"Οι μισητοί οκτώ" (The Hateful Eight)
Σκηνοθεσία: Κουέντιν Ταραντίνο
Ερμηνεία: Σάμιουελ Λ. Τζάκσον, Κερτ Ράσελ, Τζένιφερ Τζέισον Λι, Ουόλτον Γκόγκινς, Ντέμιαν Μπισίρ, Τιμ Ροθ, Μάικλ Μάντσεν, Μπρους Ντερν, Τσάνινγκ Τέιτουμ
"Μια υπέροχη συνάθροιση, βγαλμένη από την κόλαση, αν πιστεύεις ότι η κόλαση είναι μια καλύβα στη μέση του πουθενά, με χιονοθύελλα τριγύρω...". Λίγα χρόνια μετά τον εμφύλιο πόλεμο, στο χειμωνιάτικο τοπίο του Ουαϊόμινγκ, μια άμαξα μεταφέρει την πιο ετερόκλητη ομάδα ανθρώπων που έχουμε δει σε γουέστερν... Ο κυνηγός επικηρυγμένων Τζον Ρουθ (Κερτ Ράσελ) που οδηγεί την Ντέιζι Ντόμεργκιου (Τζένιφερ Τζέισον Λι), στην κωμόπολη Red Rock ενώπιον της Δικαιοσύνης. Στον δρόμο θα προστεθούν ο ταγματάρχης Μαρκίς Ουόρεν, Αφροαμερικανός που πολέμησε με τους Βόρειους και πλέον έχει γίνει "κεφαλοκυνηγός" (Σάμιουελ Τζάκσον) και ο Κρις Μάνιξ (Γουόλτον Γκόγκινς), που πολέμησε με τους Νότιους και δηλώνει ότι είναι ο νέος σερίφης της περιοχής. Η άμαξα θα σταματήσει στο "πανδοχείο" της Μίνι, στη μέση του πουθενά, όπου αντί για την οικοδέσποινα θα βρουν τέσσερις άνδρες -ανάμεσά τους ένας Βρετανός δήμιος (Τιμ Ροθ) και ένας πρώην στρατηγός των Νοτίων (Μπρους Ντερν). Είναι ακόμη ο «Μεξικάνος» Μπομπ (Ντέμιαν Μπιχίρ), ο οποίος δηλώνει ότι αντικαθιστά την ιδιοκτήτρια όσο εκείνη επισκέπτεται τη μητέρα της, και ο «Γελαδάρης» Τζο Γκέιτζ (Μάικλ Μάντσεν). Καθώς η χιονοθύελλα σαρώνει τα πάντα έξω από το πρωτόγονο πανδοχείο, η εξιστόρηση μετατρέπεται σε "αναμέτρηση κλειστού χώρου", με τους γνωστούς σε "στυλ Ταραντίνο" διαλόγους, που σε ορισμένες περιπτώσεις θυμίζουν παράλληλους μονολόγους και άλλοτε πάλι παράθεση ευφυολογημάτων. Ωστόσο ο σκηνοθέτης ξέρει να επιλέγει ηθοποιούς, τον καθένα για τον πιο "ταιριαστό" ρόλο, και η συνύπαρξη τόσο ταλαντούχων ερμηνευτών είναι πραγματική απόλαυση για τον θεατή. Ακόμη και η τρίωρη διάρκεια της ταινίας ξεπερνιέται χάρη στο κρεσέντο των ερμηνειών, με την κορύφωση να έρχεται, φυσικά, στο "κλείσιμο"...
Επιπλέον, σαράντα χρόνια μετά την ταινία «Ο Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος», ο Ταραντίνο έπεισε τον Ένιο Μορικόνε να γράψει μουσική για γουέστερν!
"Κανένα άλλο κινηματογραφικό είδος δεν έχει μιλήσει καλύτερα για την Αμερική απ' ό,τι το γουέστερν, με έναν υπόγειο τρόπο πάντα. Τα γουέστερν της δεκαετίας του '50 αντανακλούσαν την Αμερική του Αϊζενχάουερ, εκείνα του '70 είναι πολύ πιο κυνικά και αντικαθεστωτικά και μετά στη δεκαετία του '80 επέστρεψαν στον πατριωτισμό, επηρεασμένα από τον Ρέιγκαν. (...) Χαίρομαι που οι άνθρωποι τώρα πια μιλούν για τον συστημικό ρατσισμό, που υπήρχε ανέκαθεν στη χώρα και περνούσε απαρατήρητος. Πρέπει να εκθέσεις την ασχήμια των πραγμάτων πριν αυτά αλλάξουν".
