TOY ΘΑΝΟΥ ΣΑΡΡΗ
Με την αποκάλυψη των διαλόγων για τη Χρυσή Αυγή και των βίαιων πρακτικών τους, συχνά επιχειρείται μία σύνδεση των ακροδεξιών στοιχείων με τα μαχητικά αθλήματα, προκειμένου να δικαιολογηθεί η ροπή τους προς τη φυσική βία στους δρόμους. Είναι κάτι, άλλωστε, που και οι ίδιοι διαφημίζουν για να τρομοκρατήσουν. Πόσο κοντινά, όμως, προς τα φασιστικά στοιχεία είναι στην πραγματικότητα τα αθλήματα αυτά;
Σεβασμός, όχι φασισμός!
Η ίδια η φύση των μαχητικών αθλημάτων τα τοποθετεί στην αντίθετη πλευρά της φασιστικής ιδεολογίας. Όπως λένε άνθρωποι που έχουν εντρυφήσει στην κουλτούρα τους, δεν υπάρχει προπονητής που θα δει τον αθλητή του να μην δείχνει σεβασμό στον αντίπαλο και δεν θα σταθεί απέναντί του. Στα μαχητικά αθλήματα ο αυτοέλεγχος, η πειθαρχία και ο σεβασμός διδάσκονται από τα πρώτα βήματα. Η φράση που βγήκε από τους διαλόγους μετά τη σύλληψη οπαδών της Χρυσής Αυγής ότι "παίζαμε ποδόσφαιρο με το κεφάλι του μετανάστη" όχι μόνο σοκάρει, αλλά απέχει πάρα πολύ από την κουλτούρα των μαχητικών τεχνών.
Το ρητό "νους υγιής εν σώματι υγιεί" μπορεί να ακούγεται ως ένα ακόμα "κλισέ", ωστόσο για τους περισσότερους που σκοπεύουν να αφιερωθούν στις πολεμικές τέχνες αποτελεί τον βασικό άξονα. Άπαντες κοιτούν με αποστροφή τα φασιστοειδή που στρέφονται μόνο στο σώμα και όχι στο πνεύμα και με ένα παροδικό πέρασμα από τα γυμναστήρια θεωρούν εαυτούς ως γνώστες της τέχνης...
Θέμα... κουλτούρας
Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσει ο αθλούμενος σε μία πολεμική τέχνη τις πολιτισμικές της προεκτάσεις, προκειμένου να κατανοήσει σε βάθος την ίδια την τέχνη. Καθεμία από αυτές αντανακλά την κουλτούρα της χώρας από την οποία προέρχεται, έχει ιστορία και είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον πολιτισμό, τον σεβασμό και τους ανθρώπους της.
Έτσι στην προπόνηση του ταϊλανδέζικου μποξ ο αθλητής θα κάνει σχοινάκι χωρίς παπούτσια στο ξύλο, επειδή στην Ταϊλάνδη οι πρώτοι διδάξαντες δεν είχαν χρήματα για παπούτσια. Το τζούντο σε πολλούς ίσως φανεί υπερβολικά ήπιο, ωστόσο αποτελεί μία τέχνη που αναπτύχθηκε στην Ιαπωνία τον καιρό της ειρήνης, με τους εκπαιδευτές να αφαιρούν τα θανατηφόρα χτυπήματα, κινούμενοι στο κλίμα της εποχής και προκειμένου να το μετατρέψουν σε σπορ. Και εδώ εμφανίζεται το εξής παράδοξο. Άτομα με ρατσιστικό λόγο και ιδεολογία να αναζητούν καταφύγιο σε πολεμικές τέχνες που αποτελούν σήμα κατατεθέν άλλων λαών με μοναδικό στόχο να χτυπήσουν μετανάστες και "διαφορετικούς" στο δρόμο! Πρακτικές εντελώς ξένες με την κουλτούρα των αθλημάτων...
Πόσα χτυπήματα να αντέξουν;
Στην Ελλάδα του Μνημονίου και των καταστρεπτικών για τον αθλητισμό πολιτικών, είναι δεδομένο ότι και τα μαχητικά αθλήματα βάλλονται από παντού. Οι αθλητικές ομοσπονδίες και τα σωματεία υποχρηματοδοτούνται. Τα παιδιά, τα οποία αναγκάζονται να πληρώνουν μόνα τους τα έξοδα για αγώνες και εξοπλισμό και βλέπουν τους πολιτικούς μόνο όταν φέρνουν κάποια σημαντική διάκριση, απομακρύνονται από τους συλλόγους.
Το σχέδιο της συνένωσης των ομοσπονδιών φέρνει την κατάσταση σε ένα ακόμα πιο δύσκολο σημείο. Είναι βέβαιο ότι, τώρα που κάποια από τα αθλήματα δίνουν τη δική τους μάχη για επιβίωση και για συνέχεια πάνω στους άξονες που έχουν τεθεί, η λανθασμένη σύνδεσή τους με τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής μόνο θετικό αντίκτυπο δεν έχει και στην πραγματικότητα αποτελεί αλλοίωση της ταυτότητάς τους...
