από τον θάνατο, για να πατήσουμε επί πτωμάτων αλλά για να περπατήσουμε «επί των κυμάτων» σώζοντας εαυτούς και αλλήλους

Την απουσία αντίδρασης η Ιστορία θα την καταγράψει ως συναυτουργία στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Και θα τιμωρήσει.

Για μια στιγμή «συμφωνήσαμε» ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Η δικαιοσύνη δεν είναι ουτοπία. Είναι η συμφωνία του μέλλοντός μας

Αυτή τη χώρα έφτιαξαν. Ένα ερπετάριο που αναδεύεται και σφυρίζει. Άλλο αν η Αριστερά νόμιζε πως ακούει το σφύριγμα του ανέμου από τους νέους καιρούς...

Τέμπη και Άγιον Όρος. Χαμηλά το κεφάλι, ψηλά το πιγούνι, σε μια κραυγαλέα στρέβλωση του προσώπου μπροστά στα γεγονότα και στις ευθύνες τους...

H χυδαιότητα είναι η κυρίαρχη εκδοχή Λόγου στις μέρες μας. H χυδαιότητα της έλλειψης Λόγου, που με τη σειρά της σημαίνει την απουσία δημόσιου χώρου

Ο Κώστας Καναβούρης γράφει για το νέο του βιβλίο, «Τα παιδιά του Ζαμπρίσκι Πόιντ. Μικρή ανθολογία προβλημάτων», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις

Η ανθρωπότητα βιώνει μια κόλαση, αποτέλεσμα του πιο φρενιασμένου ανθρωποβόρου και περιβαλλοντοκτόνου συστήματος που γνώρισε ο κόσμος, του καπιταλισμού

Ανθρωποι που δεν μπορούν να ζήσουν τη δόξα των παιδιών τους. Που δεν τα πιάνουν από το χέρι, αλλά τα μπουκώνουν με σάπιες λέξεις

«Ακόμα κι αν θεωρείτε την εντολή μου προδήλως παράνομη και αντισυνταγματική, καλείστε να την εκτελέσετε άμεσα». Μαζί με αυτήν και τη Δημοκρατία