Του Θανάση Καρτερού
Μπορεί να είναι έμπλεο οργής για την προπαγανδιστική τακτική της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όλα κι όλα. Το χτεσινό κύριο άρθρο στο "Βήμα" του Σταύρου Ψυχάρη εμπεριέχει σημαντικές αποκαλύψεις. Την αποκάλυψη πρώτα-πρώτα, που υπέχει θέση τίτλου, ότι "χορτάσαμε με την προπαγάνδα". Καθώς ο ίδιος ο συγγραφέας του ξέρει καλύτερα από τον καθένα τις διατροφικές του συνήθειες, καταλαβαίνετε ότι ανατρέπεται η κρατούσα αντίληψη πως το εν λόγω Συγκρότημα έχει χορτάσει, δεκαετίες τώρα, με άλλα, πιο χειροπιαστά από την πτερόεσσα προπαγάνδα, πράγματα.
Η δεύτερη αποκάλυψη είναι ότι δεν υπάρχει κανένας εκβιασμός της κυβέρνησης από τους δανειστές, τους οποίους συνεπικουρούν εγχώρια ΜΜΕ. Αυτό που υπάρχει είναι "οι συνεχείς παλινωδίες και όσα τραγελαφικά και αντιφατικά εκστομίζουν υπουργοί και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ". Οι αδίκως βαλλόμενοι δανειστές είναι αρνάκια. Ακόμα πιο αρνάκια τα αδίκως βαλλόμενα ΜΜΕ, που απλώς "καταγράφουν τις υπαρκτές κυβερνητικές παλινωδίες". Το πρόβλημα είναι η στρίγγλα που αρνείται να γίνει αρνάκι και "μεταθέτει τις ευθύνες της στα... ΜΜΕ και στους δανειστές".
Η τρίτη -και φαρμακερή- αποκάλυψη είναι ότι "οι τρεις χαμένοι μήνες στη διαπραγμάτευση που οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο, στην ασφυξία της οικονομίας και στην αφαίμαξη κάθε διαθέσιμου πόρου, ήταν συνέπεια αυτής ακριβώς της αντιφατικής κυβερνητικής τακτικής". Εδώ θα πρέπει να δώσετε βάση στη λεπτότητα των συλλογισμών. Ποιος οδήγησε στην ασφυξία της οικονομίας; Οι τρεις χαμένοι μήνες. Ποιος οδήγησε στους τρεις χαμένους μήνες; Η αντιφατική κυβερνητική τακτική. Η ετυμηγορία προκύπτει αβίαστα: Ένοχη για όλα η κυβέρνηση - αθώοι οι δανειστές.
Είναι αξιοθαύμαστο πώς σε τόσο λίγες γραμμές περιγράφεται με τόση ενάργεια η καταδίωξη κάποιων χορτασμένων ΜΜΕ. Ακόμα πιο αξιοθαύμαστη η ανάδειξη του τρόπου με τον οποίο κάποια χορτασμένα ΜΜΕ περιγράφουν τη διαπραγμάτευση και τη στάση κάθε πλευράς. Και αγγίζει τα όρια του θαύματος ο τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας, με την αφαιρετική σοφία του χορτασμένου, μας δείχνει το καπέλο, αφού έχει εξαφανίσει το λαγό. Τον οποίο φανταζόμαστε ακόμα να τρέχει, αναζητώντας λίγο κουτόχορτο μεταξύ συντάξεων, εργασιακού Μεσαίωνα και κόκκινων γραμμών.
Όλα αυτά μας επιτρέπουν να μιλάμε όχι για ένα κύριο άρθρο, αλλά για άρθρο ενός κυρίου. Ο οποίος, από σεμνότητα προφανώς, κρύβει μια μικρή, τιμητική για το "Βήμα", αλήθεια: Δεν χόρτασε ακόμα με την προπαγάνδα...
