Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ανακοινώθηκε η θέσπιση νέου βραβείου από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου με την ονομασία FIFA Peace Prize - Football Unites the World, το οποίο θα απονεμηθεί για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της κλήρωσης της τελικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026, που θα πραγματοποιηθεί τον επόμενο μήνα στην Ουάσιγκτον. Υπάρχει πολύ μεγάλη συζήτηση γύρω από τον υποψήφιο για την κατάκτησή του και πολλοί θεωρούν πως αυτός θα είναι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Πρόκειται, ξεκάθαρα, για μια «χάρη» που ο φίλος του Τραμπ Τζιάνι Ινφαντίνο καλείται να φέρει εις πέρας. Και αν αυτό δεν είναι μια ξεκάθαρα πολιτικών συμφερόντων κίνηση, τότε τι είναι;

Μέσα σε αυτό το τοπίο έρχεται να... επικαιροποιηθεί ως υπαρκτό ενδεχόμενο η επιθυμία της Ρωσίας να πραγματοποιήσει το δικό της Παγκόσμιο Κύπελλο, καθότι αποκλεισμένη, ως γνωστόν, από τη FIFA. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, η ρωσική ομοσπονδία σχεδιάζει ένα παράλληλο τουρνουά στο οποίο θα συμμετάσχουν οι χώρες που δεν προκρίθηκαν στο επίσημο World Cup 2026 ή που έχουν αποκλειστεί. Το τουρνουά σχεδιάζεται να περιλαμβάνει 8-12 ομάδες, ενώ αναφέρονται ως δυνάμει συμμετέχουσες χώρες όπως η Ελλάδα, η Σερβία, ομάδες από Αφρική, Ασία, Λατινική Αμερική όπως Νιγηρία, Καμερούν, Κίνα, Χιλή, Περού κ.λπ. Οι αγώνες θα διεξαχθούν στη Ρωσία και ταυτόχρονα με το επίσημο Παγκόσμιο Κύπελλο στη Βόρεια Αμερική, έτσι ώστε να σταλεί το μήνυμα που ο Βλ. Πούτιν θα ήθελε να στείλει όχι μόνο στα όργανα του ποδοσφαίρου αλλά και σε κάθε άλλο «πόλο», αθλητικό ή όχι.

Όπως είναι γνωστό, η Ρωσία παραμένει αποκλεισμένη από διεθνείς διοργανώσεις μετά την εισβολή στην Ουκρανία το 2022. Οι σύλλογοι και η Εθνική Ομάδα λειτουργούν σε μια περιφερειακή «ποδοσφαιρική φούσκα» παίζοντας φιλικούς αγώνες μακριά από το προσκήνιο και στερούμενοι παγκόσμιας προβολής, επίσημων διοργανώσεων και φυσικά των εσόδων που θα είχαν αν συμμετείχαν σε επίσημες διοργανώσεις. Αυτή η αθλητική περιθωριοποίηση επιδεινώνεται από την πολιτική απομόνωση, καθώς η FIFA και η UEFA διατηρούν το βέτο τους χωρίς σαφείς ενδείξεις για άμβλυνση της παρούσας κατάστασης. Έτσι, αν τελικά υπάρξει μια παράλληλη με το World Cup ποδοσφαιρική διοργάνωση από τη Ρωσία και στη Ρωσία, θα πρόκειται για ένα σχέδιο με σημαντικές διπλωματικές εκφάνσεις και με στόχο να ασκήσει πίεση στη FIFA και να προετοιμάσει την επιστροφή της στην παγκόσμια σκηνή.

Ωστόσο, πόσο εύκολο θα ήταν να πραγματοποιηθεί μια τέτοιου είδους και σκοπιμότητας διοργάνωση; Καθόλου εύκολο. Και αυτό διότι, ως αποκλεισμένη από την Παγκόσμια Ομοσπονδία, η Ρωσία δεν μπορεί να διοργανώσει αγώνες στους οποίους θα συμμετάσχουν άλλα μέλη της FIFA. Επίσης, οι ομοσπονδίες που ενδεχομένως θα κληθούν να πουν το «ναι» στον Βλ. Πούτιν όχι μόνο θα κινδυνεύουν να βρεθούν στο στόχαστρο του Ινφαντίνο αλλά ενδέχεται να υποστούν και οι ίδιες κάποια τιμωρία. Εκτός όλων των παραπάνω, θα βρεθούν ενδεχομένως και εμπλεκόμενες σε ένα διπλωματικό παιχνίδι με διαστάσεις που θα ξεφεύγουν του αθλητισμού. Ας πάρουμε ως παράδειγμα την Ελλάδα, την Εθνική Ομάδα και την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να δεχτούν να μπουν σε μια τέτοια διαδικασία να έρθουν σε κόντρα με την Παγκόσμια Ομοσπονδία της οποίας είναι μέλος, την ώρα μάλιστα που δεν θα είχε και την πολιτική κάλυψη για να το πράξει.

Είναι ξεκάθαρο ότι η Ρωσία δοκιμάζει την αντίδραση της FIFA και θέλει να υπενθυμίσει με εμφατικό τρόπο ότι παραμένει ένας σημαντικός παράγοντας στην παγκόσμια αθλητική σκηνή. Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση θα χρειαστεί ισχυρές συμμαχίες και μόνο αν προχωρήσει το σχέδιό της θα είναι εφικτό να διαπιστωθεί σε ποιο βαθμό θα κοντραριστούν κράτη και ομοσπονδίες και θα ταράξουν τα ισχυρά «νερά» της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.