Ενα ενδεχόμενο που πριν από λίγα χρόνια ουδείς θα μπορούσε να διανοηθεί φαντάζει, πλέον, πιθανό και δεν είναι άλλο από μία απεργιακή κινητοποίηση των διάσημων ποδοσφαιριστών που αγωνίζονται στις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης. Η υπερεντατικοποίηση των υποχρεώσεων των «αστεριών» της «στρογγυλής θεάς» θεωρείται μη διαχειρίσιμη από τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές, οι οποίοι αντιμετωπίζουν μια άνευ προηγουμένου πραγματικότητα που δεν τους επιτρέπει παρά ελάχιστες ημέρες ξεκούρασης τον χρόνο. Βέβαια, πολλοί θα σχολιάσουν πως οι τεράστιες οικονομικές απολαβές των σούπερ σταρ του ποδοσφαίρου ίσως αμβλύνουν τη σκληρή εργασιακή συνθήκη που βιώνουν, ωστόσο δεν παύουν να είναι εργαζόμενοι σε μια τεράστια βιομηχανία και παραμένουν το απόλυτα εκμεταλλεύσιμο «υποπροϊόν».
Τις πρώτες ημέρες του Σεπτεμβρίου η Παγκόσμια Ένωση Παικτών (σ.σ.: FIFPro) δημοσιοποίησε τα αποτελέσματα μιας έρευνας, σύμφωνα με τα οποία το ολοένα και πιο γεμάτο ποδοσφαιρικό ημερολόγιο έχει αφήσει σε ορισμένους παίκτες μόλις 12% χρόνο για ξεκούραση, κάτι που ισοδυναμεί με λιγότερο από μία ημέρα άδεια την εβδομάδα. Αξίζει κάπου εδώ να σημειωθεί ότι η σωματική καταπόνηση, που σε αρκετές περιπτώσεις ξεπερνά τις ιατρικές υποδείξεις, θέτει σε κίνδυνο την υγεία των ποδοσφαιριστών. Η έρευνα στηρίχθηκε σε στοιχεία που αφορούσαν την περίοδο 2023-24 και συγκεκριμένα ανέφερε ότι το 54% των 1.500 παικτών που παρακολουθήθηκαν αντιμετώπισε υψηλές απαιτήσεις φόρτου εργασίας, ενώ σε πολλές περιπτώσεις υπήρξε υπέρβαση των ιατρικών συστάσεων. Ένα ποσοστό 31% των ποδοσφαιριστών συμμετείχε σε υποχρεώσεις των ομάδων του, που σχετίστηκαν με περισσότερα από 55 παιχνίδια, και το 17% αγωνίστηκε σε πάνω από 55 αγώνες. Περίπου το 30% εμφανίστηκε σε τουλάχιστον έξι συνεχόμενες εβδομάδες, που περιλάμβαναν δύο ή περισσότερους αγώνες.
Τη σεζόν που διανύουμε και οι τρεις ευρωπαϊκές διοργανώσεις έχουν επεκταθεί σε 36 ομάδες και τα ευρωπαϊκά συνδικάτα-μέλη της FIFPro έχουν ξεκινήσει νομικές ενέργειες κατά της FIFA για το διευρυμένο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων ανδρών 32 ομάδων, που ξεκινά τον ερχόμενο Ιούνιο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι διεθνείς αγώνες, με ομάδα ή χώρα, αντιπροσωπεύουν το 30% των αγώνων για τους παίκτες: «Το χάσμα μεταξύ εκείνων που σχεδιάζουν και προγραμματίζουν πολύπλοκες διεθνείς διοργανώσεις και εκείνων που παίζουν και τους βιώνουν δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερο» δήλωσε ο Αλεξάντερ Μπίλεφελντ, διευθυντής της παγκόσμιας πολιτικής και στρατηγικών σχέσεων της FIFPro, και ακριβώς αυτό είναι το μεγάλο ζήτημα.
