Το βράδυ της 9ης Μαΐου αποσαφηνίστηκαν οριστικά τα ζευγάρια των φετινών τελικών στις τρεις διασυλλογικές διοργανώσεις της UEFA, με τις τελευταίες εκκρεμότητες που υπήρχαν να κλείνουν. Έτσι, για το UEFA Champions League θα αναμετρηθούν το Σάββατο 1 Ιουνίου στο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου η Ρεάλ Μαδρίτης με την Μπορούσια Ντόρτμουντ, για το UEFA Europa League την Τετάρτη 22 Μαΐου στο Δουβλίνο η Αταλάντα με την Μπάγερ Λεβερκούζεν και για το UEFA Conference League την Τετάρτη 29 Μαΐου στην Αθήνα ο Ολυμπιακός με τη Φιορεντίνα. Πρόκειται για την πρώτη συμμετοχή ελληνικής ομάδας σε ευρωπαϊκό τελικό μετά το μακρινό 1971, όταν ο Παναθηναϊκός είχε αντιμετωπίσει στο Γουέμπλεϊ τον Άγιαξ στο πλαίσιο του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, και δεύτερη συνολικά στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Τις έξι θέσεις των τριών φετινών τελικών λοιπόν έχουν καταλάβει μία ισπανική ομάδα, δύο γερμανικές, δύο ιταλικές και μία ελληνική. Μια τέτοια εξέλιξη μας δίνει την ευκαιρία να θυμηθούμε τι έχει γίνει σε ανάλογες περιστάσεις από την αρχή της τρέχουσας δεκαετίας, δηλαδή από το 2020 και ύστερα.
Οι συμμετοχές την περίοδο 2019-2024
Την αγωνιστική περίοδο 2019-2020 (που είχε σημαδευτεί από την πανδημία και οι διοργανώσεις ολοκληρώθηκαν σε ειδικές συνθήκες) οι δύο τελικοί ήταν οι εξής:
* Champions League: Μπάγερν Μονάχου-Παρί Σεν Ζερμέν (1-0)
* Europa League: Σεβίλλη-Ίντερ (3-2)
Βρέθηκαν δηλαδή στους τελικούς μία γερμανική, μία γαλλική, μία ισπανική και μία ιταλική ομάδα, οπότε υπήρξε ποικιλία.
Την αγωνιστική περίοδο 2020-2021 οι δύο τελικοί ήταν οι εξής:
* Champions League: Τσέλσι-Μάντσεστερ Σίτι (1-0)
* Europa League: Βιγιαρεάλ-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (1-1, 11-10 στα πέναλτι)
Βρέθηκαν δηλαδή στους δύο τελικούς τρεις αγγλικές και μία ισπανική ομάδα, με τους Άγγλους να πραγματοποιούν μια θορυβώδη ολική επαναφορά μετά την παταγώδη για τα μέτρα τους αποτυχία της προηγούμενης σεζόν.
Την αγωνιστική περίοδο 2021-2022 τα ζευγάρια των τριών πια τελικών, αφού προστέθηκε το UEFA Conference League, ήταν τα εξής:
* Champions League: Ρεάλ Μαδρίτης-Λίβερπουλ (1-0)
* Europa League: Άιντραχτ Φρανκφούρτης-Ρέιντζερς (1-1, 5-4 στα πέναλτι)
* Conference League: Ρόμα-Φέγενορντ (1-0)
Βρέθηκαν δηλαδή στους τελικούς μία ισπανική, μία αγγλική, μία γερμανική, μία σκωτσέζικη, μία ιταλική και μία ολλανδική ομάδα, σε μια συγκυρία με έξι διαφορετικές χώρες να καταλαμβάνουν από μία θέση.
