Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ
Καλώς ήλθατε στην εποχή της αντίστασης
Η "Στάση Σύνταγμα" και οι καταλήψεις σε όλο τον κόσμο απαντούν στην καθολική συνειδητοποίηση ότι η δημοκρατία δεν λειτουργεί. Οι επιθέσεις των οικονομικών και πολιτικών ελίτ στη δημοκρατία είναι συνεχείς, βίαιες και κλιμακούμενες. Ο έλεγχος των κομμάτων από το μεγάλο κεφάλαιο, η συνεχής και ατιμώρητη διαφθορά, ο εκβιαστικός και αποβλακωτικός ρόλος των ΜΜΕ, η υπολειτουργία των κομμάτων και οι υπερεξουσίες των ηγεσιών τους αποτελούν κοινούς τόπους των εγχειριδίων πολιτικής επιστήμης.
Η πολιτική αδιαφορία, η παθητικότητα των πολιτών είναι βασικό χαρακτηριστικό της λεγόμενης "μετα-πολιτικής" κατάστασης. Η πολιτική κλείνει όταν όλες οι μεγάλες αποφάσεις παίρνονται από τεχνοκράτες (ντόπιους ή τροϊκανούς) και η συμμετοχή των ενεργών πολιτών αποθαρρύνεται ή αποκλείεται.
Οι καταλήψεις είναι η απάντηση των πολιτών στο δημοκρατικό έλλειμμα του ύστερου καπιταλισμού. Η πρώτη απόφαση της κατάληψης στο Σύνταγμα ήταν: "Δεν φεύγουμε από τις πλατείες αν δεν φύγει η κυβέρνηση, η τρόικα, οι τράπεζες, τα Μνημόνια και εκείνοι που μας εκμεταλλεύονται". Αυτό το πρώτο πληθυντικό, "εμείς", έρχεται σε αντίθεση με το "εκείνοι" και λειτούργησε σαν συντακτική εξουσία. Η δήλωση ορίζει το "εμείς", ποιοι είμαστε και τι θέλουμε, οντολογικά και πολιτικά, δρώντας ταυτόχρονα στον εξωτερικό κόσμο και στα μέλη του, αλλάζοντας καθένα και το σύνολο. Μιλούσε εκ μέρους όλου του πληθυσμού, που είχε απορρίψει τη λιτότητα αλλά είχε προδοθεί από τους πολιτικούς. Μιμούνταν και συγχρόνως ανέτρεπε την αρχή της αντιπροσώπευσης και της κρατικής οργάνωσης.
Η άμεση δημοκρατία χαρακτήριζε όλες τις πλευρές της κατάληψης. Ένα περίπλοκο δίκτυο ομάδων εργασίας δημιουργούσε έναν μικρόκοσμο από τις υπηρεσίες που υπάρχουν σε ένα δημοκρατικό κράτος, λειτουργώντας αυστηρά σύμφωνα με το αξίωμα της ισότητας. Οι καταληψίες του Συντάγματος δεν ήταν ο βασανισμένος και θυματοποιημένος πληθυσμός που παρουσίαζαν τα ΜΜΕ. Ήταν ένας αντιστεκόμενος και ενεργός λαός, που εφάρμοζε στην πράξη την άμεση δημοκρατία και προεικόνιζε τις απαραίτητες θεσμικές αλλαγές για τη δημοκρατία που έρχεται.
Μια νέα οργάνωση του χρόνου και του χώρου χαρακτηρίζει τις σύγχρονες αντιστάσεις. Οι εξέγερση του Δεκέμβρη αντέδρασε στη χρονική γραμμικότητα και προβλεψιμότητα. Χρησιμοποίησε τακτικές κίνησης, οπισθοχώρησης και ανασύνταξης, αιφνιδιαστικές εμφανίσεις και flash mobs και εκμεταλλεύτηκε τις ευκαιρίες που προσφέρει ο κυκλικός χρόνος της περιόδου των Χριστουγέννων. Το Σύνταγμα αντέδρασε στην ακαμψία και την οργάνωση του θεσμικού χώρου. Ο χώρος, ο χρόνος και η ένταση είχαν κεντρικό ρόλο. Η τοποθέτηση σε μια πλατεία απέναντι από το Κοινοβούλιο δημιούργησε μια νέα και ρευστή χωροταξική διάταξη της πολιτικής εξουσίας. Ο γραμμικός χρόνος της εργασίας έγινε ο τελεολογικός χρόνος της πολιτικής και αισθητικός πράξης. Τέλος, η ένταση της σωματικής και της συναισθηματικής εγγύτητας δημιούργησε μια κοινή πολιτική επιθυμία, παίρνοντας τα χαρακτηριστικά μιας αναδυόμενης συντακτικής εξουσίας.
Από το άρθρο του Κώστα Δουζίνα, 02/04/2014
