Ανοιχτό Παράθυρο .gr
«Μεγάλος Συνασπισμός»: Μεγάλο κόλπο μεγάλο λάθος
Η συζήτηση για τον "μεγάλο συνασπισμό", ήτοι τη συγκυβέρνηση Ν.Δ. - ΣΥΡΙΖΑ και άλλων δυνάμεων ενδεχομένως, θα είχε ενδιαφέρον ως μετεκλογικό ενδεχόμενο. Αλλά δεν είναι μια αθώα συζήτηση. Ο συντονισμένος τρόπος με τον οποίο συγκεκριμένα κόμματα, συγκεκριμένα μέσα ενημέρωσης και συγκεκριμένα συμφέροντα προβάλλουν αυτό το ενδεχόμενο, το μετατρέπει σε μέσο πίεσης προς τον Αλέξη Τσίπρα και το κόμμα του.
Με τον χονδροειδή τρόπο του, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης έφτασε στο σημείο να παραχωρεί τη θέση του πρωθυπουργού στον Τσίπρα ακόμη κι αν είναι η Ν.Δ. πρώτο κόμμα! Και με τη χειμαρρώδη ρητορική του, ο Βαγγέλης Βενιζέλος υποκλίθηκε μπροστά στο ενδεχόμενο να συγκυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ με την Ν.Δ., όπως έκανε το ΠΑΣΟΚ - και αν είναι και ο ίδιος μέσα "που ξέρει", ακόμη καλύτερα.
Εδώ κάτι συμβαίνει. Τι είναι αυτό που κάνει τον αρχηγό ενός από τα δύο μεγάλα κόμματα να αυτοθυσιάζεται -ή έστω να θέτει τα όριά του- με τόση προθυμία; Γιατί το σύστημα που γνωρίζουμε ως "διαπλοκή" θέλει τόσο πολύ να συγκυβερνήσουν τα δύο κόμματα; Γιατί εμφανίζονται αιφνιδίως και απρόσκλητοι ανώνυμοι ευρωπαϊκοί κύκλοι να θέτουν τη συγκυβέρνηση ως προϋπόθεση για τη συζήτηση για το χρέος που προβλέπεται στο Μνημόνιο; Η απάντηση είναι απλή: γιατί αυτό το ενδεχόμενο κάποιους συμφέρει.
Στην πραγματικότητα, έχουμε να κάνουμε με αξίωση κύκλων εκτός πολιτικής -ενδεχομένως και εκτός χώρας- να ορίζουν όχι απλώς το είδος της διακυβέρνησης, αλλά και τη σύνθεση των κυβερνήσεων. Πρόκειται για εξωθεσμική παρέμβαση που κινείται σε ένα εκκρεμές, στη μια άκρη της ταλάντωσης του οποίου υπάρχει το "μεγάλο κόλπο της διαπλοκής" και στην άλλη το "μεγάλο λάθος της πολιτικής".
Ας τα δούμε αναλυτικά. Η συζήτηση για τον μεγάλο συνασπισμό συνιστά πριν απ' όλα μια διπλή παγίδα για τον Αλέξη Τσίπρα. Το ένα σκέλος της είναι προεκλογικό. Αν προσχωρήσει τώρα σ" αυτή τη συζήτηση, θα είναι σαν να προεξοφλεί ότι μετεκλογικά θα μετακινηθεί ακόμη δεξιότερα. Αυτό εν όψει των εκλογών θα τον αφήνει εκτεθειμένο προς τα αριστερά του, τη στιγμή που προσπαθεί να στεγανοποιηθεί και να σταματήσει τις διαρροές.
Πιο απλά, αν δεχθεί τώρα τον μεγάλο συνασπισμό, θα ευνοηθεί το κόμμα Λαφαζάνη - Ζωής και συνεπώς ο ίδιος θα αποδυναμωθεί. Αυτό ουδόλως στεναχωρεί βεβαίως τους τροφοδότες αυτής της συζήτησης. Το αντίθετο: το επιδιώκουν. Αν ο Τσίπρας συρθεί πίσω από μια πρόταση που κάνουν διά του Μεϊμαράκη και των άλλων παιδιών, σύντομα θα συρθεί και πίσω τους.
Το δεύτερο σκέλος της παγίδας αφορά τη μετεκλογική περίοδο και ισχύει είτε στην περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πρώτο κόμμα, οπότε ο Τσίπρας θα θέτει τους κανόνες, είτε θα χάσει τις εκλογές από τη Ν.Δ., οπότε θα έχει περισσότερη ελευθερία κινήσεων.
Οι κύκλοι σκαρφίστηκαν το σενάριο του μεγάλου συνασπισμού και το επέβαλαν σε ένα τμήμα των πολιτικών δυνάμεων. Προσπαθούν να εγκλωβίσουν τον Τσίπρα.
[...]
Γ. Λακόπουλος, 9.9.15
