Το τελευταίο αντίο λένε οι Βραζιλιάνοι στον «βασιλιά» του ποδοσφαίρου Πελέ.
H σορός του μεταφέρθηκε στο στάδιο «Vila Belmiro» της Σάντος και εξελίσσεται το λαϊκό προσκύνημα.
Οι πόρτες του γηπέδου Vila Belmiro, της Σάντος, άνοιξαν στις 15:00 ώρα Ελλάδας για το 24ωρο λαϊκό προσκύνημα στον Πελέ. Όταν τους επέτρεψαν να μπουν, οι οπαδοί επευφημούσαν και άρχισαν να φωνάζουν «Πελέ, Πελέ, Πελέ!».
Τρία μεγάλα πανό τοποθετήθηκαν στις εξέδρες του γηπέδου: το ένα δείχνει τον Πελέ από πίσω με τη φανέλα «10», ενώ τα άλλα γράφουν: «Ζήτω ο βασιλιάς», «Πελέ 82 ετών» και «Ο μόνος άνθρωπος που σταμάτησε έναν πόλεμο».
Η ταφή θα γίνει στο «Memorial Necropole Ecumenica», ένα κτίριο-νεκροταφείο 14 ορόφων που περιλαμβάνει επίσης έναν καταρράκτη και ένα μουσείο αυτοκινήτων.
Δεκάδες στεφάνια, που στάλθηκαν από προσωπικότητες του ποδοσφαίρου όπως ο σταρ της Παρί ΣΖ, Νεϊμάρ ή ξένοι σύλλογοι όπως η Ρεάλ Μαδρίτης τοποθετήθηκαν γύρω από το φέρετρο, προστατευμένα κάτω από μια μεγάλη λευκή σκηνή.
Από τους πρώτους που τον αποχαιρέτησαν, ο πρόεδρος της FIFA, Τζιάνι Ινφαντίνο, ο οποίος ήρθε ειδικά στη Βραζιλία για να αποτίσει φόρο στον Πελέ.
Παρών ήταν και ο πρόεδρος της νοτιοαμερικανικής συνομοσπονδίας ποδοσφαίρου (Conmebol), Αλεχάντρο Ντομίνγκες, που βρισκόταν στο πλευρό της συζύγου του Πελέ, Μάρσια Αόκι.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πελέ / Από τις αλάνες της Βραζιλίας, στην κορυφή του κόσμου - Η πορεία του «μαύρου διαμαντιού»
Ο Πελέ των Παγκοσμίων Κυπέλλων
Ο θάνατός του «έκλεισε» μία ολόκληρη εποχή του ποδοσφαίρου άλλων ημερών. Έδωσε μία πολύμηνη μάχη, έχοντας αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα υγείας και μπαίνοντας -ξανά- στο νοσοκομείο στις 29 Νοεμβρίου, με λοίμωξη του αναπνευστικού, προκειμένου να επανεξετάσουν οι γιατροί την αγωγή του για την αντιμετώπιση του καρκίνου παχέος εντέρου, με τον οποίο διαγνώστηκε το Σεπτέμβριο του 2021.
Θα είναι εκείνος που τα βιβλία της ιστορίας του ποδοσφαίρου θα εξακολουθούν να γράφουν πως είναι ο ποδοσφαιριστής με τις περισσότερες νίκες στο Παγκόσμιο Κύπελλο, αφού τρεις φορές πανηγύρισε την κατάκτησή του.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, στη Χιλή και σε ηλικία 21 ετών, κέρδισε το δεύτερο τίτλο, αν κι ένας τραυματισμός στη βουβωνική χώρα στο δεύτερο ματς της διοργάνωσης τον ανάγκασε στη συνέχεια να μείνει μακριά από τους αγώνες και παρόλο που προσπάθησε, δεν μπορούσε να παίξει. Στον τελικό η Βραζιλία νίκησε με 3-1 την τότε Τσεχοσλοβακία.
Ο Πέλε στο πέρασμα των χρόνων τέθηκε σε σύγκριση με τους άλλους μεγάλους στην Ιστορία του ποδοσφαίρου, Ντι Στέφανο, Κρόιφ, Μαραντόνα και τους... νεότερους Μέσι και Κριστιάνο Ρονάλντο. Σίγουρα αυτή η σύγκριση μεταξύ τους δεν είναι μόνο άδικη, αλλά και αδύνατη, όπως υπογράμμισε πρόσφατα η ισπανική εφημερίδα Marca: διαφορετικά χρόνια, γήπεδα, διαιτησία, μπάλες, φυσική ικανότητα. Άλλωστε το ποδόσφαιρο είναι διαφορετικό, και τίποτα δεν είναι το ίδιο, σε οποιοδήποτε είδος ζωής, όπως πριν από 50 χρόνια.
Πάντως σίγουρα λίγοι είναι εκείνοι που αμφισβητούν την ιστορική αξιοπιστία του Σέζαρ Λουίς Μενότι, παγκόσμιου πρωταθλητή το 1978 με την Αργεντινή, που υποστήριξε, παρά το γεγονός ότι στην... συζήτηση «συμμετείχαν» τρεις Αργεντινοί: «Αυτός, για εμένα, ήταν ο καλύτερος στην Ιστορία. Ο Πελέ είχε τα πάντα, δεν του έλειπε τίποτα: μια προνομιακή σωματική διάπλαση, ένας παίκτης που κέρδιζε τις μονομαχίες, ηγέτης σαν τους θεούς... Ήταν ο μεγαλύτερος, ο καλύτερος όλων των εποχών».
Εκείνος έχει πει: «Ο κόσμος με ρωτάει πότε θα γεννηθεί ο νέος Πελέ. Ποτέ! Οι γονείς μου έκλεισαν το εργοστάσιο παραγωγής. Όταν ο Μέσι βάλει 1.283 γκολ σαν εμένα και πάρει τρία Μουντιάλ, το βλέπουμε», τόνιζε συχνά.
«Στις 19 Νοεμβρίου 1969 σημείωσα το 1000ο γκολ μου στο Μαρακανά, έχω ακόμα την μπάλα. Εζησα μερικές σημαντικές στιγμές με όλους», ανέφερε.
