Η ανάγκη της εκπαίδευσης των παιδιών τους είναι πλέον συνείδηση στους Τσιγγάνους. Όμως η έννοια της εκπαίδευσης εξαντλείται στην ανάγνωση και τη γραφή.

Η τέχνη γίνεται αντίδοτο στον εγκλεισμό, στην κατάθλιψη, την απόρριψη, τη ματαίωση, την περιθωριοποίηση των κρατουμένων, γεμίζει τον «άχρονο χρόνο» της φυλακής.

Είναι ναυαγοί και βαφτίζονται διακινητές, πρόσφυγες και βαφτίζονται εγκληματίες. Φεύγουν από την πατρίδα τους για ασφάλεια και βρίσκονται σε ελληνικές φυλακές

Μάθημα έρευνας και αποδοχής της διαφορετικότητας από τους μαθητές του 3oυ Γυμνασίου Περιστερίου

Η πόλη είναι σαν σκηνικό θεάτρου ή σαν κινηματογραφικά πλατό ή σαν ακρωτηριασμένο χέρι, που όμως δεν απομακρύνεται από το υπόλοιπο σώμα.

Ζουν στην Κύπρο. Είναι μαθητές του Λυκείου Αραδίππου. Κάποιοι από αυτούς πρόσφυγες που κατόρθωσαν να ενσωματωθούν στη νέα τους πατρίδα. Άλλοι είναι εγγόνια προσφύγων από...

Η πλειονότητα αυτών των γυναικών ζει μόνη της στην Ελλάδα με τα παιδιά τους, χωρίς σύντροφο.

Τον συναντήσαμε στα Χανιά, ως τιμώμενο πρόσωπο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της πόλης. Αφηγήθηκε τη ζωή και το έργο του.

Στους ρυθμούς του 10ου Film Festival κινούνται τα Χανιά από την περασμένη Τετάρτη έως και την ερχόμενη Κυριακή, αποδεικνύοντας ότι ο πολιτισμός γίνεται ταυτοτικό στοιχείο της...

Ανταπόκριση από τo Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων 2022- Ο κινηματογράφος θα υπάρχει πάντα, γιατί οι άνθρωποι έχουν ανάγκη από ιστορίες με συναισθήματα.