Οι επιτυχίες του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού σε συλλογικό επίπεδο είχαν ανεβάσει ψηλά τον πήχη των προσδοκιών για το "Ευρωμπάσκετ 2013", που ολοκληρώνεται σήμερα στη Λιουμπλιάνα της Σλοβενίας, με την... προσγείωση να είναι ανώμαλη. Το να έχεις στόχο ένα μετάλλιο - έστω κι αν δεν το λες - και να τερματίζεις 11ος έχοντας ένα από τα ακριβότερα "ρόστερ", με βάση τα συμβόλαια των παικτών σου στις ομάδες τους, είναι κάτι παραπάνω από... πτώχευση!
Αν πριν το "τζάμπολ" έλεγε κάποιος ότι η Ελλάδα θα νικούσε - κατά σειρά - τη Ρωσία, την Τουρκία και την Ισπανία, αλλά δεν θα έμπαινε καν στην 8αδα της διοργάνωσης, δεν θα μπορούσε να το πιστέψει κανένας. Όπως βέβαια δεν θα πίστευε κανένας την ήττα από τη Φινλανδία, αλλά και ότι θα έχανε η Ελλάδα 60-34 από τη Σλοβενία στο 28', που, αν και "γηπεδούχος", έμεινε τελικά εκτός μεταλλίων.
Το σημαντικότερο πρόβλημα που είχε η φετινή ομάδα, υπό την καθοδήγηση του Αντρέα Τρινκιέρι, ήταν η έλλειψη "φιλοσοφίας". Από την στιγμή που ξεκινούσε στην πεντάδα με τρεις παίκτες του Ολυμπιακού (Σπανούλη, Παπανικολάου, Πρίντεζη) θα μπορούσε να "τρέξει", όπως έκαναν οι ομάδες του Ίβκοβιτς και του Μπαρτζώκα και κατέκτησαν τα δύο τελευταία τρόπαια της Ευρωλίγκα. Όμως, από αιφνιδιασμούς... μηδέν!
Αν πάλι ήθελε να παίξει "κοντρόλ" μπάσκετ, θα μπορούσε να τροφοδοτήσει καλύτερα τους "ψηλούς" και να έχει κι έναν δεύτερο κλασικό σέντερ μετά τον Μπουρούση (ο αποκλεισμός του Βουγιούκα είναι ένα ερωτηματικό). Αντίθετα επιλέχθηκε ο άπειρος Καββαδάς ("για να αντιμετωπίσει τον Μαρκ Γκασόλ" πιθανώς στον... τελικό), νικήσαμε την Ισπανία, αλλά χάσαμε τη μάχη κοντά στα καλάθια από... κοντύτερες ομάδες, όπως η Φινλανδία αλλά και τη Σλοβενία, που μας πήρε 21 επιθετικά ριμπάουντ!
Ο Τρινκιέρι "έστηνε" την ομάδα σε σχέση με τον αντίπαλο, αντί να κάνει η εθνική μας το "δικό" της παιχνίδι. Δυστυχώς, κάτι τέτοιο δεν υπήρχε, ακόμη και στις νίκες στο ξεκίνημα της διοργάνωσης. Η μπάλα ήταν στα 10 από τα 24 δευτερόλεπτα στα χέρια του Βασίλη Σπανούλη, οι αντίπαλοι είχαν βασικά την προσοχή τους στον "Kill Bill" και οι επιθέσεις έβγαιναν με... άγχος και χωρίς προγραμματισμό. Μόνο όταν παίζαμε καλή άμυνα και βρίσκαμε "εκτός ισορροπίας" την άμυνα των αντιπάλων, τότε είχαμε και "εύκολα" καλάθια...
Κορυφαίος ο... Καϊμακόγλου!
Η "Fibaeurope" καθιέρωσε ένα νέο νέο σύστημα αξιολόγησης των παικτών στην στατιστική το οποίο μετρά τη διαφορά στο σκορ, την ώρα που ο παίκτης βρίσκεται στο παρκέ. Με βάση αυτή την αξιολόγηση, πολυτιμότερος παίκτης της εθνικής φαίνεται να είναι ο Κώστας Καϊμακόγλου, που είχε το μεγαλύτερο σύνολο θετικής διαφοράς (68) στα οκτώ παιχνίδια, ενώ είναι και ο μοναδικός παίκτης μας, που και στα τρία ματς της δεύτερης φάσης, όταν έμπαινε στο γήπεδο η Ελλάδα... νικούσε.
Με βάση αυτή την αξιολόγηση ακολουθούν οι Περπέρογλου (54), Μπουρούσης (38), Σλούκας (30), Ζήσης (27), Μπράμος (8), Σπανούλης (7), Μαυροκεφαλίδης (6), ενώ αρνητικό "πρόσημο" έχουν οι Φώτσης (9), Καββαδάς (9), Πρίντεζης (33) και Παπανικολάου (36).
