ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΪΚΟΥ
Κι έρχονται, που λες, ο Κυριάκος και ο Μιλτιάδης και κατηγορούν τους άλλους για νεποτισμό.
Για οικογενειοκρατία, πώς το λένε.
Ναι, ο Κυριάκος και ο Μιλτιάδης για νεποτισμό, όπως το ακούς.
Και ατρόμητους προ του γελοίου τους λες, άνετα.
Στην πραγματικότητα, τα παιδιά κατόρθωσαν το ακατόρθωτο.
Ευτέλισαν κι αυτόν τον λαϊκισμό.
Και για να εξηγούμαστε, η Τασία Χριστοδουλοπούλου, η Πέτη Πέρκα, ο Γιάννης Μπενίσης κι όλοι οι άλλοι οι στοχοποιημένοι από τη δεξιά σκαρταδούρα.
Μαχητές της Αριστεράς με χιλιόμετρα αγωνιστικό βιογραφικό κι άλλους τόσους τίτλους.
Εντελώς ασχέτως της όποιας σχέσης τους, συγγενικής ή συντροφικής, με κυβερνητικά ή κομματικά στελέχη.
Αν ψάχνουν οι καταγγέλλοντες για συνάφειες με τα δικά τους, την πατήσανε. Καμία σχέση.
Κάποιοι στράβωσαν, το θυμάστε, όταν η κυβέρνηση Τσίπρα επανέφερε στο προσκήνιο το θέμα των γερμανικών επανορθώσεων και του κατοχικού δανείου.
Ξέρετε, οι γνωστοί εραστές του «ορθού λόγου».
Στράβωσαν, δυσανασχέτησαν, τα πήραν, μας ειρωνεύτηκαν κιόλας.
Όταν μάλιστα ο Τσίπρας τόλμησε να τα πει και μπροστά στη Μέρκελ.
Ε, τότε εφρικίασαν κυριολεκτικά οι του «ορθού λόγου».
Ότι τι θράσος και οποία αναίδεια, τέτοια.
Ε, λοιπόν τώρα, οπότε το ζήτημα το έθεσε καθαρά και ξάστερα ο Γερμανός πρόεδρος Γκάουκ.
Κι απόκοντα, με δικά της λόγια, και η Μέρκελ αυτοπροσώπως.
Τώρα τι έγινε, κατάπιαν τη γλώσσα τους τα παλιόπαιδα τα ατίθασα;
Ε, ναι, κατάπιαν τη γλώσσα τους.
Και έπραξαν άριστα.
«Κουκουλοφόρο εξωτερικού» χαρακτήρισε τον Τσίπρα ο Βενιζέλος.
Μάλιστα, ο Βενιζέλος.
Τώρα τι ακριβώς εννοεί, ο Θεός κι η ψυχή του.
Πάντως τον Βενιζέλο καθεαυτό, και «κουκουλοφόρο εσωτερικού», άνετα τονε λες.
Ξέρεις όμως, έ; Από κείνους τους κουκουλοφόρους τους παλιούς, που δείχναν με το δάχτυλο.
Παιδιά, τι γίνεται με τον Μπουτάρη, έχει ξεφύγει στην εντέλεια;
Κρίμα όμως, πραγματικά κρίμα, δεν του άξιζε τέτοιος κατήφορος.
Ε, ναι, δικαιούται ο καθηγητής Πανούσης να λέει και την επιστημονική του άποψη.
Αν και τι σόι επιστημονική άποψη είναι εκείνη της άγριας αυτοδικίας, δυσκολεύομαι κομμάτι να τηνε χωνέψω.
Όμως είναι και υπουργός, πώς να το κάνουμε.
Και μάλιστα καθ' ύλην αρμόδιος.
Οπότε ολίγη αυτοσυγκράτηση δεν θα έβλαφτε.
Και νάτανε το πρώτο σχετικό δείγμα γραφής;
Επιτέλους, ό,τι λέει και ό,τι κάνει ένας υπουργός, δεν είναι μονάχος του που το χρεώνεται.
Ούτε μένει στους τέσσερις τοίχους του επιστημονικού του εργαστηρίου.
Ε, καλά τώρα, περίμενες κάτι διαφορετικό από τους τύπου Μιράντας Ξαφά ακρο-νεοφιλελεύθερους;
Τι πιο φυσικό από το να μας πετάνε στα μούτρα πως έχουνε βγάλει όλα τους τα λεφτά έξω;
Και ότι καμαρώνουν γι' αυτό;
Αν τύχαινε μάλιστα να την καλέσει η πατρίς την Ξαφά για να προσφέρει τις υπηρεσίες της.
(Διόλου απίθανο σημειωτέον, έτσι που μπαινοβγαίνει στην πολιτική χρόνια τώρα).
Εκεί έξω θα τ' άφηνε και τότε τα λεφτά της, μην έχεις την παραμικρή αμφιβολία.
Ε, ναι, ο Γκίκας Χαρδούβελης δεν είναι δα και το μοναδικό σχετικό δείγμα, αλίμονο.
Οι απολυμένες (και ήδη επαναπροσληφθείσες) καθαρίστριες στο Μαξίμου.
Μια ακόμη κίνηση υψηλού συμβολισμού, από τις καλύτερες.
Εντάξει, αισχρή προβοκάτσια η υπόθεση Μάρδα.
Απ' αυτές που είδαμε και ξαναείδαμε και θα ξαναδούμε, μην έχετε την παραμικρή αμφιβολία.
Όμως, περισσότερη προσοχή (γενικώς), από τους φέροντες κυβερνητική ευθύνη, την οποιαδήποτε.
Η κυβέρνηση Τσίπρα δεν αντέχει σκιές, ούτε τις ανέχεται.
Το ηθικό πλεονέκτημα εξακολουθεί να το διαθέτει η Αριστερά.
Και εννοεί να το διατηρήσει.
Προσέξατε, φαντάζομαι, το ύφος των περισσότερων τηλεπαρουσιαστών και τηλεσχολιαστών την περασμένη Τετάρτη το βράδυ.
Μετά την κοινή ανακοίνωση Τσίπρα-Γιούνκερ, την ευοίωνη.
Πώς είχε θολώσει το μάτι, πώς είχαν κρεμάσει τα μάγουλα.
Πώς είχε αναλιγώσει το μακιγιάζ.
Πώς είχανε «αυτονομηθεί» τα μπότοξ.
Μια ζωγραφιά, και λίγα σου λέω.
Εντάξει, παιδιά, υπομονή, θα συνηθίσετε...