Την αγωνιστική περίοδο 2022-2023 τα ζευγάρια των τελικών ήταν τα εξής:
* Champions League: Μάντσεστερ Σίτι-Ίντερ (1-0)
* Europa League: Σεβίλλη-Ρόμα (1-1, 4-1 στα πέναλτι)
* Conference League: Γουέστ Χαμ-Φιορεντίνα (2-1)
Βρέθηκαν δηλαδή στους τελικούς δύο αγγλικές, τρεις ιταλικές και μία ισπανική ομάδα, με μια δυναμική επανεμφάνιση των Ιταλών σε μια αγωνιστική περίοδο που θύμισε, κατ’ αναλογία, τη χρυσή γι’ αυτούς δεκαετία του 1990.
Φέτος, εκτός από τη σπάνια συγκυρία που συνιστά η ιδιαιτερότητα της ελληνικής συμμετοχής, βλέπουμε ότι οι Ιταλοί παρέμειναν ξανά σε υψηλό επίπεδο, ενώ οι Γερμανοί έδωσαν δυναμικά το «παρών» τους σε μια χρονιά που θα ολοκληρωθεί το καλοκαίρι με ένα Euro εθνικών ομάδων το οποίο θα το φιλοξενήσουν οι ίδιοι. Παραλίγο δε να έχουν και δεύτερη ομάδα στον τελικό του UEFA Champions League, αλλά η Μπάγερν Μονάχου λύγισε στις καθυστερήσεις του επαναληπτικού με τη Ρεάλ στη Μαδρίτη, ενώ σε κάθε περίπτωση η παρουσία μιας ισπανικής ομάδας σε κάποιον τελικό ακούγεται και είναι πολύ λογική συνθήκη, ειδικά όταν μιλάμε για τη 14 φορές πρωταθλήτρια Ευρώπης Ρεάλ Μαδρίτης.
Πανσπερμία χωρών
Συνολικά σ’ αυτά τα πέντε χρόνια παρατηρούμε μια πανσπερμία, με οκτώ χώρες (Αγγλία, Ισπανία, Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία, Ολλανδία, Σκωτία, Ελλάδα) να έχουν δει τουλάχιστον μία ομάδα τους σε τελικό κάποιου ευρωπαϊκού Κυπέλλου. Αυτή η ποικιλία είναι μια ευχάριστη συγκυρία και δείχνει ότι μπορεί τη μία χρονιά να κυριαρχήσει μία χώρα, αλλά την άλλη οι ομάδες της να «τα βρουν μπαστούνια». Θυμίζουμε ότι στο UEFA ranking στις πρώτες οκτώ θέσεις βρίσκονται κατά σειρά η Αγγλία, η Ιταλία, η Ισπανία, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ολλανδία, η Πορτογαλία και το Βέλγιο. Παρατηρούμε επίσης ότι δύο χώρες με υψηλή βαθμολογία, όπως η Πορτογαλία και το Βέλγιο, δεν μπόρεσαν στη δεκαετία που τρέχει από το 2020 να βάλουν ούτε μία ομάδα τους σε τελικό. Αντιθέτως, το πέτυχαν η 11η Σκωτία και η 16η Ελλάδα.
Στόχος για τα επόμενα χρόνια, που θα αποφέρει πολλαπλά κίνητρα και οφέλη για όσο το δυνατόν περισσότερους ευρωπαϊκούς συλλόγους, θα πρέπει να είναι να μπορούν να μπαίνουν στο παιχνίδι των διακρίσεων περισσότερες ομάδες και από άλλες χώρες, πέρα από αυτές που κάθε χρόνο καταφέρνουν να έχουν εκπροσώπους σε τελικούς, ημιτελικούς και προημιτελικούς. Ή και να ξεπεταχτούν καινούργιες δυνάμεις ακόμα και από τις ισχυρές χώρες, όπως π.χ. η Τζιρόνα. Μένει να αποδειχτεί αν τα καινούργια format διεξαγωγής των τριών ευρωπαϊκών Κυπέλλων που καθιέρωσε η UEFA θα μπορέσουν να συμβάλουν σε κάτι τέτοιο ή όχι.