"Το μεγάλο σορτάρισμα" (The Big Short)
Σκηνοθεσία: Άνταμ Μακέι
Ερμηνεία: Μπραντ Πιτ, Κρίστιαν Μπέιλ, Κάρεν Γκίλαν, Ράιαν Γκόσλινγκ, Σελένα Γκομέζ, Μαρίσα Τομέι, Στιβ Καρέλ, Μελίσα Λίο
Ένα περίπλοκο "μάθημα" πολιτικής οικονομίας με κινηματογραφικούς όρους και εξαιρετικές ερμηνείες από τους ηθοποιούς. Όταν ο σκηνοθέτης Άνταμ Μακέι διάβασε το βιβλίο του Μάικλ Λιούις «Το μεγάλο σορτάρισμα» (στην Ελλάδα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος), ενθουσιάστηκε τόσο πολύ, που αποφάσισε να το μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη, παρόλο που είχε καθιερωθεί ως σκηνοθέτης κωμωδιών. Στα τέλη του 2008 έσκασε η φούσκα των ακινήτων στην αμερικανική κτηματαγορά. Οι τιμές των σπιτιών, που είχαν εκτιναχθεί στα ύψη, κατέρρευσαν μέσα σε ελάχιστους μήνες. Μαζί τους παρέσυραν όχι μόνο την αμερικανική αλλά και την παγκόσμια οικονομία οδηγώντας στη χειρότερη κρίση των τελευταίων 80 ετών.
Τέσσερις outsiders μικροεπενδυτές (ένας αθυρόστομος αναλυτής, ένας αντικοινωνικός νευρολόγος με γυάλινο μάτι, δυο πιτσιρικάδες μικροεπενδυτές που έστησαν επενδυτικό κεφάλαιο στο γκαράζ του σπιτιού τους κι ένας τραπεζίτης που "αξιοποίησε" μια πληροφορία), αντιλαμβάνονται αυτό που οι "ειδικοί" αλλά και η αμερικανική κυβέρνηση δεν ήθελαν να δουν, το επερχόμενο "κραχ"...
Στην ταινία "παρεμβαίνουν" και διασημότητες όπως η ηθοποιός Μάργκο Ρόμπι (από την ταινία "Ο λύκος της Γουόλ Στριτ"), ο τηλεοπτικός σεφ Άντονι Μπουρντέν, η τραγουδίστρια Σελίνα Γκόμεζ και ο οικονομολόγος Ρίτσαρντ Θέιλερ για να μας... εξηγήσουν τα δυσνόητα σημεία της κρίσης...
"Η ιστορία της Ναχίντ" (Nahid)
Σκηνοθεσία: Ίντα Παναχαντέ
Ερμηνεία: Σαρέχ Μπαγιάτ, Πεζμάν Μπαζεγκί, Ναβίντ Μοχάμεντ Ζάντεχ, Μιλάντ Χοσεΐν Πουρ, Πουριά Ραχιμί, Νασρίν Μπαμπαέι
Η Ναχίντ, μια νεαρή διαζευγμένη γυναίκα, ζει με τον γιο της σε μια μικρή πόλη στο Ιράν. Όταν γνωρίζει και ερωτεύεται έναν άνδρα, εκείνος ζητά να την παντρευτεί. Όμως, σύμφωνα με τους κανόνες που ισχύουν στο θεοκρατικό καθεστώς, υπάρχει ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο: Σε περίπτωση διαζυγίου την επιμέλεια του παιδιού έχει ο πατέρας. Ο πρώην σύζυγος της Ναχίντ την έχει παραχωρήσει σε εκείνη υπό τον όρο ότι δεν θα ξαναπαντρευτεί...
Ουμανιστική ματιά σε ένα πραγματικό πρόβλημα της ιρανικής κοινωνίας, που πορεύεται με απίστευτες αντιφάσεις. Η ταινία είναι το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Ίντα Παναχαντέ, που έχει επιλέξει μια "χαμηλόφωνη" προσέγγιση με χαρακτήρες καλά δουλεμένους στο σενάριο. "Η ιστορία της Ναχίντ" έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο παράλληλο πρόγραμμα "Ενα κάποιο βλέμμα" του Φεστιβάλ των Καννών το 2015, όπου απέσπασε ειδικό βραβείο. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο ερμηνεύει η Σαρέχ Μπαγιάτ, που είχε εντυπωσιάσει στην ταινία "Ένας χωρισμός" του Ασγκάρ Φαραντί.
