Του Βασίλη Πάικου
Έξι χρόνια χωρίς τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη.
Και λείπει, λείπει πολύ.
Λείπει στους δικούς του ανθρώπους, λείπει στους φίλους του.
Λείπει στην Αριστερά, λείπει στον τόπο.
Διανοούμενος αλλά και ακτιβιστής της Αριστεράς ο Μιχάλης.
Σπάνια σε τόσο πετυχημένη μείξη, όσο εκείνος τα κατάφερε.
Πολύ θετικό, έως συγκινητικό που τόσοι πολλοί και τόσο «ποικίλοι» τον θεωρούν δικό τους.
Ενοχλητικό, έως εξοργιστικό που μερικοί επιχειρούν επιμόνως να τον «φέρουν στα μέτρα τους».
Με καταφανή πολιτική ιδιοτέλεια.
Στενεύοντας το εύρος των οριζόντων του.
«Εμπρός στον δρόμο που χάραξε ο Σαμαράς» και για τον Μαριάνο Ραχόι.
Το φθινόπωρο έφτασε, φτάνει, ήρθε.
Κοίτα να δεις όμως που ούτε το δικό του "success story" φτούρησε - περίεργα πράματα.
Αχάριστοι άνθρωποι κι οι Ισπανοί, σαν και του λόγου μας.
Ο Σαμαράς στεναχωρήθηκε βεβαίως με το δεξιό ισπανικό ναυάγιο, μας λένε οι δικοί του.
Μην τους πιστεύετε, η καλύτερή του.
Θα 'χει καλή παρέα εκεί στους ευρωλαϊκούς.
Όχι σαν και τώρα, ο ψωριάρης χώρια, με τη Μέρκελ να τονε κοιτάει αφ' υψηλού.
«Θα παραμείνω στη Βουλή γιατί είμαι χρήσιμος» φέρεται δηλώσας ο Βαγγέλης Βενιζέλος.
Όταν ρωτήθηκε τι θα κάνει μετά την αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ.
Εννοείται ότι έτσι από μόνος του το αποφάσισε ότι είναι χρήσιμος, Βενιζέλος είναι αυτός.
Όσο για το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ το επικείμενο.
Εντάξει, το αποδόμησε στην εντέλεια ο Σημίτης.
Με το άρθρο του στο «Βήμα» της περασμένης Κυριακής.
Αν αληθεύει η φήμη ότι Χρυσοχοΐδης και Σγουρός ανοίγουν πανιά για τη Ν.Δ.
Ταιριάζει γάντι το «για δες καιρό που διάλεξαν».
Τώρα που το κόμμα του Σαμαρά σέρνεται στα πατώματα.
Θα μου πεις, το δικό τους κόμμα, απλώς, δεν υπάρχει.
Σωστό κι αυτό.
Μωραίνει Κύριος πάντως, σίγουρα πράματα.
Μαζέψτε τον.
Τώρα, επειγόντως.
Βλάπτει πλέον πολύ σοβαρά την πολιτική υγεία της κυβέρνησης.
Ναι, σ' αυτόν που καταλάβατε αναφέρομαι.
Και η Ντόρα στα βήματα του Άδωνη και της Βούλτεψη.
Το περίμενες εσύ; Εγώ όχι.
Πάντως, εξ' όσων γνωρίζω, τα ATM χαίρουν ακόμη άκρας υγείας.
Το ίδιο και η ελευθερία κίνησης κεφαλαίου στις τράπεζες.
Ας πρόσεχε.
Και, το κυριότερο, ας φρόντιζε να μη μουντζουρώνει την εικόνα της.
Ασυγκράτητη η οργή στα ρεπορτάζ των μεγάλων καναλιών για την όντως τραγική κατάσταση των νοσοκομείων της χώρας.
Σε άκρως καταγγελτικούς τόνους δε.
Τα ίδια κανάλια που αποθέωναν, επί πέντε χρόνια, τις πολιτικές που οδήγησαν στη συγκεκριμένη αθλιότητα.
Και τα οποία κανάλια πιέζουν και τώρα για επιμονή στην ίδια πολιτική.
Εντάξει, είναι κι αυτή μια στάσις, νιώθεται.
Πιπέρι στο στόμα του Βαγγέλη.
Μα είναι κουβέντες αυτές σε μια κυρία;
Και να σκεφτείς πως ο Μεϊμαράκης την είχε υποδεχτεί με ανθοδέσμες τη Ζωή.
Άλλες εποχές, άλλα ήθη.
Τα κανάλια, πάντως, έμειναν απλώς στα σκαμπρόζικα της συνεδρίασης της επιτροπής.
Όπως πάντα άλλωστε.
Για την ουσία της υπόθεσης της Siemens, περί της οποίας επρόκειτο, δεν μας είπαν το παραμικρό.
Αφού, να φανταστείς, για την Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ του περασμένου Σαββατοκύριακου.
Μονάχα σφαγές και αιματοχυσίες είδαν.
Κι αυτές μόνο μας έδειξαν.
Θα μου πεις, τόσα ξέρουν, τόσα καταλαβαίνουν.
Και, το κυριότερο, αυτά θέλουν να μάθουμε.
Αυτή λοιπόν είναι η FIFA που έκανε νούμερα στον Κοντονή;
Ε, ναι, αυτή είναι.
Ε, τότε εντάξει, καταλάβαμε.
Όραμα, στα όρια της φαντασίωσης για κάποιους, η σύντομη «αριστερή παρένθεση» στην Ελλάδα.
Και, εντάξει, ποιοι την εύχονται και ποιοι την επιδιώκουν το ξέρουμε.
Θα μάθουμε λέτε και ποιοι είναι έτοιμοι να τη «ρισκάρουν»;
