Της Μαρούλα Πλήκα
Οι βροχές και το κρύο που επικρατούν τις τελευταίες ημέρες στην Ειδομένη δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο τα πράγματα στον καταυλισμό των προσφύγων, εκεί όπου πάνω από 1.000 άτομα διαφόρων εθνικοτήτων έχουν εγκλωβιστεί στην ουδέτερη ζώνη των συνόρων Ελλάδας - ΠΓΔΜ και ουδείς, πλην των αλληλέγγυων, ασχολείται με την τύχη τους...
Οι νύχτες πλέον είναι «κόλαση» στην περιοχή. Όποιος κατευθύνεται στον καταυλισμό τον καθοδηγούν σ' αυτόν οι φωτιές που βλέπει στην ύπαιθρο και η μυρωδιά του καμένου ξύλου. Είναι οι εστίες γύρω από τις οποίες συγκεντρώνονται οι εγκλωβισμένοι της Ειδομένης για να ζεσταθούν, να βγάλουν άλλη μια νύχτα, ελπίζοντας ότι η επόμενη ημέρα θα είναι καλύτερη και θα καταφέρουν να φύγουν από την Ελλάδα για να συνεχίσουν τον δρόμο τους προς τον Βορρά.
Αρνούνται να διανυκτερεύσουν στις μεγάλες σκηνές του καταυλισμού, αν και δεν αρκούν για όλους. Προτιμούν τις μικρές τύπου «ιγκλού» που έχουν μαζί τους για να βρίσκονται όσο πιο κοντά στο πέρασμα που έκλεισε γι' αυτούς. Αν δεν έχουν σκηνή, προτιμούν να κοιμηθούν στο χώμα ή πάνω στη σιδηροδρομική γραμμή, διότι, στην περίπτωση που οι αστυνομικοί της ΠΓΔΜ ανοίξουν για λίγο τα σύνορα, θέλουν να είναι εκεί για να προλάβουν... Μόνο οι αλληλέγγυοι είναι στο πλάι τους. Για όλους τους άλλους είναι "αόρατοι", ένα επιπλέον πρόβλημα που επιχειρείται να κρυφτεί κάτω από το χαλί.
Αποφασισμένοι να φύγουν
Μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές οι αρχές της ΠΓΔΜ συνέχιζαν την τακτική της επιλογής των προσφύγων. «Μόνο Σύροι, Ιρακινοί και Αφγανοί» φωνάζουν οι αστυνομικοί της γειτονικής χώρας και τα πλήθη που περιμένουν για να συνεχίσουν το δύσκολο ταξίδι τους προς τις χώρες της «επαγγελίας», κρατάνε στα χέρια και επιδεικνύουν τα έγγραφα που πιστοποιούν ότι ανήκουν στις συγκεκριμένες εθνότητες. Αν ανάμεσά τους βρίσκονται κάποιοι άλλοι που δεν έρχονται από τις συγκεκριμένες εμπόλεμες περιοχές, αλλά -όπως δηλώνουν- δικαιούνται και αυτοί προσφυγικού ασύλου, δεν περνάνε.
Την τακτική της διαλογής των ανθρώπων βάσει της εθνότητάς τους υιοθέτησε η γειτονική χώρα ακολουθώντας τα πατήματα άλλων χωρών που βρίσκονται στο βαλκανικό μονοπάτι της προσφυγιάς. Μεταξύ των προσφύγων κυκλοφορούν φήμες. Κάποιος κατάφερε και πέρασε από άλλο σημείο. Άλλος έφυγε για να πάει προς τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, όμως τον έπιασαν οι αστυνομικοί της Βουλγαρίας και τον χτύπησαν άγρια. Άλλος γύρισε στην Αθήνα για να βρει νέα επαφή με παράνομους διακινητές και να τον περάσουν στην Ιταλία. Πολλά ακούγονται και κανείς δεν ξέρει ποια από αυτά είναι αληθινά και ποια όχι. Οι αρχές της ΠΓΔΜ δεν δείχνουν να συγκινούνται από το δράμα των εγκλωβισμένων. Η απαγόρευση είναι για όλους όσοι και όσες δεν είναι από τις τρεις συγκεκριμένες χώρες που θεωρούνται εμπόλεμες.
Επίσης οι αστυνομικές δυνάμεις της γείτονος φροντίζουν να δείχνουν τα «δόντια» τους στους παραβάτες επιδεικνύοντας με νόημα τον βαρύ οπλισμό τους. Τους ελάχιστους που κατάφεραν να περάσουν στο έδαφος της ΠΓΔΜ κατά τη διάρκεια των ταραχών της περασμένης Πέμπτης τούς επέστρεψαν από άλλο σημείο στα δικά μας εδάφη και τους προειδοποίησαν «την άλλη φορά... μπουμ!» σκοπεύοντάς τους με τα όπλα. Όμως οι εγκλωβισμένοι επιμένουν "ή θα φύγω ή θα πεθάνω".
Οι... τυχεροί
Αντίθετα τα καραβάνια των Σύρων, των Ιρακινών και των Αφγανών περνάνε κανονικά στα εδάφη της ΠΓΔΜ για να συνεχίσουν τον δρόμο τους προς τις χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, αλλά με αργότερους ρυθμούς, λόγω της αυστηροποίησης των ελέγχων που γίνονται μετά τα δραματικά γεγονότα του Παρισιού. Βάσει πρόχειρων υπολογισμών την περασμένη εβδομάδα από την Ειδομένη πέρασαν ανεμπόδιστα περίπου 40.000 πρόσφυγες, ενώ πέριξ του καταυλισμού τα τελευταία βράδια διανυκτερεύουν περίπου 2.500 έως 3.500 κόσμος σε καθημερινό επίπεδο.