«Πρέπει να ξεκουραζόμαστε»
Την προηγούμενη εβδομάδα ο διεθνής Ισπανός άσος Ρόδρι είπε χαρακτηριστικά: «Σε έναν αριθμό αγώνων ανάμεσα σε 40 και 50 οι παίκτες μπορούν να αποδίδουν στο υψηλότερο επίπεδο. Μετά πέφτεις, γιατί δεν είναι δυνατόν να διατηρήσεις το ίδιο επίπεδο φυσικής κατάστασης. Πρέπει να διαφυλάξουμε τους εαυτούς μας, είμαστε τα κύρια πρόσωπα αυτού του αθλήματος ή αυτής της επιχείρησης, μικρή σημασία έχει πώς θα το ονομάσετε. Αν ο κόσμος θέλει να βλέπει καλύτερο ποδόσφαιρο, πρέπει να έχουμε την ευκαιρία να ξεκουραζόμαστε. Όσο αυξάνεται ο αριθμός των αγώνων τόσο πέφτουν το επίπεδο και η ποιότητα».
Ο άσος της Μάντσεστερ Σίτι, που πέρυσι αγωνίστηκε σε σχεδόν 60 επίσημα παιχνίδια του αγγλικού συλλόγου και της Εθνικής Ισπανίας, ρωτήθηκε σχετικά με το ενδεχόμενο απεργίας και η απάντησή του άνοιξε μια συζήτηση που θεωρείται σίγουρο ότι θα έχει και συνέχεια: «Αν αυτό συνεχιστεί, σε κάποια στιγμή δεν θα υπάρχουν άλλες επιλογές. Δεν ξέρω τι θα συμβεί, αλλά σε κάθε περίπτωση είναι κάτι που μας ανησυχεί, γιατί εμείς είμαστε εκείνοι που υποφέρουν».
«Δεν μας ακούνε»
«Συμφωνώ με όλα όσα είπε ο Ρόδρι» δήλωσε από την πλευρά του ο 25χρονος άσος της Μπαρτσελόνα Ζιλ Κουντέ, για να συμπληρώσει: «Το ημερολόγιο γίνεται μεγαλύτερο κάθε χρόνο, έχουμε περισσότερους αγώνες και λιγότερο χρόνο. Το λέμε εδώ και πολύ καιρό και κανείς δεν μας δίνει σημασία. Ούτε οι παίκτες ούτε οι προπονητές ακούγονται. Θα έρθει μια στιγμή που θα πρέπει να κάνουμε απεργία, γιατί είναι ο μόνος τρόπος για όσους αποφασίζουν να μας καταλάβουν. Παίρνουμε όλο και περισσότερα ρίσκα, υπάρχουν περισσότεροι τραυματισμοί γιατί υπάρχει λιγότερος χρόνος άδειας. Τώρα, με το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, θα φτάσουμε περίπου τους 70 αγώνες ανά σεζόν, κάτι που είναι τρελό».
Σήμα κινδύνου και από τον αντιπρόεδρο της UNFP (Ένωση Ποδοσφαιριστών Γαλλίας) Νταβίντ Τεριέ: «Σας λέμε εδώ και έξι χρόνια ότι υπάρχει πρόβλημα και οι απαντήσεις που δώσατε είναι να παρατείνετε τις διοργανώσεις. Αυτό δεν είναι αποδεκτό. Δεν υπάρχουν συντονισμένη εργασία μεταξύ των διοικητικών οργάνων, καμία αξιολόγηση κινδύνου για τους παίκτες, καμία εγγύηση υγείας». Και έφερε ως παράδειγμα τον Πέδρι: «Ο Πέδρι είχε μια σεζόν με 70 ματς (σε ηλικία 17-18 ετών), αλλά δεν μπορεί πλέον να το κάνει γιατί ταλαιπωρείται συνεχώς από τραυματισμούς. Καταστρέφουμε τις καριέρες τους και με τη σειρά μας καταστρέφουμε την παράσταση. Οι παίκτες δεν τολμούν να μιλήσουν δημόσια για την επαγγελματική εξασθένηση. Δεν θέλουν να πουν ότι έχουν αδυναμία και την κρύβουν από φόβο μήπως χάσουν τη θέση τους. Πολλοί παίκτες μας λένε ότι αυτό δεν είναι πλέον δυνατό. Με αυτό το πρόγραμμα τα προβλήματα για τους παίκτες είναι σωματικά και ψυχολογικά».
