Σε μια πολύ σοβαρή καταγγελία προχώρησε το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού με χθεσινή του ανακοίνωση, στην οποία αποκαλύπτει πως, παρά το γεγονός ότι η χώρα λαμβάνει ευρωπαϊκά κονδύλια για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των κρατουμένων μεταναστών στα κέντρα κράτησης, τους έχει ζητηθεί επανειλημμένα η συμβολή στο όμορο αστυνομικό τμήμα, όπου επίσης κρατούνται για μήνες μετανάστες, αλλά και σε κέντρα κράτησης της περιοχής του Ελληνικού και αλλού.
"Πριν τα Χριστούγεννα μάθαμε ότι στον χώρο κράτησης του Ελληνικού έφτασαν επιπλέον 75 γυναίκες με πολλά προβλήματα υγείας. Και πάλι ζητήθηκε η δική μας βοήθεια. Απευθυνόμαστε στη νέα κυβέρνηση, τονίζοντας ότι είναι υποχρέωση τους κράτους μας να παράσχει ιατροφαρμακευτική φροντίδα σε όλους τους κρατουμένους, αφού ως χώρα - μέλος της Ε.Ε. λαμβάνουμε ευρωπαϊκά κονδύλια για το συγκεκριμένο θέμα. Ρωτάμε, λοιπόν, πού πάνε αυτά τα χρήματα; Για πόσο θα ανεχόμαστε η χώρα μας να γίνεται αποθήκη ψυχών επειδή το επιτάσσει η συνθήκη 'Δουβλίνο ΙΙ'; Πότε θα κλείσουν τα κέντρα κράτησης μεταναστών;" σημειώνουν και αναφέρουν πως τον τελευταίο χρόνο έχουν γίνει συστηματικά παραλήπτες καταγγελιών για τις σκληρές συνθήκες που βιώνουν οι μετανάστες - κρατούμενοι στα κέντρα κράτησης της περιοχής του Ελληνικού αλλά και αλλού και πως αρχικά ζητήθηκε η βοήθειά τους από την αρμόδια διοίκηση του όμορου αστυνομικού τμήματος.
Επιπλέον, το Μητροπολιτικό Ιατρείο μιλά και για τις καταγγελίες που δέχθηκε σε σχέση με τις δραματικές συνθήκες κράτησης, όπως "άνθρωποι στοιβάζονται σε κελιά και χώρους όπου έχουν φτιαχτεί για πολύ μικρότερο αριθμό κρατουμένων και κρατούνται χωρίς να έχουν διαπράξει κάποιο έγκλημα -μόνο και μόνο επειδή έχουν εισέλθει στη χώρα χωρίς νομιμοποιητικά χαρτιά- και παράλληλα κάποιοι κρατούνται πέρα από τον νόμιμο χρόνο κράτησης, που είναι οι 18 μήνες, χωρίς να τους έχουν απαγγελθεί κατηγορίες. Οι άνθρωποι εκεί ζουν χωρίς φάρμακα, ιατρική φροντίδα, χωρίς τα βασικά είδη υγιεινής (σαπούνια, οδοντόπαστες κ.λπ.), ο ένας πάνω στον άλλον, με ελάχιστη ώρα καθημερινού προαυλισμού, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για την ψυχική και τη σωματική τους υγεία".
Αναφέρονται επίσης σε επώνυμη έγγραφη καταγγελία από εργαζόμενο μέσα από αυτά τα κέντρα κράτησης, "όπου όσα περιγράφονται μας φέρνουν στο μυαλό ευθέως συνθήκες εγκλεισμού σε στρατόπεδα συγκέντρωσης άλλων τραγικών εποχών. Καθίσταται πλέον επιτακτική ανάγκη να καταγγείλουμε δημόσια εκείνα για το οποία γινόμαστε μάρτυρες και για τα οποία νιώθουμε πως, πέρα από το προφανές της κατάφωρης παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θίγεται η δική μας αξιοπρέπεια και ανθρωπιά" υπογραμμίζουν.
