ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
Σε κάγκελα, δέντρα, παγκάκια και διάφορα ακόμη σημεία της πλατείας Βικτωρίας ήταν απλωμένα χθες τα βρεγμένα ρούχα των προσφύγων, οι οποίοι δεν μπόρεσαν να προφυλαχθούν από την καταιγίδα που ξέσπασε το βράδυ της Κυριακής, με τις έντονες βροχοπτώσεις να συνεχίζονται ακόμη. Μόλις άρχισε να βρέχει, οι πρόσφυγες στριμώχθηκαν ώστε να καλυφθούν στα σκαλοπάτια του σταθμού του ηλεκτρικού και άλλοι στα γύρω μαγαζιά, που σε γενικές γραμμές κρατούν θετική στάση, αν και ο τζίρος τους λόγω της κατάστασης έχει μειωθεί δραματικά. Ο σταθμός στη Βικτώρια από το βράδυ και μετά έκλεισε πάντως για λόγους ασφαλείας, ενώ η κίνηση των συρμών του Ηλεκτρικού γινόταν κανονικά στους υπόλοιπους σταθμούς.
Όταν για λίγο σταμάτησε η βροχή, οι πρόσφυγες άπλωσαν τα ρούχα τους όπου μπορούσαν με την ελπίδα ότι θα προλάβουν το επόμενο βράδυ, καθώς το κρύο είναι αισθητό αυτές τις μέρες. Αρκετά από τα λιγοστά υπάρχοντά τους είχαν βραχεί, κάποια είχαν καταστραφεί. Τα χαρτόκουτα πάνω στα οποία κοιμούνται οι περισσότεροι έχουν μουλιάσει και διαλυθεί, αλλά και όσοι έχουν sleeping bag ή κουβέρτες δεν αισθάνονται περισσότερο τυχεροί, καθώς δεν υπάρχει χρόνος να στεγνώσουν.
Ο μέσος όρος παραμονής των προσφύγων στην πλατεία είναι 2 με 3 μέρες και η κακοκαιρία αναμένεται να συνεχιστεί, ενώ αντίθετα δεν διαφαίνεται από πουθενά η διάθεση από τις αρμόδιες αρχές να τοποθετηθούν έστω κάποιες προστατευτικές τέντες στην πλατεία.
Ξαποσταίνουν στον Ελαιώνα
Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι πρόσφυγες φοβούνται να απομακρυνθούν από τη Βικτώρια, καθότι πιστεύουν ότι μπορεί να καθυστερήσει η μετάβασή τους στις χώρες που επιθυμούν. Ωστόσο από χθες το πρωί, μετά από ώρες καταιγίδας, αρκετοί από τους πρόσφυγες κατευθύνθηκαν προς το ανοιχτό κέντρο φιλοξενίας του Ελαιώνα. Όπως πληροφορηθήκαμε, στον Ελαιώνα έφτασαν γύρω στα 80 άτομα, ωστόσο, όπως τονίστηκε από την υπεύθυνη του χώρου, ο πληθυσμός άλλαζε από ώρα σε ώρα καθώς πολλοί, αφού ξεκουράζονταν, ήθελαν να φύγουν.
"Πώς θα βγάλουμε τη νύχτα;"
Στον πεζόδρομο της οδού Ελπίδος, που καταλήγει στην πλατεία Βικτωρίας, υπάρχουν οικογένειες που έχουν κατασκηνώσει στα πεζοδρόμια, όπως αυτή του Αλί, πατέρα τριών παιδιών από το Αφγανιστάν. "Είμαστε τρεις μέρες εδώ" μας λέει ο Αλί, που πήρε τη σκηνή του στη Μυτιλήνη, η οποία τους προστατεύει από τη βροχή, όχι όμως και από το κρύο. "Έχουμε μια ζακέτα ο καθένας, αλλά δεν είναι τίποτα σπουδαίο. Τις βλέπεις άλλωστε, έχουν χαλάσει" λέει και δείχνει τις τρύπες στο ρούχο του ενός παιδιού.
Τουλάχιστον "οι κάτοικοι εδώ μας φέρονται καλά, όχι όπως η αστυνομία. Είναι πραγματικά καλοί άνθρωποι" τονίζει. Το ταξίδι της οικογένειας κρατάει αρκετές εβδομάδες και αναμένεται να κρατήσει κι άλλες καθώς τελικός προορισμός τους είναι η Γερμανία. Ο Αλί ήταν δάσκαλος στο Αφγανιστάν. Έχει αφήσει πίσω του μια ολόκληρη ζωή, όμως πιστεύει ότι "κάποτε οι κρύες νύχτες εδώ θα είναι μόνο ιστορίες που θα λέμε και θα γελάμε".
"Από ευγένεια δεν κοιμόντουσαν στις πολυθρόνες"
Παρά τις αντιξοότητες, κάτοικοι και μαγαζάτορες της περιοχής έχουν να λένε τα καλύτερα για τη στάση των προσφύγων. "Άνοιξα το μαγαζί και είδα τον κόσμο να κοιμάται κάτω και όχι στις πολυθρόνες και τους καναπέδες που έχουμε έξω. Το έκαναν από ευγένεια, μου έκανε όμως τρομερή εντύπωση ότι κρατούν αυτή τη στάση ενώ έχουν περάσει τόσα" λέει ιδιοκτήτης καφετέριας.
"Ούτε κλεψιές ούτε τσακωμούς έχουμε δει από τους πρόσφυγες, παρά τις δυσκολίες σέβονται και εμάς και τον χώρο" προσθέτει άλλος μαγαζάτορας, που τόνισε ότι έχει ξεκινήσει πρωτοβουλία από πελάτες του, οι οποίοι μάζεψαν χρήματα και θα αγοράσουν πάνες, γάλατα και τρόφιμα για τα προσφυγόπουλα. Επισημαίνει ακόμη ότι δεν τον ενοχλεί, όπως άλλους, ότι οι πρόσφυγες κοιμούνται στα καθίσματά του: "Να 'λεγα ότι τα 'χουμε και γεμάτα, εντάξει. Δεν μου πάει η καρδιά να ξυπνήσω τα παιδάκια που αποκοιμήθηκαν ή τις γιαγιάδες".
Μια άλλη ενδιαφέρουσα πλευρά για τη στάση των προσφύγων μας κατατίθεται από κάτοικο που ζει εδώ και τρεις δεκαετίες στη Βικτώρια, η οποία ανέφερε: "Όσοι πρόσφυγες έχουν λεφτά αγοράζουν από τα περίπτερα και από τα μαγαζιά. Θα πάρουν ένα νερό, μια πορτοκαλάδα, έναν καφέ, κάτι λίγο να φάνε". Στοιχείο που ελαφραίνει κάπως την οικονομική ζημία των επιχειρηματιών της περιοχής, ενώ από την άλλη τονώνει το θετικό κλίμα που υπάρχει μεταξύ ντόπιων και προσφύγων. Αυτό που φαίνεται να τους τρομάζει όλους περισσότερο είναι ο χειμώνας. Αν συνεχιστούν τα προσφυγικά ρεύματα, τότε "πώς θα τα βγάλει πέρα τόσος κόσμος μέσα στις βροχές και το πολύ πιο τσουχτερό από τώρα κρύο;" αναρωτιούνται.
