ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΠΑΝΤΑΖΙΔΗ
Το άλμα επί κοντώ είναι το πιο δύσκολο από τα αγωνίσματα του στίβου, καθώς εκτός από την ταχύτητα, τη δύναμη και την αλτικότητα χρειάζεται πολύ μεγάλη τεχνική εξειδίκευση. Διαχρονικά οι συνθήκες στην Ελλάδα δεν ήταν οι καλύτερες για την ανάπτυξη του επί κοντώ, αλλά κατά έναν περίεργο τρόπο η χώρα μας έβγαζε κατά περιόδους πολύ καλούς επικοντίστες, με αποκορύφωμα αυτήν την περίοδο, όπου δύο Ελληνίδες και δύο Έλληνες βρίσκονται μέσα στους κορυφαίους του κόσμου (ο ένας στην κατηγορία του).
Ο Έλληνας πρωταθλητής που άνοιξε πρώτος τον δρόμο των επιτυχιών στο άλμα επί κοντώ ήταν μεταπολεμικά ο Ρήγας Ευσταθιάδης. Αναδείχθηκε επτά φορές πανελληνιονίκης ως αθλητής του Παναθηναϊκού, είχε ατομικό ρεκόρ 4.30μ. με μεταλλικό κοντάρι, ενώ το 1952 κατέρριψε το παγκόσμιο στρατιωτικό ρεκόρ με 4.27μ. Ήταν τέτοια τα κατορθώματα του, που προς τιμή μου δημιουργήθηκε σύλλογος στη Θεσσαλονίκη με την επωνυμία "Ρήγας" και ιδιαίτερη ειδίκευση στο επί κοντώ με "δάσκαλο" τον Φώτη Κατσίκα.
Λίγα χρόνια αργότερα έλαμψε το άστρο του Γιώργου Ρουμπάνη, που κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956 στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, με άλμα στα 4.50μ. Αυτό ήταν και το πρώτο μετάλλιο που έπαιρνε η Ελλάδα μετά από 44 χρόνια. Ο Ρουμπάνης ήταν αθλητής του Πανελληνίου Γ.Σ., όπως κι ο Κώστας Τσικλητήρας, που είχε κατακτήσει τέσσερα μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1908 και του 1912 και γι' αυτό ο μεγάλος αθηναϊκός σύλλογος απέκτησε το προσωνύμιο "ο σύλλογος των Ολυμπιονικών".
Την... σκυτάλη των μεγάλων Ελλήνων επικοντιστών πήρε τη δεκαετία του '60 ένας άλλος αθλητής του Παναθηναϊκού, με καταγωγή από τα Τρίκαλα, ο Χρήστος Παπανικολάου. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 στο Μεξικό πέτυχε πανελλήνιο ρεκόρ με 5.40μ., αλλά πήρε την 4η θέση, αλλά έναν χρόνο αργότερα έγινε ο πρώτος Έλληνας που κατέρριψε παγκόσμιο ρεκόρ, με άλμα στα 5.49μ. στο στάδιο Καραϊσκάκη. Στην εποχή του ήταν με διαφορά ο καλύτερος αθλητής μεταξύ όλων των αθλημάτων και γι΄αυτό αναδείχθηκε κορυφαίος της χρονιάς στο δημοψήφισμα του ΠΣΑΤ πέντε φορές (1965, 1966, 1967, 1968, 1970)!
Με τέτοια... προϊστορία ίσως δεν είναι τυχαίο ότι στα δύο πρώτα "Ντάιμοντ Λιγκ" της IAAΦ, την πρώτη θέση στο επί κοντώ πήραν Έλληνες. Ο Κώστας Φιλιππίδης πέρασε τα 5.75μ. στο Ντόχα, ενώ η Νικόλ Κυριακοπούλου τα 4.73μ. στη Σαγκάη. Η επίδοση της Κυριακοπούλου είναι πανελλήνιο ρεκόρ στον ανοιχτό στίβο και καλύτερη φετινή επίδοση στον κόσμο, με την Κατερίνα Στεφανίδη, που ήρθε δεύτερη στη Σαγκάη με 4.58μ., να έχει την τρίτη καλύτερη φετινή επίδοση με 4.71μ.
Το ότι οι τρεις αυτοί Έλλήνες δεν βρίσκονται συγκυριακά στην "κορυφή του κόσμου", αποδεικνύεται κι από το γεγονός ότι ο Φιλιππίδης (αθλητής του Πανελλήνιου Γ.Σ. κι αυτός) είχε γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής πέρσι στον κλειστό στίβο, η Κατερίνα Στεφανίδη αναδείχθηκε "αργυρή" στα τελευταία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα ανοιχτού (πέρσι) και κλειστού (φέτος) στίβου, ενώ η Νικόλ Κυριακοπούλου είχε φέτος και τη δεύτερη καλύτερη επίδοση στον κόσμο στον κλειστό στίβο (4.80μ., με 4.77μ. της Στεφανίδη).
Το... καρέ των σημαντικών Ελλήνων αλτών του επί κοντώ συμπληρώνει ένα παιδί που ακόμη είναι 15,5 χρόνων (γεννημένος στις 20 Οκτωβρίου του 1999), γιός παλιού πρωταθλητή στο δέκαθλο, ο Μανώλης Καραλής, που πέρασε στους αγώνες του Συντάγματος τα 5.24μ. και είναι αυτή την στιγμή δεύτερος στον κόσμο στην ηλικία των παίδων! Ο Καραλής, που πέρσι είχε ατομικό ρεκόρ "μόλις" 4.70μ., κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ παίδων, που είχε με 5.22μ. ο Κώστας Φιλιππίδης από το 2003. Κι έπεται συνέχεια...
